Drakes' Circus-Bir Ada Gördüm Sanki?

[GM-One Piece]

Genel: Sabah, güneşli bir güne uyanıyorsunuz. Hava oldukça güzel ve zevkli. Sıcaklık orta derecelerde. Ne fazla terletiyor, ne de üşütüyor. Yazlık kıyafetlerle rahat rahat dolaşıp, terleme problemi yaşamayacağınız bir halde yani.

Rai:Hesaplama yapma gereksinimi duymadan, yelkenlere bakarak pek bir rüzgar olmadığını anlayabiliyorsun. Geminizi ortalama bir hızla ilerleten bir esinti var. Ancak çokta hızlı gittiğiniz söylenemez. Bununla birlikte, ufukta bir kara görüyorsun! 3-4 gündür görebildiğiniz tek ada bu. Geminizde iyi bir aşçı olmadığı için, yemek erzaklarınız iyiden iyiye tükenmiş durumda. Bu adada durmak zorunda kalacakmışsınız gibi görünüyor.

Sancak tarafında, yaklaşık 1 mil ileride bir akıntı gözüne çarpıyor. Akıntı çokta hızlı değil. Ancak akıntının rüzgarını kapmayı başarırsan sizi hatrı sayılır bir biçimde hızlandıracağı kesin! Adaya varmanız için gereken süreyi yarıdan yarıya azaltabilir.

Talos Septim: Rai rotanızla uğraşırken, sen de gemide günlük işlerini yapıyorsun. Karnın hafiften acıkmaya başlamış durumda. Gemide kalan erzakların inanılmaz derece de azalması, sabah kahvaltısını atlamak zorunda bırakıyor sizi.

Cobra:Sen de Drake gibi günlük işlerinle uğraşıyorsun. Karnın aç. Malum, sabah kahvaltısı etmemek işlerinizi zorlaştırıyor. Geminizde neredeyse hiç bir erzak kalmamış durumda. Dayanamayacağın bir şey değil. Fakat içinden bir kahvaltının kötü olmayacağı geçiyor...

[Rin Rai]

Yavaşça yatağımdan kalkıyorum ve güneşin parıltısı bir günün daha başladığını anlatıyor bizlere. Her zamanki gibi güneş günaydınlarını sunuyor biz özgürlük arayıcılarına. Güneşin en büyük dostu olan güzel hava da bugün güneşi yalnız bırakmamış ve onunla birlikte bizleri ziyarete gelmişti. Güneşin vücuduma dokunduğunda sıcaklığını bana göre ayarladığını düşünüyorum. Tamamen yaşamaya elverişli bir gün. Üç dört gündür süren yolculuğumuzun yakında bir eziyete dönüşeceğini düşünüyorum ve bu konuda tamamen haklı olduğuma da inanıyorum. Yemek yemeği çok sevmeme rağmen bu süreçte yapılan yemekler zevkimin altında kalmıştı ve bu da bana bir ada bulmamızın ne kadar gerekli olduğunu hatırlatıyordu. Sürekli kafamın içinde yankılanan bu istek beni rahatsız etmeye başlamıştı. Yakında bir adaya çıkacağımızdan emindim ancak adaya çıktığımızda ne yapacaktık. Cebimizde hiç para yoktu ancak bunu pek önemsemiyordum. Herhangi bir kıyafetimi giyiyor ve güverteye doğru ilerliyordum. Aklıma dün akşam yediğimiz yemek ve kalan erzak geliyordu. Bu sabahki kahvaltıyı es geçebilirdik. Güverteye çıktığımda Talos ve Crimson' un günlük işlerle uğraştıkları dikkatimden kaçmıyordu. Sanırsam benim de işimi yapmam gerekiyordu.
Kafamı yavaşça kaldırıyor ve yelkenlere bakıyordum. Hesaplama yapmaya gerek olmadığını yelkenlere bakınca anlıyordum. Yelkenlerde fazla bir kıpırdama yoktu ve bu da bana rüzgarın bizi sadece itmek için estiğini gösteriyordu. Kafamı karşıya çevirdiğimde bir ada görüyordum. Gözlerimi ovuşturuyor ve bir kez daha bakıyordum. Evet gerçekten karşımızda duran bir adaydı. Ancak bu rüzgarla oraya ulaşmamız biraz zaman alabilirdi. Bir akıntı veya onun gibi bir şeye ihtiyacımız vardı. Bu hızla gidersek adaya varmamız geçikebilirdi ve bu da açlığımızın en üst düzeye ulaşmasına neden olacaktı. Bunu arkadaşlarım ve kendi adıma istemezdim. Yemek yemeden enerjimizi toplayamaz ve herhangi bir saldırı durumunda kendimizi savunamazdık. Kafamı iskele tarafına çevirdiğimde herhangi bir şey göremiyordum. Ne bir akıntı ne de bir rüzgar esintisi. Sancak tarafına döndüğümde ise dikkatimi yaklaşık olarak bir mil uzağımızda olduğunu tahmin ettiğim bir akıntı çekiyordu. Akıntıyı biraz daha dikkatli süzmem gerekiyor. Eğer sert bir akıntıysa gemiyi alabora edebilir ve özgürlük arayışımız sona erebilirdi veya yeni bir gemi bulmak zorunda kalırdık ki bu da çok zor olurdu. Akıntıya biraz daha dikkatli baktığımda fazla da hızlı olmadığını görüyorum ve gemiyi alabora etme şansı olmadığını düşünüyorum. Sanırsam rotamız belli olmuştu. Bu durumu arkadaşlarıma açıklamalıydım. Bu duruma sevineceklerini düşünüyordum. Hafif bir öksürmenin ardından '' Günaydın arkadaşlar. Karnımız aç ve bu duruma bir son vermemiz lazım. Ancak bu hızla ulaşabileceğimiz bir yer yok. Ufuktaki karayı fark etmiş olmalısınız. Oraya bir an önce varmamız için sancak tarafındaki akıntıyı yakalamamız lazım. Gemiyi sancak tarafına çevirin. '' diyordum . Yolculuğumuz resmen başlamış bulunuyordu. Bir umutla '' Kahvaltı zamanı gelmedi mi? '' diyerek bir soru yöneltmeyi de ihmal etmiyordum. Umutsuz bir şekilde içeriye doğru dün akşamdan kalan yarım elmamı yemek için yöneliyordum.

