İlk Buluşma - Himari Kazeshini & Eikyū Hikari

[GM-Naruto]

Kazeshini; Hanı dışarıdan dikkatle incelemeye başlamanızın ardından ilk önce burnuna leş gibi bir koku geliyor. Oldukça rahatsız edici bu kokuyu solumaya devam ettiğinde ise her ne kadar tecrübe edinmemiş olsan da bildiğin kesin olan yanık et kokusu olduğunu anlıyorsun. Tüm iç organlarını dışarı çıkarmak istercesine yayılan koku karşısında Uchideshi'nin "Bu yanık insan kokusu!" demesi düşüncelerini netleştiriyor ancak midenin bulanmasını, hatta ağzına gelmesini engellemiyor. Bir adımın birkaç dakika süreceği kadar yavaş ve temkinli yürümeniz ise hanın kapısından çıkan maskeli bir yüz ile duruyor, elinde ise bir şişe!

Hikari; Eline aldığın sake şişesi ile dışarı çıkıyorsun ancak kendinle olan konuşman dikkatini azaltmış durumda oluyor. Bir iki saniyelik duraklamanın ardından ise hanın hemen karşı tarafından duran iki kişiyi görebiliyorsun. Bir tanesi uzun boylu, sarı saçlı ve ağzı görünmeyen biriyken diğeri siyah saçlı, hemen hemen seninle aynı boyda olan biri. Karşılıklı bir şekilde birbirinize bakarken bu gelen iki kişinin tehdit olup olmadığı konusunda emin değilsin.

Genel; Kazeshini ve Uchideshi'nin hana olan uzaklığı yaklaşık 40 metre. Uchideshi Kazeshini'nin hemen sol tarafında durmakta. Hikari ise han kapısının birkaç adım önünde durmakta. Konumlarınız tamamen karşılıklı, yani direk olarak birbirinizi yüzlerini görebiliyorsunuz.

[Himari Kazeshini]

Hanı dikkatlice incelesem de şuana kadar gözüme bir şey çarpmadı. Çarpacakmış gibi de durmuyor. Aradan geçen bir kaç dakikadan sonra burnuma hafiften bir koku gelmeye başladı. Pehh ilerledikçe bu koku daha da iğrenç bir hal alıyor. Burnumun direği kırıldı diyebilirim. Böyle bir yere kim sıçmış olabilir ki. Kokuyu içime iyice çekiyorum ve her çektiğimde koku zihnimde belirginleşiyor. Sanki...Sanki yanmış bir et gibi kokuyor. Tamam bu koku olaylarında iyi değilim ama yanık kokusunu az çok tahmin edebilirim. Normal bir yanık gibi de durmuyor. Aklımda soru işaretleri yayılırken Uchideshi-San'ın sebebi söylemesi ile bir an irkildim. Pehh bu leş koku gerçekten bir insanın yanık kokusu mu? Gerçekten iğrenç. Evde Uchideshi'nin adamı yaktığını düşününce...Evet onun direk olarak anlaması doğal. Ağırdan bulanan midem... Kendimi toparlamak üzere nefes alış verişimi yavaşlattım ve kendimi ilerideki kişiye odakladım. Elinde bir şişe var..Yüzü maskeli. Sarhoş biri olabilir ya da olmayabilir. Emin değilim ancak Handan çıkan çoğu kişi sarhoştur büyük ihtimalle. ''Bu kokunun sebebi karşıdaki olabilir mi ?'' dedim kısık bir sesle. Söylerken ise kafamı hiç hareket ettirmedim. Tam derin nefes çekecekken koku tekrar aklıma geldi ve daha az nefes çektim içime. ''Bu kokunun Han'a yakın olması tesadüf olamaz.''Yürüyüşümü hiç bozuntuya vermeden tedirginliğimi koruyarak ilerlemeye devam ettim.

