Venita & Ganta - Başlangıç

[GM-One Piece]

Denizci konuşmasını sürdürüp birazdan asılacak olan insanların üzerine nefret kusuyor, hakaretler yağdırıyor. Küfürlerden ve yuhalamalardan oluşan büyük bir uğultu, her saniye daha da artıyor. Artık mafyaya istediklerini söyleyebilirler, artık istedikleri gibi davranabilirler. Yanlış bir şey söylediklerinde kafalarını koparacak biri yok. Zindanlara götürüp sırf mafyaya kötü söz söyledi diye işkence yapacak birileri yok. Adalet geldi buraya, denizciler geldi.

Ve aniden, suçlamalar yapan, onların cehenneme nasıl gideceğini anlatan denizcinin sözü kesiliyor. Silah atışı. Tek bir atış değil ama. Resmen, birinin acı çekerek ölebilmesi için defalarca kez ateş ediliyor. Resmen yağmur gibi yağıyor. Bir süre sonra da, kesiliyor. Gözlerin birden Trujrig'e yöneliyor. Adam zaten olabildiğince telaşlı durumda, iyice gerilmiş durumda. Koşarak, kalabalığı yararak senin yanına geliyor. "Ses nerden geliyorsa acilen gitmeliyiz. Siktir, onları yalnız bırakmamalıydım. Lanet olsun!" diye bağırıyor köylüler birbirine anlamsız şekilde bakarken. Sokak lambaları, pırıl pırıl parlıyor ve köy meydanını aydınlatıyor olsa da, zifiri karanlıkta sesin nereden geldiğini anlamanız çok zor. Fakat Trujrig, bu kadar silah atışından sonra düşünmeden hareket ediyor gibi. Denizcilerden dört beş kişi çağırıyor ve sesin geldiği yöne doğru ilerlemeye başlıyor, senin katılmanı beklemeyerek.

İki seçeneğin var gibi. Burada kalıp idamı sonlandırabilir, ya da gidip Trujrig'e katılabilirsin. İki görev de son derece riskli ve kötü sonuçlanabilir.

[Venita Van Verdell]

İdamı gerçekleştirecek olan marine hala maktullerin suçlarını kendi yüzlerine ve halka okumaktaydı. Kelimler adamın ağzından döküldükçe halk daha fazla galeyana geliyor ve idamın bir an önce geçekleşmesini istiyorlardı. Küfürler ve hakaretler birbiri arında yükseliyordu öfkeli kalabalıktan. Bu kadar sinirli olduklarına göre gerçekten çok çekmişlerdi korsanlardan ve haydutlardan. Venita tüm olanları ciddi bir ifade ile izlese de içten içe hakla aynı duyguları paylaşmaktaydı. Ancak sadece bir kişiye karşı; Filip, W-197 yani Thorn gemisinin tüm mürettebatının katili.

Her şey bir anda oluverdi. Konuşmasını sürdüren marine bir anda susuverdi tüfek atışları sonucu. Adam kurşun yağmuruna tutulmuş ve dramatik bir eda ile kollarını açıp yere düşmeye başlamıştı. Zaman durmuş gibi geldi Venita'ya; bir yanda etrafa saçılmış kana bulanmış olan kağıtlar, bir yandan da yerde yatmakta olan marine eri. Bir baskın olmalıydı bu. Kumandan da bunları anlamış olacaktı ki yanına bir kaç kişi alarak silahların ateşlenmiş olduğu yere doğru harekete geçti. Hep aynı durum oluyordu, yetkili kişi gidiyor ve Venita tek bir soru ile baş başa kalıyordu. Yetkiyi alacak mıydı? Evet alacaktı. Halkın sakinleştirilmesi ve lanet olasıca adamların idam edilmesi gerekiyordu. Bu olay belli ki idamı engellemek ve esirleri kurtarmak için yapılmıştı. Bunun gerçekleşmesine izin veremezdi. Hemen en yakınındaki askerlere bağırdı;

"Meydanı boşlatmaya başlayın halkı güvenceye alın." Daha sonra koşarak darağaçlarının yanına geçmişti. Ve kalabalığın da duyabileceği bir sesle idam mahkûmlarına bağırdı;