OUT: Neden editlediğimi yazmayı unutmuşum o yüzden tekrar yazma gereksinimi duydum. Hızlı yazayım diye bir kaç yerde yazım hatası olmuş o yüzden editledim. Umarım sorun olmaz.

[Talos Septim]

Karaya ayak basıp da alnımın akıyla denize açıldığım son günün üzerinden tam 4,5 ay geçmişti... Tabi arada başka adalar olmuştu ancak ya ben gemiden ayrılmamıştım ya da hızlıca eksiklerimizi giderip denize geri açılmıştık. Tabii ki arada bir-iki kapkaç yaparak.

Ne yaptık, nasıl ettik şimdilerde şaka gibi geliyor ama; uzun zamandır hayatta kalmıştık... Sanırım bu korsanlık işini iyiden iyiye kıvırıyorduk. "Kısa çöpü çekip" de tayfanın Kaptanı sıfatına erişmemle bir seviyede "Adam" olduğumu fark ettim aslında, o yüzden bu günlük gibi şeyi yazmaya özen gösteriyordum her gün. Bir sabah bir akşam durum raporu yazmak o kadar da zor değildi hani.

Deri kaplı yıpranmış defteri kapatmış ve kalemiyle birlikte yastığımın altına geri sıkıştırmıştım. Gün doğmuştu ancak ben Crimson veya Rin gibi erkenden çiçek misali açıp güneşi selamlamıyordum.
Giysilerimi giyip yatağımı toplamadan bölümünden çıkmış ve "Ahbaplar Meclisi" nin içindeki sahnenin perdesini elim belimdeki pozumla açıp çıkıvermiştim. Ellerimdeki eldivenlerin uçlarını çekiştirerek ellerime tam oturmalarını sağlamaya çalışarak güverteye çıkmadan önce biraz sicim talimi yapmak istiyordum. Güne iyi başlamanın bir yolu...

Genellikle sol elimdeki eldivene sarılı olan sicimi çekmiş ve duvardaki lombozun çerçevesine savurmaya hazır duruyordum. Sıkı sarılı sicimin çekilirken çıkardığı sese hayrandım... Eğitimine çok önem vermemiştim bu tekniğin ancak işe yarar getirileri olmuyor değildi. Ayrıca savrulurken havayı kesen sicimin ıslık sesi de çok tahrik edici birşeydi... Kırbaç gibi kulanarak birkaç hızlı hamleyi üst üste kullanmaya başlamıştım sicimimi. Derken gövdemin derinlerinden gelen hafif bir gurultu dikkatimi alıştırmamdan almış ve biraz önce yürürken Rai'nin masasının üstünde gözüme ilişen ısırılmış elmayı fark etmemi sağlamıştı. Ah Rai, senin gece atıştırmaların olmadan ben nasıl yaşardım canım kardeşim?

