Venita & Ganta - Başlangıç

[GM-One Piece]

Offtopic :

Az önce Ganta-san'ın masasından kalkan genç teğmen, daha 3 gün öncesine kadar ölüm döşeğinde olup da yarım gün önce iyileşen Venita'nın masasına gelir. Amacı Venita'yla tanışmaktır. Kumandan Trujrig ise sessiz, sakin bir insandır, olanları dışarıdan seyretmek ve gözlemlemek konusunda uzmandır. Teğmen Rasl ise züppe fakat soylu biridir.
Mevcut konu, bu iki konunun devamıdır.
west-blue-f323/kisho-ganta-tenorz-adasi-t5805.html
west-blue-f323/venita-uyanis-t5804.html

Video from : www.youtube.com

[Venita Van Verdell]

Venita, garsonu, sözlerin biraz içerlenmiş bir garsonu tabi, gönderdikten sonra bir süre etrafını ilginç bir şeyler bulma ümidiyle kolaçan etmişti. Ama merakını cezp edecek hiçbir şeye denk gelmemişti. Sadece gitgide artmakta olan iştahı sebebiyle yerinde duramayacak kadar huysuz bir ruhiyata bürünmüştü. Eğer kısa sürede yemeği gelmezse handa olay çıkarabilirdi. Tabii kışkırtılırsa daha erken de patlak verebilirdi bu durum. Ama böyle bir şeyin gerçekleşmesi çok düşük bir ihtimaldi.

Öndeki masalardan birisinden kalkıp yanına doğru gelmekte olan adamı görünce erken kanıya varmış olduğunu anlamıştı. Her zaman belasını arayan birileri bulunurdu. Gelen adam her halinden havasından geçilmeyen birisi gibi duruyordu. Daha evvel de karşı karşıya gelmiş olduğu, kendisini dünyadaki tüm kadınlar için büyük bir nimet olarak gören adamlardan birsine benziyordu. Yüzündeki samimi gülümseme de işinin garanti olduğunu düşünmesinden kaynaklanıyordu herhalde.

Tam da tahmin ettiği gibi gelip tanışma arzusunu bildirmişti adam. Kıyafet tarzı buradan birisi olmadığını ele veriyordu. Şivesinden tam olrak nereli olduğunu çözememişti ama kibar tonu iyi yetiştirilmiş olduğunu söylüyordu Venita'ya. Belki kendisi yerinde bir başkası olsaydı adamın kucağına atlamıştı bile. Her ne kadar sınırındaysa da olay falan çıkarmak istemiyordu. Tek çaresi adamı başında savmaktı;

"Bak arkadaşım, Rasl... Zor bir gün geçirdim, ölümden döndüm, hayatımı kökünden değiştirecek bir takım değişiklikler yaşadım, sinirimi tepme çıkaran bir takım olaylar oldu ve üstüne üstlük o kadar açım ki şu lanet masayı bile kemirebilirim her an... Bu yüzden iyisi mi sen geldiğin gibi dön ve bu olay burada bitsin. " demişti bezgin bir ifade ile. Umuyordu ki adam biraz anlayışlı çıksın, aksi taktirde bir dahaki sefer kötü yanını göstermek zorunda kalabilirdi.

[Kisho Ganta]

