S-121; Ticaret Yolları

[GM-One Piece]

Genel:Yaklaşık bir haftadır görevinizi bu gemide devam ettiriyorsunuz. Mürettebatın çoğunluğu yeni denizcilerden oluşuyor, tüm erlerin deneyimsiz olduğunu söylemek mümkün. Kumandanınız bile yeni atanmış bir kumandan. Fakat onunla ilgili aldığınız duyumlar fena birisi olduğunu söylemiyor. Hatta mürettebat arasında, onun teğmen olarak bir çok önemli görev başardığıyla ilgili söylentiler bile dolaşıyor.

Tayfa tamamen yeni oluşturulmuş bir tayfa. Göreve başlamadan önce tayfada birbirini tanıyan en fazla 4-5 kişi vardı. Şimdi de pek yakın olduğunuz söylenemez. Mürettebat size saygı duyuyor, birbirleriyle de iyi geçiniyor gibiler. Ancak hala pek samimi olmadıkları açık.

Kumandanınız, oldukça güler yüzlü ve iyi birisi. En azından şimdilik öyle görünüyor. Hakkında pek fazla şey bilmiyorsunuz. Fakat size oldukça sevecen yaklaştığı kesin. Büyük ihtimalle ya yirmili yaşların sonunda, ya da otuzlu yaşların başında.

Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte açıyorsunuz gözlerinizi...

Sofia:Odada, sen ve teknik işlerle ilgilenen bir bayan birlikte kalmaktasınız. Oda yeterli büyüklükte, ikinize de özel birer dolap ve çalışma masası var. Rahat, beyaz çarşaf ve nevresim takımlı yataklarda yatıyorsunuz. Oda arkadaşını pek iyi tanımıyorsun. Odalarınızda geçirdiğiniz sürenin çok az olması buna bir etken. Her zaman olduğu gibi, oda arkadaşın teknik işlerle ilgilenmek için erkenden gitmiş gibi gözüküyor. Senin de hızlıca hazırlanarak harekete geçmen iyi olacak. Kumandanın dün gece verdiği emir dolayısıyla, sabah onun odasını ziyaret etmeniz gerekiyor. Kumandanın odasında olman gereken zamana yaklaşık 20 dakika var.

Sinbi:Dört denizciyle birlikte aynı odada kalmaktasın. Diğer dört denizci ranzalarda uyurken, sana rahat, beyaz nevresim takımlı bir yatak verilmiş durumda. Aynı zamanda onların eşyalarını koyması için yataklarının önünde birer sandıkları varken, sana bir dolap tahsis edilmiş. Denizci erleri çoktan yerlerini almışa benziyorlar. Senin de hızlıca hazırlanarak harekete geçmen iyi olacak. Kumandanın dün gece verdiği emir dolayısıyla, sabah onun odasını ziyaret etmeniz gerekiyor. Kumandanın odasında olman gereken zamana yaklaşık 20 dakika var.

Out: Birbirinizle bir hafta içinde ne kadar yakın olduğunuz size kalmıştır.

[Buakaw Sinbi]

Görevime başlayalı bir ay olmuştu neredeyse...Annesizliğe alışmak zordu kesinlikle.Yine de babamın geldiği yeri bulmak daha ilgi çekici geliyordu benim için.Her ne kadar annem babamı takdir etmese de...Mürettebattakiler adeta annemin istediği kişilerdi.Hepsi iyi yüzlü ve yeni denizcilerden.Ne kadar deneyimsiz olsalarda bu gemide bulunmaları yeterdi benim için.Kumandanımız ise güler yüzlü birisiydi...Oda yeni başlamıştı görevine.Tüm gemi yeni idi biz teğmenler de dahil.Ben hariç daha görebildiğim tek teğmen...Güp güzel bir kızdı.Kumandanımız 30 a yaklaşmış bir yaşta gözüküyordu.Belki de onuda ailemden kabul etmem gerekirdi.Daha çoğu kişiyi tanıyamamıştım.Belki de bu sabah bizi yanına tanışmak için çağırmıştı...