Derken Rin'in boğazını temizlediğini ve konuşan sesini duymuştum:
"Günaydın arkadaşlar. Karnımız aç ve bu duruma bir son vermemiz lazım. Ancak bu hızla ulaşabileceğimiz bir yer yok. Ufuktaki karayı fark etmiş olmalısınız. Oraya bir an önce varmamız için sancak tarafındaki akıntıyı yakalamamız lazım. Gemiyi sancak tarafına çevirin."

Cümlesi daha bitmeden hızla adımlarımı güverteye yöneltmiş ve dışarı çıkmıştım. Parlak güneş onu görmemi biraz olsun engellemişti ancak birkaç saniye içinde adayı görebilmiştim...
O elmayla -ne kadar yarısı yenilmiş ve rengi biraz kararmış olsa da- daha sonra ilgilenebileceğimi bildiğimden; gözlerim önce işi üstüne yıkmak için Crimson'ı aradı, ardından elindeki paspasla iki büklüm temizlikte olduğunu görünce dümen sırasının bende olduğunu fark ettiğimi gösterir şekilde, dümen kamarasına dönmüştü.
Merdivenleri ikili-üçlü çıkarken Rai'nin;
"Kahvaltı zamanı gelmedi mi?" diyerek umut dolu bir kedi yavrusu gibi inlediğini duymuştum... Tabii ki duymazdan gelecektim!

"Buu, senin öğrettiğin gibi değil mi Rin!? Sağ taraf yani?" diye bağırırken çoktan sicimi dümenin tutma yerlerinden birine uzaktan fırlatmış ve sağ tarafa çekmiştim bile. Umarım doğru yöne çekmişimdir diye umut etme kaygısı olmadan.

[Crimson Cobra]

Bu martılara iyiden iyiye sinir olmaya başlamıştım. Koskoca bir deniz varken gelip pisliklerini bizim gemiye yapmaları katlanılabilir şey değildi. Zaten uzun süredir güzel yemeklere hasret kalmıştım. Uzun süredir yoldaydık ve kayda değer hiç birşey olmamıştı. Her gün kamarayı temizlemek sıkmıştı artık beni birazda olsa heyecan istiyordum. Tam temizliğe iyice dalmışken Rin Rai'nin; '' Günaydın arkadaşlar. Karnımız aç ve bu duruma bir son vermemiz lazım. Ancak bu hızla ulaşabileceğimiz bir yer yok. Ufuktaki karayı fark etmiş olmalısınız. Oraya bir an önce varmamız için sancak tarafındaki akıntıyı yakalamamız lazım. Gemiyi sancak tarafına çevirin. " demesiyle kendime geldim.


En sonunda 4.5 aylık bir yolculuğun sonunda bi ada görmek gerçekten güzel gelmişti. Bu adada bizi nelerin beklediğini düşünmek heyecan vericiydi. Elimizde yiyecek kaldımı diye depoya gittim güzel bi ziyafeti haketmiştik. Gördüklerim karşısında hayal kırıklığına uğradum depo neredeyse bomboştu. Biraz patates vardı ve ekmek kırıntıları... Bu yiyecekler anca bi kişiye yeterdi. Bu kötü manzaradan sonra yukarı çıktım ve tayfanın ne kadar çok çalıştığını düşündüm. Beraberce geçirdiğimiz onca zaman iyisiyle kötüsüyle gerçekten güzeldi. Uğruna can verilecek arkadaşlardı bunlar...


Birşey yapmalıydım herkes açlıktan bitkin durumdaydı. Depodaki yemekleri nasıl pay edeceğimi düşünürken yerde o lanet martıların pisliğini gördüm. Bir dakika lanet değil lezzetli martılar. Arbeletimi aldım ve arkadaşlarım için ufakta olsa bi ziyafet hazırlamak için işe koyuldum...