"İşlediğiniz suçlar ve günahlardan ötürü gideceğiniz yer cehennemdir. Bu dünya sizi reddediyor ve ait olduğunuz yer; cehennem sizi kucaklıyor. Ruhlarınızın kurtuluşu için dua eden kimse yok, ruhlarınızı umursayan kimse yok, ölüleriniz ardından ağlayacak kimse yok. Bunları bilerek hayatlarınızı elinizden alıyorum" demiş. Ve tek tek onları hayata bağlayan tabureleri tekmeleyip yağlı ipin boyunlarını sıkmasını sağlamak için harekete geçmişti. Demin yere yıkılmış olan marine gibi vurulmaktan korkmuyordu. Kim ölemeyen birini öldürebilirdi ki zaten. Hayatını kaybetmiş tüm canlar için atacaktı tekmeyi Philip'in taburesine. Halkın bunu görmesini sağlayacaktı. Daha sonra sivillerin meydanı tamamen boşalttığında emin olana kadar askerleri organize edecekti. Tüm bunların ardından Kumandan'ın peşine düşebilirdi.

Gözlüklerinin merceklerini indirmiş çevresini kolaçan ediyordu. Şüpheli birileri görecek olursa askerleri oraya yönlendirecekti. Çok hassas bir durumda olduğunun bilincindeydi. Tek bir sivile bile zarar gelmesi kendi suçu olacaktı. Buna asla izin vermeyecekti. Emirlerini ardı ardında yağdırıyor koordineli bir şekilde halkı olay mahallinden uzaklaştırmaya çalışıyordu.

[GM-One Piece]

Ganta; Uzunca bir yol yürüyorsunuz. Dar bir patika, ve bir orman yolu gibi. Takılıp düşmekten bir iki kez kurtuluyorsun, ve kazasız bir şekilde gitmeniz gerektiğini düşündüğünüz yere varıyorsunuz. Tüm yol boyunca sırtınızda bir namlu vardı, ve kurtulma şansın neredeyse sıfırdı, hele de kan kaybettiği düşünülen biri için kaçma şansın, yoktu. Tek kelime konuşulmuyor. 5 Kişi, bu dar yoldan ilerliyorsunuz. Çuvalın delikleri de olsa, bu zifiri karanlıkta hiçbir şey göremiyorsun. Yarım saat kadar yürüyorsunuz. Ardından biri tekrar horozu indiriyor ve, ateşe başlıyor. Bir anlığına korkmuyor değilsin, ateşin sana açılacağını sandığından. Fakat zarar görmüyorsun.

Venita; Ağaçların arasından, gayet gür sesli biri çıkıyor. "Merhaba, denizciler ve aciz halk. Gelmeyeceğimi düşündünüz, değil mi? Geldim işte!" diye bağırıp gür sesiyle, sağ elindeki silahı ateşliyor havaya doğru. Ardından tek eliyle Ganta'nın kafasındaki çuvalı çıkarıyor, ardından Rasl'ın çuvalını da çıkarıyor. Phil boğulmaya devam ediyor, tepiniyor ayaklarıyla. "Phil'i bırakmazsanız, ikisinin de kafasını patlatırım!" diye haykırıyor. Öyle bir ses ki bu, bütün vatandaşın sesini bir anda kesiyor. Buz kesiyor köylü. Sadece, çevre evlerin duvarlarını döven rüzgarın sesini duyuyor bütün köy halkı. Kafalardaki çuvallar çıkınca bu kişilerin Ganta ve Rasl olduğunu görebiliyorsun. Phil ise hala debeleniyor. Phil ölürse, teğmenler de ölür. Bunun farkındasın. Trujrig ise çok uzakta. Gözlerinin içine baktığını görebiliyorsun. Phil yaklaşık 30 saniyedir nefes almıyor. Bir süre daha almazsa, ölür. O ölürse, teğmenler de.

Offtopic :

Kisho Ganta bu konudan ayrılmıştı, şimdi bu konuya tekrar döndü.