Sabahın parlayan ışıkları suratıma vurmasıyla uyanmam bir oluyordu.Kaldığım 4 denizci çoktan yerlerini almışa benziyordu.Yavaş yavaş dikelirken bir elim yerdeki sigara paketime gidiyordu.Yerdeki sıgarayı almam ile birlikte yatakta dikelmem bir oluyordu.Durmadan sallanan bir geminin içinde olmak...Kesinlikle zor alışılır bir durumdu.Yine de bir haftanın sonunda baya alışmıştım.Dolabıma astığım ceketimi alırken çoktan sigara mı içmeye başlamıştım.Gözüm denizcilerden birinin masasında duran saate kaydığında 20 dakika kadar sonra kumandanın odasında olmam gerektiğini anlıyordum...

Odadan çıkarken dudaklarımla tuttuğum sigaranın dumanın üfürürken kollarımı ısındırmak için hatta biraz da uykulu halimi atmak için ileri geri sallayıp , döndürmeye başlamıştım.Bir elim cebime girerken diğer elimle sigarayı dudaklarımdan alıp nefesimi üfledikten sonra yeniden ağzıma koyarak o elimi cebime yeniden götürdüm.Yavaş yavaş güverteye çıkacaktım ve biraz zaman öldürecektim....

[Sofia Payton]

[i]20 dakika... Kumandanın odasına gitmek için 20 dakikam vardı! Daha yıkanması gereken tapılası bir yüz, taranması gereken afrodit misali saçlar, ve beni, şu son gördüğüm rüyanın etkisinden çıkartacak bir naneli ciklete ihtiyacım vardı. Dolabımı açtım, ve içerisinden en temiz denizci kıyafetimi çıkarttım. Bol pijamalarım ile lavaboya koşarken terliklerimin çıkarttığı ses benim kendi özel uyanış müziğimdi. Yüzümü yıkayıp dişimi fırçaladıktan sonra, koşarak yatağıma döndüm ve denizci takımımı giyinmeye başladım, bu sırada kendime deodorant ta sıkmaya başlamıştım. 10 Dakika! Sadece 10 dakikam kaldı...

Koşmalıydım. Ama ozaman terlerim, ve terim deodorantım ile karıştında ıııiiiy-iğreeenç bir koku oluşurdu. Koşmayacaktım. Ama hızlı adımlarla yürüyecektim. Sonuçta daha 10 dakikam vardı. Aslında bakarsanız erler çoktan uyanmıştı bile. Etrafa koşuştururlarken birilerine çarpmamalıydım. Bir kaç kez '' Yolu açarmısınız?'' desemde sabahki işlerin yoğunluğu ile kimse beni tınlamıyordu. Evet vakti gelmişti, burada kimin teğmen olduğunu göstermeliydim. Elimi cebime attım ve cebimin içinde bir hoparlör yarattım, sonra elimi cebimden çıkarttım. Cebimden bir hoparlör çıkartmış gibi yapmıştım. Bu gemide kimsenin şeytan meyvesi kullandığımı bilmesini istemiyordum. Sonra elimdeki hoparlörü havaya doğru kaldırıp içimden şu sözleri geçirdim:

''Yol açın hemen.'' elimde bulunan hoparlör ise kelimelerimi daha emir buyuran daha yüksek ve itaate zorlayıcı bir sesle değiştirmişti! Aynen şöyleydi:

-''YOL AÇIN HEMEEEN!!!''

Bu sesimi çok seviyordum tabi. Denizci erlerin bana dehşetle bakışları arasında yüzüme en tatlı gülüşümü kondurarak hoparlörü cebime attım, ve hızlı adımlar atarak yürüşüme devam ettim. Kapının yanına geldiğimde önüme bile bakmadım. Direkt olarak kapıyı tıklattım...

[GM-One Piece]

Out:Şu zamanlarda çok aktif olamadığım bir gerçek, bu yüzden rpyi hızlandırmak amacıyla ikinizin de kumandanın kapısının önünde olduğunu varsayıyorum.