[GM-One Piece]

Out:

Öncelikle bilmenizi isterim ki, görevinize yazan kişi, yani ben Fingershark'ım. Bir sorun olursa Gm hesabına değil, direk olarak bana mesaj atın. Diğer yandan bildiğiniz gibi ben emekli bir adminim. Ancak Op evreninin ipleri hala elimde. Bu yüzden özel olarak sizin görevinizi almak istedim. Yeni bir tayfa olduğunuz için, sitenin sisteminizi anlamanız, nelerin nelere yol açtığını fark etmeniz adına hatalarınızı Out olarak yazacağım. Başınıza gelenlerin neden geldiğini bilmek istemiyorsanız, yazmaya da bilirim. Sizin kararınız.

Öncelikle etrafta martı olup olmadığını, olsa bile vurulabilecek mesafede olmasını gm belirler. Bu diğer herşey için de geçerlidir. Gm'in yazmadığı veya onaylamadığı bir şey kesinlikle var denilemez.

Başka bir hatanızı daha söylemek istiyorum. Denizler, hava nasıl olursa olsun kritik bölgelerdir. Yaklaşık 5 yıllık bir yelkencilik deneyimim var. Bir kaç kez kısa süreli (1-2 gün) yat yolculuklarına da katıldığım oldu. Bu yolculuklarda, ayakta kalabilmek için rotacıdan, dümenciye herkesin birlikte çalışması gerekir. Dümen ise hassas kontrol gerektiren bir şeydir. Normalde çok iyi olmayan bir havada, dümenin ayarsız bir biçimde, sicimle tutularak bir anda çekilmesi teknenin yelkenlerindeki tüm havayı boşaltıp, bir süre hava alamamasına yol açar. Hatta boşa düşmenize bile yol açabilir. Şimdilik bunu es geçiyorum. Ancak böyle şeyler önemlidir. Bir dahakinde dikkatli olursunuz.

Genel: Gemiyi akıntıya sokup, hızlanmış bir biçimde ilerlemeye başlıyorsunuz. Gemi, düzgün bir biçimde, adaya doğru ilerliyor. Kısa süre içerisinde orada olacaksınız. Şimdiden adaya çıkmadan önce yapmanız gereken hazırlıkları yapmanız iyi olur.

Crimson: Martılar, durmadan hareket etmeleri yüzünden senin için pekte vurulamayacak bir hedef oluyorlar. Yem gibi onları bir süre yerde tutacak bir şey olmadan, vurman oldukça zor gibi gönüyüor. Denizin ortasında pek yemle uğraşacaklarını da düşünmüyorsun. Sonuçta hepsi balık için burada.

Geminin ambarındaki fıçılarda, bir somun kurumuş ekmek ve 4 elma buluyorsun. Bir kahvaltı olmasalar bile, atıştırmalık olarak giderler.

[Rin Rai]

OUT: Öncelikle teşekkür ederim bizi seçtiğiniz için. Hatalar düzeltmek için vardır yardımlarınızı bekliyoruz.

IN:
Rotacı olmak gerçekten güzeldi. Kaptana bile emir veriyordum. Her ne kadar bu kaptan sözcüğü içinde bulunduğumuz durum için geçersiz olsada. Kaptanımız gerçekten iyi bir insandı. Bazen meyvesi yüzünden zor duruma düşüyorduk ancak buna alışmıştım. Çocukluğumdan beri aynı şeyi yaşıyordum. Alışmamak mümkün değildi zaten. Talos gemiyi sicimiyle sancak tarafına çevirmişti. Geminin akıntıyla birlikte ilerlediğini artık hissedebilyordum. Kısa bir süre olsada içerde elmamı yerken haritayı inceleyebileceğimi düşünüyordum. Haritada bu adanın yerini saptamak istiyordum. Bir saldırıya maruz kalırsa nasıl kaçacağımız konusunda tayfaya yardımcı olacaktım. Maceramız daha yeni başlıyordu ve bitmesinede izin vermek istemiyordum. Bazı geceler tedirginlikle uyuyamadığım oluyordu ve Talos' un meyvesi sayesinde uyuyabilyordum. O gecelerde bana uyu diyerek fısıldamasaydı uykusuzluktan ölebilirdim. Anlaşılan tedirginlik en büyük dostum ve düşmanım olacak gibi duruyordu.