[Venita Van Verdell]

Phill'i sona bırakmıştı. Çünkü diğerler mahkûmların ölümüne can çekiştiğini görmesini istiyordu. Ölümün ensesinde olduğunu bilecekti ama sıranın ne vakit kendisine geleceğini bilememek onu ölümden beter bir durumun içine sokacaktı. Bu işi olabildiğince uzatırdı ama durum kontrolden çıkmıştı. Phill'in taburesine tekmeyi bastığında yeterli olmasa da içini bir tatmin duygusu kaplamıştı. Şimdi çevresindeki askerleri hizaya sokarak yaşanan olayın faillerini bulmak maksadı ile bir tabur görevlendirebilirdi. Kendisi de bir gurup askerle kumandanın peşine düşerdi.

Aklında kurmuş olduğu planlar ağaçlıktan gelen gür sesle dağılıp gitmişti. Sesin sahibi olan adam ortaya çıkmış havaya bir el ateş etmişti pek havalı konuşmasının ardından. Venita kısık gözlerle adamı süzdü, pek bir kasıntı hali vardı. Sanki etkileyici görünmek için büyük bir çaba halindeydi. Bu adama bir iki çift laf etmeye hazırlanıyordu ki gördüğü şeyle donup kalmıştı. Haydutlardan olduğu belli olan adam Rasl ve Ganta'yı esir almıştı. Bu nasıl mümkün olabilirdi ki? Teğmen Rasl'ın kendisi bir canavardı. Ve Ganta da yetenekli bir kılıç ustası gibi görünmüştü kendisine. Asıl önemli olan karakol kumandanının nerde olduğuydu. Büyük ihtimalle her ne olmuşsa bundan kaçmayı başarmıştı. O ve Kumandan Trujrig'in yakın bir zamanda burada olacağını umut ediyordu.

Bilek bıçaklarının çıkmasını sağlamış ve tek harekette Phill'in boynuna bağlı olan ipi kesivermişti. Yere düşen adamın boynuna ayağı ile basmış ve tüfeğini direk onun kafasını dayamıştı. Ganta ve Rasl'ın hayatını bu soysuz için riske atamazdı.

"Dediğini yaptım, şimdi silahını indir." dedi gür bir sesle ve devam etti. "Rehineler karşılığında Phill'e birlikte beni al." demişti. Planı Ganta ve Rasl'ı tehlikeden uzaklaştırıp saldırıya geçmekti. Kendisinden böyle bir şey beklemeyeceklerdi. Gördükleri sadece duygusal hareket den askercilik oynayan bir kız olmalıydı. Derin bir planı olduğunu düşünmeleri pek olası değildi. Ama o Venita'ydı; tuzak kurmak onun işiydi, bir yem lazımdı önce ve bir şaşırtmaca. Phill ve kendisi bu işi görüyordu. Adam teklifini kabul edince olabildiğince yaklaşacak, rehinlerin güvende olduğuna kanaat getirince de dişlerini geçirecekti avına. Bıçakları ile önüne gelen herkesi doğramayı düşünüyordu. Yara almaktan korkusu yoktu ki an büyük avantajı da buydu. Rehine transferini de elinden geldiğince uzatacaktı ki kumandanların zamanında burada olmaları için vakit kazanabilsin. Tabi teklifinin kabul edilmeme olasılığı da vardı. Bu durumda ise pazarlığı mümkün olduğunca uzatacaktı destek yetişene kadar.

[Kisho Ganta]

Omzuna dayanılan silah aşırı derecede rahatsız etmişti Ganta'yı. Eli kolu boş durmak gerçekten zordu. Elinden bi sikim şey gelmiyordu. Kanayan yarası onu iyice işe yaramaz yapıyordu. Öldürdüğü 3 kişi az da olsa sinirini alsa da bu ona yetmemişti. Bir kumandanın bile baş edemediği 7 adamın 3'ünü öldürdüğü için şanslıydı. Herkes 1 adam öldürmüştü ama Ganta 3 adam öldürmüştü. İyileştikten sonra Rasl'a bunun için hava atacaktı. İyileştikten hemen sonraki dövüşünde adeta bir katliam havasında dövüşeceğine kendi kendine söz vermişti. Kafasında çuval olduğu için hiçbir şey göremiyordu. Bu yüzden aklından binbir türlü şey geçiriyordu canının sıkılmaması için. Öleceğini hissediyordu. Binbir türlü ölüm sahnesi geçmişti aklından. Kafasına dayanılan bıçaklar, yüzülmüş insan derileri, gözsüz insan bedenleri ve daha niceleri.