Genel:Kapıyı tıklatmanızla birlikte içeriden davetkar bir "Girin." sesi geliyor. Siz de bunu duyarak içeriye giriyorsunuz.


Kumandan Manchester için temsili resim:

Kumandan, sizi gördüğü anda sıcak bir selamlamada bulunuyor. "Günaydın teğmenlerim! Güzel bir gün değil mi?" Ardından, işinin acil olduğunu anımsatır bir biçimde direk olarak konuya giriyor. "Sizinle uzun uzun konuşmak isterdim. Biriniz oldukça güzel bir bayan, diğeriniz ise oldukça güçlü görünümlü bir bay. Ancak dün akşam elime bir mektup geçti. Denizci karargahından geliyor. Gece saatinde sizi yormamak için sabah gelmenizi söyledim, şimdi ise biraz acele etmeliyiz." Acil bir görev olduğunu belirttikten sonra, biraz daha ciddi bir tona dönerek görevinizi açıklamaya başlıyor. "Belki gazetelerden okumuşsunuzdur, gerçi bu tür haberleri pek yayınlamıyorlar. Bir süredir South Blue'daki önemli gıda ve lüks eşya ticaretinin gerçekleştiği ticaret yolunda bazı korsan, haydut saldırıları oluyor. Bu saldırılar öyle bir hal aldı ki, ticaret gemilerinin çoğu o yoldan geçmeyi bıraktı. Eh, o yolun kullanılmasının bazı sebepleri vardı tabii. Rüzgarın ve akıntıların müsayit olması, yol üstündeki bazı adalar gibi etkenler hem ticareti hızlandırıyor hem de o adaların gıda ihtiyaçlarını karşılamasını sağlıyordu. Şimdi ticaret yolları kapalı olduğu için, gemilerin çoğu rüzgarı karşılarına alarak, veya dalgaların etkilerini fazlasıyla hissedecekleri şekillerde hedeflerine gitmeye çalışıyor. Dolayısıyla ticaret yavaşlıyor, doğa şartlarından dolayı gemiler daha fazla zarar görüyor ve yol üstündeki adaların çoğu ticaretin azalmasından dolayı ekonomik sıkıntı yaşıyor. Fakat yapılan araştırmalar sağolsun, saldırıların kim tarafından gerçekleştirildiğini bulabildik. Bir örgüt denebilir. Gerçi bir örgütten çok, aynı amaç için toplanmış bir grup haydut gibiler. Tek yaptıkları şey oraya buraya saldırmak, sonra geri üstlerine dönmek. Üstleri ise yolun üstünde yer alan bir ada. Boş olan adaya bir üst kurmuşlar. O adadan da, gemileriyle ayrılarak yol üzerindeki ticaret filolarına saldırıda bulunuyorlar. Görevimiz açık, adayı temizlemek. Ada oldukça küçük bir yer, koruma sağlayacak binalara veya duvar gibi yapılara sahip değil. Sahile savunma için top kurduklarını da düşünmüyorum. Ancak hala gemilerinin üzerindeki toplar var. Amacımız, hızlıca adanın sahiline inip, baskın etkisinde bir saldırı düzenleyerek adada bulunanları etkisiz hale getirmek olacak. Adada pek fazla kişi olacağını düşünmüyorum. Çoğu tayfa büyük ihtimalle gemileriyle ticaret gemisi avlamak için açılmış olacaktır. Duruma göre onlar için pusu düzenleyebiliriz veya başka bir şeyler yaparız. Buna adadakileri etkisiz hale getirmeden önce karar vermek saçma olur. Şimdi hazırlıklarınızı yapıp, erlere çarpışma için hazır olmalarını söyleyin. Oraya varmadan önce 30-40 dakikamız var. Sinbi-san, senin güvertedeki denizcileri nizama sokmanı istiyorum. Sofia-san, senin de malzeme odasına giderek güverteye silah taşınması için gereken ayarlamaları yapman gerekiyor. Şimdi hızlı hareket edelim. Yapılacak bir çarpışmamız var. Ben de geminin tamir ve bakımı gibi işleriyle ilgilenen ekibe pozisyonlarını almaları için haber ulaştıracağım. "