Yemeklerimizi yerken Rasl'ın dikkatini bir şeyin çektiğini görmüştüm. Kesin lüzumsuz bir şey olmalıydı. Derin bir iç geçirmişti. Sanki bütün dertleri uçup gitmişti. Garip fakat etkileyici, o alaycı ses tonuyla sadece bizim duyabileceğimiz şekilde "Vaay... İçeri giren hâtuna bak sen... Uff, yavrum... Denizci..." demişti. Soylu olduğunu zannettikten sonra bir de sapık çıkmıştı. Kumandan her ne kadar oturmasını emreden gözlerle baksa da Rasl o özgür ruhunu dinleyerek masadan kalkıp kızın masasına gitmişti. Kızdan iyi bir sopa yese güzel olurdu. Benim yapamadığını kızın yapmasını isterdim açıkçası. Ağzının ortasına şöyle güzel bir yumruk geçirse... Ohş. Rasl'ın kalkmasının ardından kumandan kıkırdamıştı ve birbirimizle göz göze kalakalmıştık. Artık kumandana alışmış gibiydim. Hareketlerinin sevecen olması güzel bir denizci hayatı yaşamamı sağlayacak gibiydi. Duvar suratlı pis herifler gerçekten kötüydü ve ilgimi çekmiyorlardı. Ayrıca kumandanımızın güç seviyesini çok merak etmeye başlamıştım. Bu sevecenlikle ne kadar güçlü olabilir tahmin etmek inanılmaz güçtü. Kumandana o an muhabbet açmak için '' Kumandanım, Rasl neden tuhaf ? Normal bir denizci hatta insan diyemem. Normal bir insandan daha soylu ve bir denizciden daha bağımsız. Size olan hareketleri felan pek hoş değil. Siz de bunların farkında mısınız? '' demiştim. Anlatmak istediklerimi saygımdan dolayı üstü kapalı anlatmıştım. Kumandanın ne demek istediğimi anlayıp Rasl hakkında bir şeyler diyecek olmalıydı. O adamın kim olduğunu mutlaka öğrenmem lazımdı.

[GM-One Piece]

Venita; Rasl sana gülümseyerek bakmaya devam ediyor... "Bakın, beni daha tanımadan yargılamanız oldukça çocukça, ve oldukça saçma. Oysa ki, ben sizi tanıyorum. Kumandan... Gast! Değil mi? O gemide bulunmuştum. Kırmızı saçlı bir teğmen vardı. Evet evet, hatırlamak zor değil. Bu durumu şu anla karşılaştırırsak... Yani tek başına yemek yiyen bir teğmenden bahsediyorum. Tayfanın tamamı ölmüş olmalı, siz hariç... Varia... Veni... İsminizi bağışlar mıydınız? Neyse. Size asılıyor ya da sizi baştan çıkarmaya çalışıyor değilim. Sadece masumane bir yemek teklifi..." diyor. Bazı şeyleri hatırlamaya çalışırken parmaklarını, ellerini kullanıyor. Garip bir adam. Ve, duruşu hala bir soyludan farksız.

Ganta; Kumandan, sözlerini dinliyor ve gülümsemeye devam ediyor. "Oğlum, o genç bir kısrak. Onu annesi de bugüne kadar hiç anlayamadı, babası da. Özgürlüğünü elinden almaya çalışmak, rengarenk bir papağanı siyah duvar boyasıyla boyamak gibi. Böyleyken çok daha iyi, görmezden gelinebilir. Herkesin yaşamaya, yaşadığını hissetmeye ihtiyacı vardır. Bence sen de denemelisin." diyor.

[Kisho Ganta]

Kumandan Trujrig gülümsemesini hiç bozmadan sözlerimi dinlemişti. Soruma karşılık "Oğlum, o genç bir kısrak. Onu annesi de bugüne kadar hiç anlayamadı, babası da. Özgürlüğünü elinden almaya çalışmak, rengarenk bir papağanı siyah duvar boyasıyla boyamak gibi. Böyleyken çok daha iyi, görmezden gelinebilir. Herkesin yaşamaya, yaşadığını hissetmeye ihtiyacı vardır. Bence sen de denemelisin." yanıtını vermişti. Kumandanın oğlu olmadığı ortaya çıkmıştı. Peki neyin nesiydi ki bu adam ? Peki ben yaşadığımı hissediyor muydum ? Annemin ve babamın ölümünden sonra ne kadar kendime zaman ayırdım onu bile hatırlamıyordum. Devamlı kılıç ustası olmak için çalışmıştım. Eğlendiğim zamanlar nedense aklımdan uçup gitmişti. Sanki hiç olmamışlar gibi. Kumandanımın bu sözlerini kulağıma küpe yapmıştım. Elimden geldiğince hayatımı yaşama hakkım vardı ve ben bu hakkı değerlendiremiyordum. Ardından kumandana bir soru daha yönelttim '' Peki bu kadar soylu davranışlarının olması... Soylu bir aileden mi geldi ? Soylu bir aileden geldiyse o zengin yaşamı bırakıp neden denizci oldu ? ''

[Venita Van Verdell]

Adam bayağı azimli çıkmıştı, hakkını yememek lazım bir başkası olsa şimdiye kuyruğunu bacakları arasını kıstırıp koşmaya başlamıştı bile. Ama gende Rasl adlı bu adam dikkatini çekmeyi başarmıştı bir nebzede olsa.