[Eikyū Hikari]

'Her şey olacağına varır...' Kapıdan dışarı adımımı attığım an, zihnimle tartışmayı bıraktığım andı. Durup çevreme bakındım. İlk önce tam olarak fark edemediğim iki adam görmüştüm. Sıradan insanlardan farklı değillerdi. Birisi (muhtemelen) kum fırtınalarına karşı ağzını kapatmıştı. Derince bir nefes aldım. Kendi kendime; 'Kum fırtınalarını iyi bilirim' dercesine eski günleri yad etmiştim. Ama derince nefes alırken bir şey fark etmiştim; yanık insan kokusunu! Muhtemelen handayken burnum içerideki kokuya alışmıştı. Şimdiyse temiz havanın kokusuyla tekrar kendi 'yarattığım' kokuyu duyabilir olmuştum. Eh benim için pekte problem teşkil eden bir durum değildi. Hemen hemen tüm öldürdüklerimi yakarak öldürdüğümden, bu koku artık yaşadığım hayatın büyük bir kısımını oluşturuyor diyebilirdim. Fakat göz ucuyla önümdekilere bakınca, onlar için durumun aynı olduğunu söyleyemezdim tabii! İkili durup bana bakıyorlardı. Siyahlı yavaş yavaş yürümeye de başlamıştı. 'Düşman mı, basit gezginler mi? Gezginler için yanlarında eşya taşıyan hayvanlar olmadığı açık. Yada kocaman çantaları şuana kadar görmedim. Ama bir o kadarda düşman sayılmazlar. En azından shinobi çantasını hiç görmedim. Fakat en kötüyü, belki de benim için en iyiyi, düşünmek gerekirse ikisi de düşman. Ehehejhe Basho'da olmadığına göre 'leş' haneme 2 çentik daha atabilirim!'

Duraksama anımdan hemen sıyrılmıştım. Hemen her zaman derin düşüncelere sahip olduğumdan (bazen savaşta bile) çabuk düşünebilmeyi, şoke olduğum zamanlarda bile soğukkanlılığımı sürdürmeyi öğrenmiştim. Sanki sıradan bir olaymış gibi ikiliye bakıp, elimdeki sake'yi onlara doğru kaldırmıştım. Bu bariz ki sarhoşların yapacağı en klasik şeylerden biriydi. Tabii sarhoş taklidimi maskem ve yanmış insan kokusu bozuyordu. 'Neyse, ne durumda olursa olsun...' Onlar hana doğru yürürken(muhtemelen öyle yapacaklardı) ben ise sağa doğru ilerleyecektim. Normal hızda yürüyecek ama adımları çok da dengeli atmayacaktım. Zaten hafiften sarhoş olduğum için, adımlarımı 'gerçekten' düzgün atmam zor olacaktı. Çok da abartmadan dengesiz bir şekilde yürüyecektim. Tabii başıma hiç 'normal' bir şeyin gelmediğini de biliyordum. 'Hiçbir şey şans değildir.' Muhafazakarların bu ünlü sözünü hatırlayarak sırıttım. Her ne kadar dindarlıkla uzaktan yakından alakam olmasa da, haklıydılar. Adamlara göz ucuyla bile bakmadan rolümü sürdürürken, tek güvendiğim sezgilerimdi; kaçak olarak yaşamamın verdiği en büyük avantaja!

[GM-Naruto]

Kazeshini; Soruna ve düşüncene cevaben Uchideshi "Sanırım." diyor sadece. Böylece tek bir kelime ile tüm düşüncelerini cevaplamış oluyor. En azından kendince. Siz yavaş adımlarınızı atarken karşınızdaki adamın kadehini size doğru kaldırdığını görüyorsunuz. Buna rağmen ortamın getirdiği gerginlik ile hala aklınızda şüpheler bulunuyor. Ancak adam yalpalayarak yürümeye başladığında ise artık sarhoş olduğu neredeyse netlik kazanıyor. Uchideshi bunun üzerine "Şu hana girelim artık!" diyerek adımlarını hızlandırıyor.

Hikari; Sarhoş gibi davranmak kafası hemen hemen güzel olmuş bir insan için daha kolay oluyor. Sen her ne kadar kendini "gibi"ye zorlasan da bir miktar sarhoş olduğunu da biliyorsun. Hanın kapısından uzaklaşmak için adımlarını atmaya başladığında karşında duran iki kişinin de yavaş adımlarını hızlandırarak hana doğru ilerlediklerini anlıyorsun. Bakışları hala senin üzerinde ve bu bakışların sana anlattığı tek şey görmeye alışık oldğun şüphe.