[Buakaw Sinbi]

Out : Şimdilik sorun yokturda adaya varıp dövüş başlamadan 1 tur önce saldırılara bakabilirseniz sevinirim.Kullanmak gerekebilir

Kapıyı tıklatmamızla gelen "Girin" sesi ile içeriye giriyorduk.Her zamanki gibi gülümseyen yüzü ile selam vermesi ile birlikte "Günaydın teğmenlerim! Güzel bir gün değil mi?" diyordu.Ardından aceleci bir biçimde konuya giriyordu. Zamanının olmadığını ve hemen konuya girmesini gerektiğini söylüyordu.Ardından ise konuşmaya başlıyordu.Uzun ve duraksamadan yaptığı konuşma önceden hazırlanmış bir konuşmayı andırıyordu.Duraksamadan ve cümleleri anlaşılır bir biçimde söyledikten sonra yapmamız gerekenleri söylemişti bize.Bir yandan elim cebimdeki sigarama giderken bir adım öne çıkıp küçük bir selam verdikten sonra ;
-"Anlaşıldı Kumandan Manchester...İzninizle güverteye çıkıyorum."

Sözlerimi bitirmem ile birlikte arkamı dönüp kapıdan çıkacaktım.Güverteye varmam ile birlikte sert ve herkesin duyabileceği bir sesle , birazda yüksek bir yere çıkarak sert bir ses tonu fakat herkese bunu yapması gerektiğini belirtir bir biçimde konuşmaya başlayacaktım.İlk olarak merdivenlerin bir kaç basamak üstünde durup dikkat çekmek için "Beyler...Herkes buraya baksın..." diye bağırdıktan sonra yüksek sesle konuşmaya başlayacaktım.

-"Evet beyler , yaklaşık yarım saat sonra bir göreve çıkacağız ve o zamana kadar herkesin burada hazır olması gerekiyor.Şuan da güvertede olmayıp da işi olmayan tüm denizcileri buraya çağırmanız gerek...Herkes buraya geldiğinde sıraya geçmeniz gerekiyor.Eğer yaptığınız iş yer silmek gibi önemsiz bir işse onları bir köşeye bırakıp direk sıraya katılın...Şimdi aynı odada kalıp ve oda arkadaşının işi olmadığı halde burda olmayan varsa hemen çağırabilir.Böyle bir şey yoksa yavaş yavaş sıraya geçsin herkes..."

[Sofia Payton]

Hihihi diğer teğmenden önce geldim. Demekki ben ondan daha hızlıyım, yani bu da demek oluyorki ben ona bin basarım. Madem bin basmışım onbin basmassam şerefsizim ulan... ''Tamam sakinim.'' diyorum kendime. Ve arkamdaki tüttüren oğlanla birlikte dalıyorum içeri. İçerisi klasik bir kaptan kamarası gibi, aslında odadan çok kaptan dikkatimi çekiyor. Manchaster... Ben böyle... ne biliyim daha beyaz sakallı bir şey bekliyordum. Ama bu yakışıklı adamda kaptanımız olabilrdi tabi. Yakışıklı bir kumandan ve yine yakışıklı bir teğmen, önümdeki günler güzel geçeceğe benziyor...

Amma velakin bu kaptan konuşunca tüm hayallerim yere düştü sonrada bir cam misali ufak parçalara ayrıldı... O ne uzun konuşmaydı yav.