"Demek beni tanıyorsunuz öyle mi? Aslında öyle kolay kolay unutulacak bir isme sahip değilim; Venita Van Verdell." dedi gözlerini hafifçe adama doğru çevirerek. Onunla hala ilgilenmediğini göstermeye çalışıyordu. "Teğmen Verdell diye hitap edebilirsiniz, sadece Teğmen veya Ekselansları da kabulümdür." diyerek aralarına bir mesafe koymaya çalışmıştı. "Eh madem yemeği siz ısmarlamak istiyorsunuz, arkadaşlarınızı da çağırın da beraber yiyelim. Sanırım onlar da denizci birliğine mensup kişiler." sözleriyle de yanlış bir anlaşılmaya mahal vermemek adına baş başa kalmalarının önüne geçmeye çalışıyordu.

"Masamıza buyurmaz mısınız?" diyerek seslendi öteki iki kişiye. Rasl'ın cevabını beklemeden. Yoksa kesinlikle bir bahane ile savuşturacaktı teklifini ve baş başa kalmalarını sağlamaya çalışacaktı. Bu adam kiminle uğraştığını henüz anlayamamıştı ama öğrenecekti. Karşısındaki yeri oturması için işaret ederken sordu;

"Kumandan Gast'ı tanıyorsunuz öyle mi? Hâlbuki ölümü sizi pek etkilemiş gibi görünmüyor, aranız kötü müydü? Öyle olsa bile meslektaşınızın ölümü sizi bir şekilde etkilemeli. Onlarca kişinin bir anda gözlerimin önünde öldüğünü gördüm ve bu beni oldukça sarsan bir olaydı. Sanırım şahit olduğum şeyler birazcık kafayı sıyırmama neden olmuş olabilir. Paranoyakça davranışlarım olursa beni mazur görün" demişti yüzünde hafif bir tebessümle. Bu sırada bir şeyin de farkına varmıştı, ta en başından aradığı şeyi, yani yemeğini beklerken oyalanmasını sağlayacak unsuru bulmuştu. Bu adam hiç ummayacağı bir şekilde Venita'ya hizmet etmekte olduğunu farkında bile değildi.

[GM-One Piece]

Rasl güler, ve cevap verebilmek için dudaklarını yalar. Biraz nemlendirdikten sonra ise devam eder. "O kadar çok ölen insan gördüm ki, birinin değil, yüzlerin ölümü bile beni etkilemiyor. Ölüm denen olgunun, sadece o adamı bir daha görememek olduğunu düşününce, bu adayı terk ettikten sonra hayatım boyunca asla karşılaşmayacağım Farq köyü insanları da benim için ölürler. Ölümü algılaması bu kadar basit, bazıları için de kaldırması bu kadar zor değildir." der gülümseyerek. Züppe kişiliğinin yanında hiç bu kadar felsefik ya da mantıklı biri görememiştir Venita. Birsürü kişiliğin birleşimi, sentezi gibi biridir Rasl.

Trujrig söylediklerini dinler, seni dinlerken sevdiği biri hakkında konuşmanın verdiği ilginç his de üzerindedir. "Bir soylu değil, ama hayallerine göre gelecekte bir soylu olması gerekecek. Yaşadığı hayattan zerre zevk almayan, ve kendi hayatını kurabilmek için temeller atan biri o. Kesinlikle normal biri olduğunu savunmuyorum ama..." der ve arkadan Venita'nın çağrısını duyar. "Oops, sanırım çağrılıyoruz Genç Dostum. Gitsek iyi olur, güzel bir bayandan gelen çağrıları kaçırmak çoğu zaman için yanlıştır." der. Tabağını ve bardağını alır, Venita'nın ve konuk Rasl'ın masasına doğru yavaş adımlarla ilerler. Ganta, adamın bu kadar yapılı ve uzun olduğunu hiç fark etmemişti şu ana kadar.