Genel; Aranızdaki mesafe 20 metreye kadar düştüğünda Uchideshi kendinden beklenmeyecek şekilde sesini yükselterek "İçeride birileri var mı?" diye soruyor. Bu sorunun muhattabı Hikari. Ancak Kazeshini de Uchideshi'nin neden böyle bir soru sorduğunu kavrayamıyor. Sonuçta şüpheli bir durumda böylesine rahat bir davranış sergilemek sorgulanacak bir hareket.

[Himari Kazeshini]

Soruma aldığım cevapla yeterince iğrenç şeye maruz kaldım. Hemen aklımda yavaşca silmeye çalışıp başka şeylere odaklanmalıyım. Ya da hiç birini yapmadan bu kokuya maruz kalıp alışmalıyım. İleride çok görebileceğim bir şey olarak nitelendiriyorum aslında bunları. Leş gibi kokan cesetler, kan gölüne dönmüş zemin. Ve en kötüsü bunlar bana olabilir. Kim bilir ki ?Neyin ne olacağını her zaman ki gibi bilemem. Tahminden ötesine asla geçemem. En azından şuanda bu leş kokuyu çekmemek iyi olabilir. Toparlanma dönemindeyim ve böylesi şeyler iyice psikolojimi bozabilir. İlerlemeye devam ederken karşımızdakinin bize doğru kadeh kaldırması... Nasıl bir sonuç doğuracak bilemiyorum. Nede olsa daha önce han tarzı yerlerde takılmadım. Ama iyi şey olmadığı hissi var bir köşede. Sanki kavga başlatacakmış gibi. Hiç emin olamıyorum. Hana girmemize çok az metreler var. Uchideshi hadi demesiyle adımlarımı biraz daha hızlandırdım. Bir an anca girip kurtulmak istiyorum. Belli bir mesafe yaklaştıktan sonra Uchideshi'nin sorusu beni biraz şaşırttı. En azından böyle bir şey yapacağını hiç düşünmüyordum. Sadece baktım ve olacakları izlemeye başladım.


Out: Ekipmanlarım var mı acaba ? Köy shinobisi iken çantam ve kıyafetim vardı doğal olarak. Şuan ise var mı yok mu bilmiyorum. Ekipmanım varsa aynı olanlar mı ? Kıyafetimde kontenjan var mı ?

[Eikyū Hikari]

Hafifçe yutkundum. Sarhoş olduğumu bilmek, iki nefis ölümü benden uzaklaştırıyordu. Halbuki ne güzel olabilirdi; birisini kendi kanıyla boğarken, birisinin akciğerlerine saplayacağım tek bir kunai... Fakat şuana kadar ki tecrübelerime göre sınır dışında 'inanmadığın' dövüşe girmemen gerektiğiydi, karşındaki kim olursa olsun! Uzun boylu olan elemanın sözleri ile beraber kafamı o yöne çevirdim. İki elimi de yukarıya kaldırarak bariz bir, bilmiyorum, hareketi yaptıktan sonra ise kafamı tekrar ileriye doğru çevirdim. Çevreme baktım, Basho yoktu. 'Eh, zaten bir dövüşte ondan yardım istemek aptallık olurdu. Neyse her şey olacağına varır...' Burasının bir çöl olduğuna göre, Basho'yu direk görmeliydim. Bu sefer ise çapraz bir şekilde sola yürümeye başladım. Sarhoş yürüyüşüme abartmadan sürdürürken, biraz sonra içeriyi göreceklerini biliyordum. Çevreyi kollamaktan ziyade odaklandım. Sezgilerime ve tecrübeme... Her ne kadar basit iki adam için bu kadar tedbir almamam gerekse bile!

[GM-Naruto]

Kazeshini; Karşıdaki adamdan gelen kafa cevabı ile birlikte Uchideshi "Bir gariplik var. Sen adamın önünü kes ve gitmesine izin verme. Bu han kritik bir yerdi, ben içeriyi kontrol edeceğim." diyor ve seni geride bırakarak hana doğru ilerlemeye başlıyor.

Hikari; Senin cevabından sonra bir müddet duraksayan ikiliden sarışın olanın hana doğru hareket ettiğini görüyorsun. Diğeri ise olduğu yerde öylece durmakta.