Yarım saat kadar yürümenin ardından sonunda istenilen yere gelinmiş olmalıydı. Silahın tetiği çekilmişti durur durmaz. Bir an son nefesini vereceğini hissetti. Artık yolun sonuna gelmişti belki de. Ustasıyla, annesiyle, babasıyla geçirdiği dakikalar geldi gözünün önüne. Duygulanmamış da değildi hani. Gözleri parlıyordu. Kafasındaki şey yüzünden dışarıya gözükmemesi onun için mükemmeldi. Gözlerinin parıldamasını kimse görmeyecekti. Fakat birden gözündeki parıltı gitti. Kendisinin ne tür acınası bir halde olduğunu o an anladı. Silkindi ve kendine geldi. Artık ölmeye hazırdı.

Silah seslerinin ardından bir an öldüğünü sanmıştı. Fakat silah, Ganta'ya değil başka bir yöne doğrulmuştu. Uyarı ateşi gibi bir şey olmalıydı. Silah seslerinin ardından cüppeli adam konuşmaya başlamıştı. Kendisini yakalayan adamların Phil'in adamları olduğunu hiç düşünmemişti. Bir takas teklif etmelerini ise akıllıca bulmuştu. Biraz düşününce kendi bedeni, Phil'in bedeninden değerli olduğunu anladı. Bu yüzden bu takası kesinlikle yapmaları gerekiyordu. Ganta gibi bir denizci zor bulunurdu tahminen. Geleceğin en iyi kılıç ustası duruyordu ne de olsa. Hele ki Rasl'ın hayalleri de düşünülünce takas kaçınılmazdı. Bedenler için değil hayaller için bir takastı bu.

Venita, teklifi gözü kapalı kabul etmişti. Bunu az çok tahmin etse de kendisini neden riske attığını anlayabilmiş değildi. Fakat teklifi neden Venita kabul etmişti hala anlayamıyordu. Trujrig neredeydi ? Trujrig olmadığına göre Venita'ya güvenmekten başka çaresi yoktu. Zehir gibi aklı olduğundan ona güvenmekte haklıydı. Gördüğü en zeki bayandı kendisi. Gözlerini kapadı. Olacakları sadece duymak istiyordu. Zaten istese de göremezdi. Venita, planını kusursuz yaptığı bir gerçekti. Bir insan kolay kolay kendini feda etmezdi. Kılıcının nerde olduğunu düşünmeye başlamıştı aniden. Venita'ya olan güveni, aklını başka mecralara çekmişti. Kılıcı onun için değerliydi. En son yere düştüğünü hatırlıyordu o kadar. Birlikte getirilip getirilmediği ise merak konusuydu. Başındaki çuval çıkarılır çıkarılmaz kılıcının nerede olduğunu bulmak için etrafa bakınacaktı.

[GM-One Piece]

Genel; "Sizden istediğim sadece Phil. Ne eksik, ne fazla istiyorum. Öbürleri ölebilir." diye bağırıyor kalın, etkileyici ses tonuyla. Silahını indiriyor ve Rasl'ı sırtından ittiriyor. Rasl elleri bağlı olduğu için dengesini sağlayamıyor ve dizlerinin üstüne düşüp, ardından yere yığılıyor. Konuşan adam, bir pislikmiş gibi bakıyor Rasl'a. Ardından silahlarından birinin horozunu indirip Ganta'nın başına dayıyor. Ganta, Rasl'ın nefes aldığından bile şüphelisin. Öylece, toprağa uzanmış, yatıyor. Kıyafetinin sağ omuz kısmından aşağısı tamamen kana bulanmış durumda. "Biz gittikten sonra denizciler bölgemize adım atarlarsa, bütün denizcileri öldürürüz. Ve bundan sonra, vergiler tam 5 katına çıkmıştır. Eğer bir mafya üyesine zarar verilirse, 10 katına çıkacaktır. Önce Phil gelmezse, bu iki piyonu gebertirim. 10 saniye süreniz var Teğmen. Süreniz başladı..." dedikten sonra arkadan Ganta'nın dizine vuruyor ve diz çökmesini sağlıyor. Ganta, bu olay senin kendini bir çöp gibi hissetmeni sağlıyor... Sadece birini elde edebilmek için kullanılan türden bir piyon gibi hissediyorsun. Trujrig ise uzakta, muhtemelen bu olanlardan habersiz, Pralnakz, Ganta ve Rasl'ı aramakta.