İçeriye girip haritayı incelemem lazımdı. Ayrıca her duruma karşı glaviemi de yanımda bulundurmam gerekiyordu. Kısa bir süre sonra adaya ayak basmayı umut ediyordum. İçeriye girdiğimde gözüm direk elmama gidiyor ve hala yerinde olmasından dolayı mutluluk hissediyordum. Talos her zaman yarım bıraktığım şeyleri kullanmada veye tüketmede benden önce davranıyordu. Benim de ondan aşağı kalır bir yanım yoktu ancak o bu konuda benden daha başarılıydı. Acaba Crimson bu hallerimize alışabilmiş miydi? Alışması gerekiyordu. Sonuçta biz Talos ile çocukluktan beri arkadaştık ve birbirimizin en kötü durumlarında yan yana durmayı başarabilmiştik. Birbirimizi çok iyi tanıyorduk. Elmanın orda duruyor olması Talos' un onu fark etmediği anlamın geliyordu. Eğer fark etmiş olsaydı onu orda göremezdim.

Elmanın güvende olduğu sonucuna varıyordum ve glaviemi yatağımın yanı başımdan alıyordum. Glaviemi aldığım anda aklıma eski günler geliyordu. Sirkte geçirdiğimiz günler, bu glavieyi elme ilk aldığımda ağırlığından dolayı yere yapışmam ve etraftakilerin gülüşmesi. Gerçekten hatrı sayılır günlerdi. Glaviemi sağ elimle sıkıca kavrıyor ve elmaya tekrar göz geçirdikten sonra South Blue haritasını incelemek için elime alıyordum. Şu an bulunduğumuz konumu ve adayı tespit etmeye çalışıyordum. Bu işi yaptıktan sonra elmamı alıp dümenin başındayken rahatça yiyebilirdim.

[Crimson Cobra]

Gemi aniden hızlanmaya başladı. Demek ki akıntıyı yakalamıştık. Bu hızla gitmeye devam edersek kısa sürede adada olacağız. Yüzümde hınzır bi gülümsemeyle adada bizi nelerin beklediğini merak ettim. Acaba nelerle karşılacaktık. Adada yemek bulmayı umut ettim çok acıkmıştık. Ambardaki yiyecekler tam olarak doyurmasada şimilik bize yeterdi. Geminin hız almasıyla rüzgarın yüzümü okşaması gerçekten güzel hisler uyandırıyordu. Dağınık olan saçlarım rüzgarın etkisiyle iyice şekilden çıkmıştı buda hoşuma gidiyordu. Bu yolculuğa büyük umutlarla çıkmıştım. Yolculuk umduğum gibi heyecanlı geçmesede hayalimin peşinden gitmek herşeyi katlanır hale getiriyordu. Bu korsan bayrağının altında dostlarımla olmak gurur vericiydi. Geçmişe bakıyorumda daha önce hiç dostum olmamıştı.

Herşey o gün Talos Septim ile karşılaştıktan sonra oldu. Beni iyi bi patakladıktan sonra (tabi onla karşılaşmadan önce de iyi bi dayak yemiştim o yüzden dövebildi yoksa onu iyi bi döverdim) Gel katıl bana demişti. Beni tanımadığı halde nasıl olurda bu kadar güvenmişti... Yolculuğ'a çıkacağımı babama söylediğimde bana karşı çıkacağını sanmıştım ama umuğum gibi davranmadı. Hafif gözleri yaşarmıştı ve bana; "Oğlum adam oluyor" demişti. Ne kadar gurur vericiydi... Dedem ise havalara uçmuştu bana bildiği herşeyi anlatmıştı korsanlık hakkında öğütleri hala aklımda. En çok hoşuma giden sözü " Arkadaşlarınla birlikte bi savaşa girdiğinde asla kaçmayın, yenilecek olduğunuzu bilseniz bile. Korsanlık şeref olmadan yapılacak birşey değildir. Şerefiniz herşeyden önce gelir evet canınızdan bile önce" Şimdi uzaktalar acaba ne yapıyorlardır. Babam malzemeleri bensiz nasıl hallediyordur bunu düşünmeden edemiyorum. En kısa zamanda onları görmek istiyordum bu benim ilk uzak kalışımdı. Ama şimdi bunları düşünmemem gerekiyor çünkü uzun bir süre dönebileceğimi sanmıyorum...

Gemi aynı hızda devam ediyordu. Güverteyi temizleyi bitirip kamarayı temizlemeye giderken masanın üstünde duran elmayı farkettim. Alçak Rin bizden gizli yine yemek aşırıyor bunun midesi hiç rahat durmuyor. Birden ne kadar çok acıktığımı hissettim ve bu elma baya lezzetli gözüktü. Elmaya doğru hamle yaptım ve...