Genel; Hikari ve Kazeshini arasındaki mesafe aynı olmakla beraber Uchideshi kapıya 5 metre kadar yaklaşmış bulunmakta. Fakat Hikari Uchideshi'nin ve Kazeshini'nin gözlerini üzerinde hala hissetmekte.

Out: Kazeshini, ekipman çantan yanında yok, ancak kıyafetinin göğüs kısmında iç cep olarak sağlı ve sollu iki yer var. Buraya ikişerden dört kunai sığabilecek gibi duruyor. Yanında ise hiçbir ekipman bulunmamakta.

[Himari Kazeshini]

Gariplik... Şu lanet patlamadan sonra ney garip değil ki ? Önümde patlıyor bir anda bayıltılıyorum. Zindanda uyanıyor bir grup jounin ile dövüştükten sonra karşıma ıslanmış halde Raiton yiyen biri dimdik durabiliyor. O adama hala saygı duyuyorum. Bir gün iyi adam olursam karısına ve çocuklarına en içten dileklerimi ileteceğim. Zindandan sonra yaram ve harika bir şekilde iyileşmesi. Şimdi de ilginç bir görev ve karşımda garip sarhoş birisi. '' Tamam. İçeride gariplik olursa klon gönderebilirsin.'' Yeni bir çocuğun sözlerini kulak asacak ya da yapacak değildir. Ancak sadece söylemeyebilirim. Fazlasını yapamayacak kadar düşük seviyedeyim şuan. Belki takar belki takmaz bu onun zekasına bağlı olan bir şey. Dediğim şey en azından bana mantıklı bir şey sağlıyor. Ona sağlar mı bilmiyorum. Adımlarımı sarhoşa doğru yönelttip ilerlemeye başladım. Yanına iyice yaklaşıp önüne geçicem. Gözlerimi onun üzerinden 1 saniye bile almıyorum tabi ki. Eğer bir şey der ya da rahatsız olduğuna dair bir hareket görürsem. '' Sık sık sake içer misin ? '' diye sormayı ihmal etmeyeceğim.

[Eikyū Hikari]

Hayatta en büyük sorunu sake şişesinin dibini görmesi olan bir ayyaşın edasıyla ilerlemeye devam ettim. Sarışın olanın sözleri kulaklarıma çalındığı anda ise keskin bir şekilde ikisine de baktım. 'Bu hanın ününü duyan birileri, shinobilerle alakalıdır!' Düşüncelerimin sezgilerimi zayıflatmasına izin vermeden ilerlemeye devam ettim. Adımlarımı biraz daha büyük ve hızlı atmaya, ama sarhoş taklidime de büyük bir hünerle devam etmeye çalışıyordum. Her an sakenin etkisi kanımdan dışarıya çıkarken, dövüşmeye de bir o kadar hazır olacaktım; hele hele birisi benim yolumu kesiyorsa! Kafamı fazla çevirmeden, göz ucuyla(çaktırmadan) sarışın elemana bakındım: 'Han ile beş-altı metre... Fazla zamanım yok!' Hemen ardından ise önümdeki elemana bakındım: 'On beş-yirmi metre...' Hemen ardından ise kısa boylunun konuşmasına kulak kabarttım. 'Klon... Klon... Klon... Shinobi!' Açlığın oluşturduğu, ama maskenin görülmesini engellediği, korkunç bir sırıtışla beraber ilerlemeye devam ettim.

'Tahminimce sarışın kapının eşiğinin sadece birkaç adım gerisindedir!' Bu düşüncem ve önümdekinin sorduğu soruyla beraber adrenalinimin arttığını hissetmiştim. Dövüş tecrübem sayısızdı. Onu kontrol etmeyi, hatta ondan yararlanmayı öğrenmiştim. Önümdekine şöyle bir baktım, ya hep ya hiç! Sorulan soruyu yeni duymuşçasına sakeyi kaldırdım ve 'sende iç' şeklinde sakeyi ona uzattım. Tabii arada mesafe olduğu için, ona fırlatmam gerekiyordu. İşte bu sırada planım devreye girmişti! Adamın tam yüz mesafesine sakeyi tüm gücüm ve hızımla fırlatacaktım. Bir şeyler fırlatma konusunda tecrübeliydim. Basho'ya yaptığım taktikte olduğu gibi... Adamla olan mesafeyi iyi ölçmüştüm. Ve aniden yapacağım, sarhoş birinden beklenmeyen bir hamleye karşı hazırlıksız yakalanacaktı. İşte durmaksızın, ikinci hamleme bu sırada başlayacaktım!