[Kisho Ganta]

Ölüdürülmek şuan için Ganta'nın planlarında yoktu. Her ne kadar olanlar onun hayatını bir çöp yapsa da bu pek umrunda değildi. Asıl planını Rasl cansızmış gibi yere yığıldığında kafasında geçirmeye başlamıştı. Görev arkadaşları bir bir öldürülüyordu. Bu onun için hiçte iyi bir olay değildi. Sinir katsayısı adamın konuştuğu her kelimede artıyordu. Oracıkta kalkıp bir yumruk atmak istiyordu. Fakat yapamazdı. Çok kan kaybediyordu. Bu gidişle zaten ölecekti. Bu yüzden ölümden korkmuyordu. Her ne kadar ölüm onun planlarında olmasa da ölümü kafasından geçirmeden edemiyordu.

Vergiler... Vergileri arttırmışlardı. Neye dayanarak söylemişlerdi ? Bunu kimse bilmiyordu. Denizciler yüzünden halk zor duruma düşmüştü. Trujrig'in orada olmaması çok kötüydü. İşler her geçen saniye karışıyordu. Haydutlar Phil'den başkasını istemiyorlardı. Bu yüzden Venita'nın planı suya düşmüş gibiydi. Phil ile giderek bir şeyler yapacak olmalıydı. Bu plan şuan işe yaramazdı. Adam sözlerini bitirdikten sonra Ganta'nın dizine vurmuştu. Zaten yaralı olan Ganta, güçsüzlüğünden dolayı dizlerinin üstüne çökmüştü. Final noktası buydu. Diz çökmüştü. Buna dayanamazdı. Her ne kadar sakin bir dövüşçü olsa da olay bu raddeye geldiğinde sakinlik dinleyemeyecekti. Kendisini bir işe yaramaz gibi hissedemiyordu. Beyni buna izin vermiyordu. Ganta bir işe yaramaz olamazdı. 2-3 gereksiz haydutun yanında bu denli küçük düşmesini gururuna yediremiyordu.

''Ölüm, huzur, sakinlik. Ölümden korkmak korkaklar içindir. Başarabilirim !''

Aklından geçirdikleri sadece o an olacaklardan sonra pişman olmaması içindi. Adam 10 saniyeyi saymaya başlamıştı. Planı artık hazırdı. Hazır dizlerinin üstündeyken adamı yere indirecekti. Gerisi Venita'ya kalmıştı. Ona güvenmekten başka en ufak çaresi yoktu. Dizlerinin üstündeyken kafasını silahtan ayıracak, sağa doğru çekecekti. Ardından ise tek dizi üstünde daire çizerek arkasını dönecek, adama attığı çelme ile yere düşürecekti. Tüm bunları adamın saydığı geri sayım sürecinde yapacaktı. Adamın dikkati tam olmadığı için güzel bir hamle gibiydi. Denemeye değer bulmuştu. Zaten başka yapabileceği yoktu. İçindeki özgüveni hissetti ve hareketine geçti. Artık ölüm ve ecel onun umrunda değildi. Artık sadece ve sadece şans vardı.

[Venita Van Verdell]

Haydutlara boyun eğmiş gibi gözükmekten başka çaresi yoktu Venita'nın. Eğer liderleri gibi görünen adama yeterince yaklaşabilirse onu oracıkta öldürmeyi deneyecekti. Bu sırada, adam gene konuşmuştu. Verginin yani haraçların yükselmesinden bahsediyordu. Halkın bu miktarı karşılayamayacağından emindi genç teğmen. Bunun dışında, sadece Philip'i istediğini de tekrarlamıştı. Bu adamı yüzünün güzelliği için kurtarmak istemedikleri ortadaydı. Gerekçelerini merak ediyordu. Ama bunları düşünmek için ne yeriydi ne de zamanı. Rasl'ın yere yığıldığını görmüştü. Adam kanlar içindeydi. Ölmüş olabilir miydi? Havalı olduğunu düşünen teğmeni pek sevmese de içinde bulunduğu bu durumu göz ardı edemezdi. Acil bir şekilde yardıma ihtiyacı vardı.