"Çağrınız için çok teşekkürler, teğmen." der Venita'ya. O da bilmektedir Venita'nın bir teğmen olduğunu. "Güzel bir bayanın çağrısını almayalı uzun zaman oluyor." der nüktedan bir ses tonuyla. "Ben Trujrig. W-777 gemisinin Kumandanı. Umarım Rasl, size sorun çıkarmıyordur?" der fısıldayarak. Venita ise, tanınmaması gerektiğini fark eder kumandanın.

[Venita Van Verdell]

Rasl denen adam hiç beklemediği tarzda bir cevap vermişti kendisine. Etkileyici ve sofistikeydi ama ölüme yönelik bakış açısı gene de rezilce bir şeydi Venita'ya göre. Gözlerini kısarak cevap vermişti.

"Bir başkasının ölümü için böyle şeyler düşünmeniz ne acı Senhor. Onları seven kimseler vardı muhakkak, ölümleri karşısında yas tutacak, onlar için bir değerleri olan... Sözlerinizden kimse için derin duygular beslemediğinizi çıkartmam yanlış olmaz herhalde. Belki de siz öldüğünüzde arkanızdan bir damla yaş dökecek kimsenin olmayışı nedeniyle bu şekilde düşünüyorsunuz." sözleri biraz ağır olabilirdi ama bu gün karşılaşmış olduğu ikinci kişiydi ölüm hakkında bu tip düşünceleri olan. O nedenle sözlerini sakınmayacaktı. Tam laflarına devam edecekti ki diğer masadan yanlarına çağırmış olduğu kişiler gelmişti. İçlerinden birisi kumdandı. Hemen selam durup kendisin tanıttı. Bu sırada kumandanın yanındaki adam da bir baş hareketiyle selam vermişti.

"Teğmen Verdell, kumandanım. Sivil olduğunuz için tanıyamamış olmalıyım. Sizi ayağıma çağırmak gibi bir saygısızlık yaptığım için özürlerimi sunarım." demişti. "Senhor Rasl ile uzlaşamadığımız bir konu üzerine muhabbet ediyorduk. Bazı konularda sığ bir bakış açısı olduğunu söyleyebilirim." demişti kızgın olduğu adama haşin bir bakış atarak. Söylemek istediklerini içine atması nedeniyle canı sıkılmıştı. Bu sırada siparişi gelmişti aklına, nerde kalmıştı bu yemek. Dananın doğmasını mı bekliyorlardı kesmek için.

[Kisho Ganta]

Trujrig, sevecen tavrıyla beni dinlemeye devam ediyordu. Beni dinlerken, sanki sevdiği biri hakkında konuşuyormuş gibi bir his vardı üzerinde. Bunun sebebi neydi tam olarak çözemesemde, bu ikisi geçmişte bir şey yaşamışlardı. Kesin bir bilgi yoktu elimde fakat bunu hissedebiliyordum. Emin olamasam da bu neyin nesi öğrenmem lazımdı. Sözlerimi bitirdikten sonra sorumun cevabı niteliğinde "Bir soylu değil, ama hayallerine göre gelecekte bir soylu olması gerekecek. Yaşadığı hayattan zerre zevk almayan, ve kendi hayatını kurabilmek için temeller atan biri o. Kesinlikle normal biri olduğunu savunmuyorum ama..." demişti ve cümlesini yarıda bırakmıştı. Cümlesinin yarım kalmasının sebebi Rasl'ın yanına gittiği bayanın bizi masasına çağırıyor olmasıydı. Az da olsa bilgi edinebilmiştim Rasl hakkında. Rasl bir soylu değildi ve hayalleri vardı. Davranışları, hayalleri olduğunu ve bunları gerçekleştirmek istediğini pek belli etmiyordu. Peki nasıl böyle davranışlar kazanabilmişti ? Bunu bir ara mutlaka kumandana soracaktım. Kumandan yarım kalan cümlesinin ardından "Oops, sanırım çağrılıyoruz Genç Dostum. Gitsek iyi olur, güzel bir bayandan gelen çağrıları kaçırmak çoğu zaman için yanlıştır." demişti ve tabağını alıp bizi çağıran bayanın yanına doğru ilerlemişti. Trujrig ayağa kalktığında onun gerçek fiziğini daha yeni fark etmiştim. Yapılı ve uzun boyluydu. Sevecen tavırlarının arkasında kaslı ve uzun bir gövdesi de vardı. Bu tam kumandanlara layık bir fizikti. Trujrig'de ilk defa tipik kumandan özelliklerinden birini bulmuştum. Kumandanın ardından bende tabağımı alarak bayanın masasına doğru yöneldim.