''Günaydın teğmenlerim güzel bir gün değilmi?'' demişti galiba, sonrada laap diye konuya girdi hayvan. Ulan önünde aşırı seksi bir kız var ve sen illede tutturmuşsun görev görev diye. Bu adamın cinsel sorunları yoksa ben de neyim görürsünüz. "Sizinle uzun uzun konuşmak isterdim. Biriniz oldukça güzel bir bayan, diğeriniz ise oldukça güçlü görünümlü bir bay. Ancak dün akşam elime bir mektup geçti. Denizci karargahından geliyor. Gece saatinde sizi yormamak için sabah gelmenizi söyledim, şimdi ise biraz acele etmeliyiz." tamam lan tamam, kerata affetirdin kendini saol canım iltifatın için... "Belki gazetelerden okumuşsunuzdur, gerçi bu tür haberleri pek yayınlamıyorlar. Bir süredir South Blue'daki önemli gıda ve lüks eşya ticaretinin gerçekleştiği ticaret yolunda bazı korsan, haydut saldırıları oluyor. Bu saldırılar öyle bir hal aldı ki, ticaret gemilerinin çoğu o yoldan geçmeyi bıraktı. Eh, o yolun kullanılmasının bazı sebepleri vardı tabii. Rüzgarın ve akıntıların müsayit olması, yol üstündeki bazı adalar gibi etkenler hem ticareti hızlandırıyor hem de o adaların gıda ihtiyaçlarını karşılamasını sağlıyordu. Şimdi ticaret yolları kapalı olduğu için, gemilerin çoğu rüzgarı karşılarına alarak...'' vesaire vesaire. Ne güzel iltifat ediyodun kaptan, gene tutturdun görev diye ha!

Eveet. Kumandanımızın motorunun içten soğutmalı olduğunu öğrenmiş bulunmaktayız. Bir dakika aha benim ismim geçti: Sofia-san, senin de malzeme odasına giderek güverteye silah taşınması için gereken ayarlamaları yapman gerekiyor. Şimdi hızlı hareket edelim. Yapılacak bir çarpışmamız var. Ben de geminin tamir ve bakımı gibi işleriyle ilgilenen ekibe pozisyonlarını almaları için haber ulaştıracağım. " Tamam bunu yapabilirim, yeterki o koca çenenden kurtulayım!
Başımı öne eğerek küçük bir reverans yaptıktan sonra arkamı dönüp maleme odasına doğru yürümeye başlıyorum. oraya ulaşınca da malzeme odasında bulunanlara gayet soğuk bir biçimde söylediğim sözlerim şunlar oluyor:
Yarım saat içinde bir savaşta olacağız. Yapmanız gereken şey ise elinizdeki uğraş her ne ise yarım bırakıp silahları ve gülleleri güverteye taşımanız. Aksi halde gemi mutfağında 2 gün sizin için epey keyifli geçecek diye umuyorum. ANLAŞILDIMI!

[GM-One Piece]

Sinbi: Verdiğin emir üzerine denizciler etrafta koşuşturmaya, kamara bölümüne girmeye, çıkmaya, birbirlerine seslenmeye ve yaptıkları işleri sonraya ertleyebilecekleri bir şekilde bırakmaya başlıyorlar. Yaklaşık 5-6 dakika sonra, 25 denizcinin senin bulunduğun yerin önünde beş sıra halinde dizildiklerini görüyorsun. Hepsi hazır ol pozisyonunda beklemekteler.

Sofia:Malzeme odasında bulunan denizciler ve teknik elemanlar, verdiğin emirler üzerine gülleleri, barutları ve benzeri savaş erzaklarını güverteye taşımaya başlıyorlar.

Sinbi:Denizciler hazır ol pozisyonunda beklerken, kumandanın kamara bölümünden çıktığını görüyorsun. Senin bulunduğun basamağa çıkarak, tüm denizcilere bir göz gezdiriyor. "Güzel iş teğmen. Denizcilerin neredeyse hepsinin burada olduğunu görüyorum. Şimdi, size bir emrim daha var. En soldaki sırada bulunan 5 denizciyi alarak geminin burnunda bulunan, güverteye dizilmiş üç topu ufuka doğru çevirip ateşlenmeye hazır hale getirin. O pozisyondan siz sorumlu olacaksınız."