[Talos Septim]

Dümeni kırdıktan sonra Salon'a yollanmıştık üçümüz de. Sanırım her ada ziyaretinden önce bunu yaptığımız için bir alışkanlık olmuştu...

Aslında benim oraya gitmemin iki nedeni vardı; biri Rin'in ada hakkında söyleyecekleri, diğeri ise tabii ki elma!
Sanki dönen dünya umrumda değilmiş gibi sol elimle saçımı geriye tarar, sağ elim de cebimde adımlarımı Rin'in masasına ilerletmiştim. Vereceği rapora göre ilk önce nereye gideceğimizi, geceyi burada geçirip geçirmeyeceğimizin kararını verirmiş gibi yapıp oylamaya sunacaktım. Tabii ki en son benim sözüm geçerli olacaktı ancak yine de tayfamın zorla emirlere itaat eder gibi hissetmelerini istemiyordum; kardeş gibi yaşayan insanlardık biz, ne gerek vardı şimdi rütbe karmaşası yaratmaya?

İzbandut gibi yürüyen Crimson'ın -Adını söylemişti ancak gizli kalmasını istediği için ona lakabıyla hitap ediyorduk- yere sağlam basan adımlarıyla Rin'in masasına yaklaştığını görmüştüm. Ancak gözümden kaçması imkânsız bir el; bol nasırlı ve üzeri çiziklerle kaplı bir el, Crimson'ın eli, bizim elma efendiye doğru yaklaşıveriyordu!
Şimdi kabul edelim; benim vücudum kadar ince birinin -boyuma bakmayın efendim, ufacık midem vardır aslında- yarım bir elmayla açlığını bastırması olağandı, ancak Crimson onunla dişinin kovuğunu dolduramazdı. Rin de aynen öyle...

Böylece hiç düşünmeden sol elimdeki sicimi fırlattım ve kavradığı elmayı kendime doğru çektim. Elma kontrolsüzce havalanmıştı ancak Salon'un duvarlarında yankılanan bir "KTAK!" sesiyle, demir bir ok ucunun elmayı deldiği ve benden uzaklara sürüklediğini, göz kırpması kadar kısa bir sürede algılayabilmiştim... Bu sırada Rin'in iskemlesinin tahta zeminde sürterek çıkardığı ses kulaklarımdaydı.

[GM-One Piece]

Out:

Belirli bir noktaya doğru, özellikle bir akıntı içerisinde giderken dümeni her an kontrol altında tutmak çok önemlidir. Siz, dümeni kontrol altında tutmayı bırakın, birinizi bile güverte de gözcü olarak bırakmamışsınız. One Piece evreni tehlikeli bir evrendir. Diğer evrenlerin aksine, Time-Skiplerde bile karakteriniz diken üstündedir. Gözcüsüz bir adaya yaklaşırken, adaya demirlemiş bir gemiye çarpabilir, karaya oturabilir veya iskeleye girebilirsiniz. Çünkü çarpana kadar hiç birinizin bundan haberdar olma şansı yok. Üstelik gideceğiniz adada sizi nelerin beklediğinden haberdar değilsiniz. Adaya yaklaştığınız anda üzerinize topçu ateşi açılabilir, veya güvertede kimsenin olmadığını gören bir kaç kişi, geminize sandallarla yaklaşıp, güvertenize çıkabilir.

Diğer yandan, tüm adaların içinde bulunduğu bir harita bulunmuyor. Bunun sebebi ise, Gmlerin her an okyanuslara yeni adalar eklemesini sağlayabilmek. Şimdiden belirli bir sayı verirsek olmaz. Okyanuslar içerisinde gideceğiniz her adanın yol haritasını almalısınız. Yol haritası bulmak inanılmaz kolay bir şey zaten. İlk görevinden sonra, Döndüren Dağ'ın yol haritasını bulan herkes Grand Line'a girebilir. Tabii dağdan geçer mi, bilemem. Grand Line'da ise harita sistemi yok, Log Pose ve Ethernal Pose'lar ile yolculuk yapılıyor.

Genel:Salonda oturmuş, elma için kavga ederken dışarıdan gelen, "GARDAŞIM NAPİYON YEEAAA!" sesini duyuyorsunuz. Daha bu sese tepki verip, güverteye çıkamadan da büyük bir çarpışma sesiyle birlikte geminiz aniden sallanıyor ve hepiniz bir tarafa uçuşuyorsunuz!