Ganta hamlesini yapmıştı çömeldiği sırada, anlaşıldığı kadarı ile kendisini rehin almış adama çelme atacaktı. Bu noktadan sonra dönüş yoktu. Phill'in boynuna daha fazla bastırdı önce. Sonra tüfeğinin namlusunu adamın başından çekip ileri, haydutlara doğrulttu. Ganta için en çok tehdit arz eden adamı kestirip onu indirecekti. Ateş etmeden evvel gözlüğünün merceklerini indirmişti. Tüfeğin dürbünü ile birlikte dört kat daha yakın görecekti hedeflerini. Bu sayede nişan almakta sorun yaşamazdı. Kendisini dinleyen var mı bilmiyordu ama buna rağmen bağırdı;

"Askerler saldırın!" bu sırada halkın meydanda haydutlara saldırışı aklına gelmişti. Kalabalığa hitaben bağırdı "Bu haydutları adanızdan def etmek isteyen varsa kalabilir. Bu gün burada her şey sonuca ulaşacak" demişti. Bu vakte kadar birisinin gidip Trujrig'i uyarmış olacağını umut ediyordu. Bu çatışmayı kendisinin yönetebileceğinden emin değildi ama elinden geleni yapacaktı.

[GM-One Piece]

Ganta; Tam anlattığın gibi yerde dönüyor ve adamın ayağına takılıp adamı düşürüyorsun. Adam bunu beklemiyor. Düşmeye başlayınca, gözleri bir anda açılıyor. Bir saniyeliğine, çok farklı bir şey fark ediyorsun. Çok ilginç bir şey. Adam, düşmeye başladıktan bir saniye sonra az önce senin kafana doğrulttuğu silaha "tutunuyor" düşmesini engelleyebilmek için. Bir saniye yaşanıyor bu olay. Çok çok sıra dışı olmasa fark etmezdin. Resmen bir saniyeliğine duvardan çıkan bir demire tutunmuş gibi öylece sabitleniyor. Silahına tutunduktan sonra silahın ucunu biraz eğiyor ve ateşliyor. Göğüs kasların kasılıyor ve gözlerin yavaşça kapanıyor. Canın acıyor, ve soğuğu hissediyorsun. Fakat ölmüyorsun. Zihninin en küçük zerreciği, en küçük hücren ölmediğini bağırıyor ruhuna. Adeta sarsılıyorsun bu yediğin kurşunla. Bir iki saniyelik bir titreme geçiriyorsun, hiç bu kadar ciddi bir yara almamıştın. Canın acıyor, kan kaybın üçe, beşe katlanıyor. Ama ölmüyorsun. Vücudundaki en küçük, en değersiz hücre bile sana ölmediğini bağırsa dahi, göz kapaklarına hakim olamıyorsun, kapanıyorlar. Sesleri duyuyorsun ama, iki el tüfek patlaması.

Venita; Ganta'nın yanındaki adama nişan alıyorsun, fakat hızlı olamıyorsun. İlk tüfek deneyimin, işini şansa bırakmamak için nişan alıyor ve ateşliyorsun. Nişan aldığın saniyeler, bütün dış dünyayla ilişkin kesiliyor. Halkın çığlıkları, adamın konuşması, Ganta'nın durumu, hiçbir şeyi göremiyorsun. Sadece hedefin ve sen kalıyorsunuz. Tetiği çektiğinde, yakınlaştırıcı gözlüğünden, çok geç kaldığını anlıyorsun, Ganta'nın vurulduğunu görüyorsun. Adam gitmeden önce onu da götürmüş olmalı. Sinirle bir kez daha basıyorsun tüfeğe. İlki omzuna, ikincisi ise karnının biraz yanına geliyor ve adam yere yığılıyor. *İkinciyi atmasan ölmeyeceği için devam ettirdim* Ganta ve Rasl'ın arkasında gelen iki kişi de arkadaki koruluğa karışıyorlar. Halktan beş altı kişi bu kaçanların peşine düşüyorlar. İsyan ise tam anlamıyla başlıyor. Trujrig ise etrafta hala gözükmüyor. Bu sırada, bu mafya yerleşkesinin nerede olduğu hakkında hiçbir fikrinin olmadığı geliyor aklına. Halktan iki üç kişi de Ganta'yı kucaklayıp kendi aralarında Kanocha-san'a götürmeleri gerektiğine karar veriyorlar ve hızla ilerliyorlar. Her şey bir anda gelişiyor, ve çoğu da senin kontrolün dışında. Kaos başlıyor.