Önümdekinin reflekslerine ve yapacağı hamleye göre kendi hamlemi gerçekleştirecektim. Arkamı bir rakibime dönmüştüm. Fakat onun adımlarının hızını görmüş ve hanla olan mesafesinede göz ucuyla bakınmıştım. Handan içeriye girmiş olmalıydı. Ama kendimi oldukça 'hızlı' olarak gördüğümden, o daha olayların farkına varamadan önümdekinin işini bitirecektim! Rakibim önündeki sake yüzünden benim ne yaptığımı tam olarak göremeyecekti. Tam yüzüne atmıştım ki, rakibim sadece ama sadece bana bakarak büyük bir hata yapmıştı. Sakeyi attıktan sadece birkaç saniye sonra ise el mühürlerine başlamıştım (Tabii bu sırada rakibimin nasıl tepki verdiğine iyice dikkat etmiştim) Belki milyonuncu kez aynı el mühürlerinin ardından, ağzımda oluşan çakranın sıcaklığıyla iyice tahrik olmuştum. Eğer rakibim herhangi bir tarafa doğru kaçmaya çalışırsa ağzımda oluşan tekniğimi direk o yöne doğru yapıştıracaktım. Fakat rakibim tecrübesiz ve aniden gelişen bir olayda ne yapacağını bilmeyen biri olabilirdi, savaş tecrübesi düşük biri ise sakeye kayıtsız kalacaktı. Eğer herhangi bir yere kaçma hamlesi yapmazsa, direk sakeyle uğraşır veya sakeyi bile umursamaz ise ağzımdaki tekniği tek bir yöne atmayacaktım. Ağzımı sağa sola doğru oynatarak, alevi düz bir çizgi şeklinde rakibimin kaçabileceği her noktaya yayacaktım. Bu planla beraber tekniğimin sıcaklığını ağzımdan dışarıya yolladım;

'Katon: Endan!'

Video from : www.youtube.com

[GM-Naruto]

Kazeshini; Karşındaki adamın sana doğru fırlattığı sake şişesi ile bir an neye uğradığını şaşırıyorsun. Tam olarak göğsüne gelmekte olan sake şişesinin yarattığı bulanık görüş mesafesinde -açık kapağından dışarıya fışkıran sake görüşünü yok etmese de biraz da olsa bulanıklaştırıyor- ise karşında duran adamın el mühürleri yaptığını fark ediyorsun. Uchideshi'nin çoktan içeri girmiş olması seni bu adamla başbaşa bırakmış bir durumda ve göğsüne gelmekte olan bir sake şişesi ile aranda oldukaç kısa bir mesafe var. Kaçmak için kısa bir süren olduğunu fark etmen güç olmuyor.

Hikari; Elindeki sake şişesini ani bir şekilde karşında duran adama fırlatıyorsun. Ancak kanında dolaşmaya başlayan ve sen de hafif kordinasyon bozukluğuna yol açan sake etkisini tam olarak bu anda gösteriyor. Kafasını nişan aldığın adama fırlattığın sake şişesi istediğin şekilde gitmiyor. Adamın göğsüne doğru gitmeye başlayan sake şişesi ise senin yaptığın el mühürlerini karşında duran adama gösteriyor. Endan'ı ise hazır bir şekilde bekletmektesin ve her an hareket edecek olan rakibine yollayabilirsin. Tabi ki bunu da kısa bir sürede yapman gerektiğinin farkındasın. Yani hem bir dezavantaja hem de bir avantaja sahip durumdasın.

Genel; Aranızdaki mesafe yaklaşık 7 metre. Kazeshini'nin Hikari'nin yanına yaklaşmış olmasından dolayı aranızdaki mesafe bu derece kapanmış bir halde. Hanın giriş kapısı ise Hikari'nin arkasında, ancak paralel bir şekilde bulunmakta. Yani Hikari'nin sol tarafında, Kazeshini'nin ise sağ tarafında hanın duvarı bulunmakta.

Turn Kazeshini > Hikari > GM şeklindedir.