Rin:Pek hızlı bir insan olmaman yüzünden, çarpışma anında salonun duvarına yapışmana engel olamıyorsun. Sırtını çok kötü bir şekilde çarpmış durumdasın. Ancak dayanılmayacak bir şey değil.

Elder Scrolls'un insan tanrısı:Zaten elinde olan siciminle yaptığın ani bir hamle, masayı yakalamanı sağlıyor. Masaya sert bir şekilde dizini vursan da, bir tarafa doğru savrulmanı engelleyebiliyorsun. Dizin de sert bir ağrı var. Ancak hareket ettirebiliyorsun. Çok zarar yok gibi.

Crimson;Hiç bir yere tutunma şansım olmadan, duvara yüz üstü çakılıyorsun! Tam anlamıyla duvara kafa atman sonucunda burnun kanamaya başlıyor. Duyduğun acı da cabası. Kanama çok büyük değil, yine de hatrı sayılır bir acı var. Fakat buna dayanabilecek durumdasın.


Genel:Siz kendinizi toplamaya çalışırken, dışarıdan bir ses daha geliyor. "AL GIRDIN GIRDIN! BAAA DA GİREYDİNİZ!?"

[Rin Rai]

Beklediğim şey olmuştu. Talos elmama göz dikmiş olmalıydıki arkamı döndüğümde Talos' a doğru uçan elmam ver ardından havada elmamı delen bir ok görmüştüm. Gerçekten karnım açtı ve o elmaya ihtiyacım vardı ve tayfanın güç olarak en önde geleni bendim. Eğer güç müsabakasına dönüşürse ben elmaya sahip olacaktım. Tam glaviemi aldım Talos' a dorğu yöneleceğim anda dışardan bir ses yükseldi. Bu sese tepki vermeden çarpışma sesine benzeyen bir ses ile birlikte gemi sarsılıyordu. Akıntıdan mı çıkıyorduk saldırı altında mıydık anlam veremiyordum ancak bu çarpışmanın etkisiyle tüm tayfa savrulmuştuk. Hepimizin bir tarafa uçuşması böyle bir durumda olağan bir şeydi ve bunu yaşıyorduk. Savrulmanın etkisiyle dengemi kaybediyorum. Kendime engel olmak istesemde bunu başaramıyor ve salonun duvarıyla bir bütün oluyordum. Sırtımı sert br şekilde duvara çarpıyordum ve ilerde sorun olabilecek bir şeydi bu. Kafamı yavaşça kaldırıyordum. Gözlerim elmamı arıyordu. Düşünmem gereken şeyin bu olmadığına karar veriyor ve dikkatimi başka şeylere yönlendirmeye çalışıyordum. O savrulmanın etkisiyle glaviemin nereye gittiğini kontrol etmem mümkün değildi ve herhangi birimize zarar vereblirdi. Etrafa süzüyordum ve glaviemin herhangi birimize isabet etmediğini görüyordum ve bu durum bir nebzede olsa beni rahatlatıyordu. Etrafı biraz daha detaylı bir şekilde süzdükten sonra Talos' un tekniği sayesinde herhangi bir yere savrulmadığını görüyordum. Sanırsam aramızdaki en yetenekli kişi Talos idi. Crimson' un duvara yüz üstü bir şekilde çakıldığı ve burnunun kanadığını görüyorum. Kanamasının fazla olmayışı bir oh çektiriyor ve Crimson' un ne kadar dayanıklı olduğunu bildiğim için bunu pek umursamıyorum. Onun bu acıyla başa çıkabileceğini düşünüyorum. Sanırsam endişelenmemiz gereken tek kişi Jorrvaskr.
Kendimize gelmeye çalışırken dışardan bir ses daha yükseliyordu "AL GIRDIN GIRDIN! BAAA DA GİREYDİNİZ!?". Ne demek istediğine pek bir anlam veremiyordum. Konuşma tarzından dolayı veya dışarda neler olduğunu bilmediğimden dolayı anlam veremediğimi düşünüyorum. Talos' un kendini toparlaması bizden hızlı gerçekleşiyor. Çok çevik bir hareketle dışarıya çıkıyor ve bende onu yalnız bırakmamak için yerde duran glaviemi her ihtimale karşı yanıma alarak güverteye olanca hızımla fırlıyordum.