Kumandan, gittiğimiz bayana "Çağrınız için çok teşekkürler, teğmen." demişti. Bayanın bir teğmen olduğunu tahmin edememiştim nedense. Ayrıca bir bayanın bu kadar yükseleceği de pek aklıma gelmezdi. Hele ki bu devirde ! Sanki yıllardır bir bayan görmemiş gibi "Güzel bir bayanın çağrısını almayalı uzun zaman oluyor." demişti. Bir yandan da haklıydı. Bir bayanın bir erkeği masasına davet etmesi nerde görülmüştü pek bilmiyordum. Hatta onun, bizim masamıza gelmesi gerekliydi. Kumandan hoşgörü ile karşıladıysa bir şey demeye pek hakkım yoktu. O yüzden komutanın sözlerini dinlemeye devam etmiştim. Etraftakilerin duymaması için kısık bir ses tonuyla "Ben Trujrig. W-777 gemisinin Kumandanı. Umarım Rasl, size sorun çıkarmıyordur?" diyerek kendini tanıtmıştı. Rasl'ın nasıl biri olduğunu bildiği için bir hata yapıp yapmamasını sorması da güzel olmuştu. Hata yaptıysa belki ceza alır diye düşünmek mutlu olmamı sağlıyordu. Tam anlamıyla gıcık olmuştum adama.

Kumandan olacağım ve böyle gurur dolu cümlelerle kendimi tanıtacağım günler gözümden akıp gitti bir an. Kumandanın kendini tanıtması üzerine bayan da kendini tanıtmak için "Teğmen Verdell, kumandanım. Sivil olduğunuz için tanıyamamış olmalıyım. Sizi ayağıma çağırmak gibi bir saygısızlık yaptığım için özürlerimi sunarım." demişti. Bizim onun masasına gitmemizin pek uygun olmadığını o da anlamıştı. Rasl'ın yaptığı bir terbiyesizlik olsa gerek "Senhor Rasl ile uzlaşamadığımız bir konu üzerine muhabbet ediyorduk. Bazı konularda sığ bir bakış açısı olduğunu söyleyebilirim." demişti ve Rasl'a haşin bir bakış atmıştı. Herkesin kendini tanıtması üzerine ben de '' Ben de Teğmen Ganta. Tanıştığıma memnun oldum Verdell-san. '' demiştim.

[GM-One Piece]

Venita; "Asla bilemeyeceğin bir şey için özür dilemek de neden?" diyor sevecen tavırlarıyla. "İyi kamufle olduysam, senin suçun ne?" Sesinin nüktedan çıktığı tartışılmaz. "Şaka bir yana, Verdell-san, Rasl'ın düşünceleri genellikle doğru ve üzerinde kafa yormanın zaman kaybı olmadığı düşüncelerdir. Ne dedi yine? Aristokratları ve hükümeti yok etmekten mi? Trha-ha ha ha ha!" diyor, ve ardından Rasl da anlayışlı bir ses tonuyla tekrar konuşmaya giriyor: "Hayır, Trujrig. Ona ölümü anlatıyordum, bilirsin ya o konuşmaktan kaçtığın konu." diyor bir yılanın tıslamasını andıracak şekilde. Tam o sırada, az önce kolunda havlu asılı olan adam büyük bir tepsiyle geliyor. Büyük pideler, dana butlarıyla bezeli büyük bir tabak. Ortasında salata, biraz da yoğurt var. Pilav, dana budu ve salatanın altında da dana biftek görüyorsun. Biraz pahalı olsa gerek ama, tepsinin büyüklüğü senin bile gözünü korkutabilecek kadar büyük!