Kisho Ganta vurulduğu için konu dışı kalmıştır. Akılcı hamleleri ve yüksek rp kalitesi yüzünden 1 upgrade puanı kazanmıştır. Normalde görevi tamamlayamayan kimse upgrade puanı almaz. Konuya tekrar katılabileceği zaman bendeniz yüce GM'iniz belirtecektir. İyi oyunlar.

[Venita Van Verdell]

Hedefine odaklandığı sırada tüm dünya ile bağını kesmişti. Nefesini tutmuştu, bu sırada oldukça zaman kaybettiğinin de farkındaydı. Eğer önceden silahı ile biraz alıştırma yapma fırsatı yakalamış olsaydı nişana almak için bu kadar uğraşması gerekmeyecekti. Ganta'nın vurulduğunu gördüğü esnada atışını gerçekleştirmişti. Geç kalmıştı ama kendisini aniden atağa geçen duygulardan korumuş ve hiç duraklamadan ikinci mermisini de silahına sürüp ateşlemişti. Ganta belki ölmüştü ama onu vuran pislik bunun cezasını çekecekti. Omzundan ve karnında vurulmuş olan haydut yere yığıldığı sırada doğruldu ve hala boynuna bastırmakta olduğu Phill'e baktı.

"Bir an kurtulacağını sandın değil mi?" diye sordu sakin bir tonda. Daha sonra
Pulseira de Araña'sının bıçaklarını çıkarıp adamın kafasına saplayıverdi. Ölümü zaten oldukça gecikmişti, hak ettiğinden fazla yaşamıştı ve bu dünyada aldığı her nefes ziyandan başka bir şey değildi. Bıçaklarını adamın elbisesini kullanarak temizledikten sonra doğruldu ve etrafına bakındı. Her yere tam bir kaos havası hakimdi. Halk ayaklanmış ve marinelerle birlikte kaçan haydutların peşine düşmüşlerdi. Aralarında ölenler olacaktı belki ama haklı bir dava uğruna, kendi özgürlüklerini kazanama uğruna ölmüş olacaklardı. Bu nedenle bazıları kendilerinden, marinelerden, nefret edecekti belki. Ama bu günün hatırasının gelecekte onları güçlü kılacağından emindi. Bir kaç kişiye Ganta ve Rasl'ı kontrol etmelerini ve her ikisini de karargahın revirine götürmelerini emretti. Yanlarına yaklaşmak istemiyordu, keza ölmüş olduklarını görmekten korkuyordu. Bir şeyi bilmemek, emin olmamak ona daha katlanılabilir geliyordu hayatında ilk kez. Ama bu sırada zaten kendi başlarına bu ikiliyi alıp savaş meydanının dan götürdüklerini görmüştü. Bu meseleye kafa yormasına artık gerek kalmamıştı.

Vurmuş olduğu adamın yanına giderken silahını yeniden dolduruyordu. Eğer yaşıyorsa ondan laf almaya çalışacaktı. Phill kadar sıkı ağızlı olmadığını umuyordu. Etrafta gizlenen mafya üyeleri olmalıydı ve nerede olduklarını öğrenmesi gerekiyordu. Aklı kumandana takılmıştı, Trujrig'in çatışmayı duyduğunu umut ediyordu, hala ortalarda görünmemesini neye bağlayacağını bilemiyordu. Pusuya düşmüş olabilir miydi, belki de haydutlarla çatışıyordu ama o zaman bunu işitmesi gerekmez miydi? Hala kasabayı dolaşıyor olabilirdi, kim bilir?

"Birileri Kumandan Trujrig'i aramaya çıkabilir mi?" diye bağırdı. Eğer kısa sürede ortaya çıkmazsa bazı önemli kararlar alması gerekeceğini hissediyordu.


Not: Mermi Sayısı 40-2= 38, imzaya eklenmiştir.