[Buakaw Sinbi]

Emrimle beraber dediklerimi çok çabuk anlayarak etrafta koşuşturmaya başlıyordu.Kamaralara girip çıkarak birbirlerine seslenerek ve işlerini köşeye kaldırıp sonraya bırakarak yaklaşık 5-6 dakikya hazır oluyordu.25 Denizci bulunduğum yerin karşısına geçerek Hazır olda beklemeye başlıyordu.5'erli sıralanan adamlar karşımda beklerken kumandanın kendi kamarasından çıktığını görebiliyordum.Bulunduğum basamağa gelerek konuşmaya başlıyordu. Sözlerinin ardından bulunduğumuz masadan inerken soldaki ilk 5 denizciye seslenerek konuşmaya başlayacaktım.
-"Bu sıra benimle gelsin güvertenin ön tarafına gidiyoruz..."

Ardınan askerlerin arkamdan gelmeye başlamasıyla güvertenin önüne doğru yürüyecektim.Oraya varmam ile birlikte topların önünde duraksayarak elimi cebimdeki sigaraya atarken yavaşça konuşmaya başlıyacaktım.

-"Evet beyler topları ufka doğru çevirip onları hazır edin..."

Emri vermem ile beraber denizcilere bir yandan yardım ederken bir yandanda sigaramı tüttürmeye devam edecektim...

[Sofia Payton]

Sınavlarım nedeniyle bu turluk rp yapamayacağım beni es geçebilirsiniz.

[GM-One Piece]

Sofia:Hiç bir şey yapmadan, malzeme odasında öyleyece duruyorsun. Etrafta barut kokusu filan var. Hoş bir mekan. Hafiften barut kokusu, ahşap variller, top mermileri, tüfekler filan derken böyle bir garip hissediyorsun, için bir hoş oluyor, sevgi kelebeği pıtırcıkları dolaşıyor filan, ama öyle duruyorsun yani. Koşturan denizciler, malzeme taşıyanlar içeri girip girip çıkıyorlar, top mermisi taşıyorlar, ahşap fıçıları oynatıyorlar. Onları bu hareketlilikleri, enerjiklikleri hoşluğuna bir hoşluk daha katıyor. İç hoşluğu ve aşırı mest olmak yüzünden bayılacaksın. Az kaldı, o kadar hoş bir durum yani. Hatta burada 1 saat geçirirsen hoşluk yüzünden ölebilirsin bile. Barut kokusu, ahşap kokusu, gmin canı sıkıldığı için saçmalaması, hepsi öyle güzel bir karışım hazırlamışki, herşey çok hoş, hayat güzel, Newton yok, fizik yalan.

Sinbi:Emir verdiğin beş denizciyle birlikte hemen geminin burnuna doğru ilerliyor ve topları hazır hale getiriyorsunuz. Yaklaşık 5-6 dakika da, üç top ufuğa bakan bir şekilde, ateşe hazır hale geliyorlar. Bu sırada kaptanın, yanında bir varil dolusu top mermisi taşıyan iki denizciyle birlikte yanınıza geldiğini fark ediyorsun. "Bu üç top, büyük ihtimalle adaya demirleyene kadar kullanmamız gereken tek toplar olacaklar. Teğmen, onları size emanet ediyorum. Ateşleme emirini siz vereceksiniz. Yani adaya yapacağımız baskın, sizin ateş emrinizin zamanlamasına bağlı. Adanın küçük bir yer olduğu belli. Büyük ihtimalle en fazla 2-3 demirlemiş gemi vardır. Onlara mümkün olduğunca zarar vermeliyiz. Bu arada bu varilde, her topu üçer kez ateşlemeye yetecek kadar mermi var. Dikkatli kullanın. Adaya yaklaşmış olmalıyız. Ufuku gözlemenizi öneririm. Hedeflerin ne zaman belireceği belli olmaz." Sözlerini bitiren kumandan, yavaş yavaş geminin orta kısımlarına doğru yürüyerek, diğer denizcilere emirlerini vermeye başlıyor.