Kuzey Kanadı Tribünleri

[GM-Naruto]

Oujichi Baka, Goutou Ryoichi ve Endo Isao buradalar.

@Baka; Sisi oluşturmanla birlikte, bir şaşkınlık oluyor tribünde. Sivillerin korku çığlıkları ve missing-ninlerin küfürleri birbirine karışıyor. Avantaj sende.

@Ryoichi; Sen savunmaya girişirken, birden koyu bir sis çıkıyor ortaya, aniden belirivermiş gibi. Bir Kirgakure'li olarak bunun Kirigakure no Jutsu olduğunun farkındasın ve senin köyünden birinin bunu yaptığını biliyorsun, bu sebeple sen de avantajlısın.

@Isao; Sen savunmaya girişirken, birden koyu bir sis çıkıyor ortaya, aniden belirivermiş gibi. Şaşırmanla, kulaklarının acıması bir oluyor. Sağdan soldan gelen gürültüler karşısında şaşırıyorsun, sis ise ayrı bir olay zaten.

[Oujichi Baka]

İçimde birden oluşan saçma enerji yarışmacı tribünden atlaya zıplaya bütün hızımla seyirci tribününe çıkmama neden olmuş ve beni kan, ceset, korku ve çöp torbası dolu bir manzarayla karşı karşıya getirmişti. Daha Mokoto'nun "Öldürün hepsini." laflarını söylerken kafamda kurmuş olduğum stratejiyle sol elimi havaya kaldırırken kunai tutan sağ elimi çenemin yakınında koç mührü haline getirmiş ve içimden de olsa "Kirigakure no Jutsu." diye fısıldamıştım. Sis bu konuda gayet işime yarayacaktı, belki hayatında hiç adam gibi sis görmemiş adamlar beni göremeyecek ve ne yapacaklarını şaşıracaktı. O süre boyunca sisin içinde büyük ihtimalle hiç sivil ölmeyecek olsa da ben çalışmalarımın meyvesini almak için öldürebildiğim kadar haydut öldürecektim. Elbette kendime şu soruyu sormuyor değildim; "Neden öldürüyorum?". Daha önce birilerini öldürmüştüm, belki tam olarak isteyerek olmasa da bilgi almam gereken adamların hepsini teker teker kesmiştim. Canımı yakmışlardı, kendimden geçmiştim veya onun gibi şeyler. Ama bu sefer ben gayet sakin ve soğukkanlıydım, öldürmem için hiç bir sebep yok gibiydi...

Tabi ki vardı, bu sivilleri olabildiğince çabuk kurtarmam ve tribünleri olabildiğince çabuk temizlemem gerekiyordu ki bir işe yarayayım. Adamlara karşı keskin olmayan bir şeyler kullanırsam uzun süreceğine adım gibi emindim. Sonuçta tek bir yumrukla benden üstün görünen adamları bayıltmak gibi bir seçeneğim yoktu. Mizuame Nabara işe yaramazdı kesinlikle, zira sadece ayakları tutabiliyordu ve bu adamların öldürmeye çalıştığı sivillerin kaçmasını da engelliyordu. Yapabileceğim tek şey vardı bu sefer; öldürmek! Onları birden saran sisin içinde şaşkın düşmüş ve yerini belli etmiş haydutların arkasından sessizce yaklaşıp tek bir hamleyle boğazlarını kesmek, iğrenç bir şeydi. Ama bunu yapmak zorundaydım, soğukkanlılığımı ve bu insanları kurtarma isteğimi kullanacaktım. Kesilmiş boğazları görmemek içinse tabi ki sisi.

Planladığım gibi şaşkınlığı insanların sözlerinden ve gelen seslerden hissettiğim anda kunaimin sapını elimle kavrarken uç kısmını bileğime yakın, paralel bir şekilde tutarak hafif adımlarla koşmaya başlamıştım. Ayağımla zemini kontrol ederken sis çökmeden önce normalde bakıp ezberlediğim gibi ezberlemeye çalıştığım zemin, sadece zemin, yollarını kontrol ederek gidiyor ve özellikle koltuklara veya onun gibi ses çıkaracak şeylere basmamaya özen gösteriyordum. Ayakkabımın kumaş olması beni sessizlik konusunda desteklerken ayağımın yerde sürtünmemesi için adımlarımı sürekli ve uzun mesafede atıyordum. Topuk kısmım hiç yere değmezken dinlediğim sesler doğrultusunda küfreden, lanet okuyan ağızlardan en yakınına yaklaşacaktım. Sesi duyduğum yönü belirlemeye çalışırken, büyük ihtimalle yüzünü arenaya dönmüş ve sağ tarafı benim eski bulunduğum yere bakmakta olan adamın sağ arkasından yeteri kadar yaklaştıktan sonra kunainin uç tarafını bileğimden uzaklaştırıp sağ elimi boynunun sol tarafını bileğimle kunai arasında bırakacak şekilde yerleştirdikten sonra kunai'nin pozisynonunun bozulmaması için sıkıca kavrarken hızla kendime doğru çekecektim. Ardından hızla yer değiştirip en yakın adama doğru yönelecektim. Ancak adam büyük ihtimalle ölürken garip sesler çıkaran adamın olduğu yöne bakacağı için eğilerek sağ tarafından arkasına geçip aynı şeyleri yapmaya çalışacaktım...

Out: Pozisyon anlaşılmazsa diye paint kullandım biraz; http://i53.tinypic.com/2u8fkmd.png . Bu da önden görünüşü olabilir ; http://www.leafninja.net/jutsu/SatsujinB.jpg .

[Goutou Ryoichi]

Ölüm kadar sessiz geçen bir süreden sonra olanlar olmuştu. Mokoto'nun verdiği emir doğrultusunda harekete geçen onca kaçak ninja masum ve hiçbir şeyle ilgisi olmayan seyircileri katletmeye başlamışlardır. İçimde anlık olarak oluşan sinir dalgası bedenimi ele geçirirken Goutou'lara has tarafımda bir o kadar canlanmaya, kendini göstermeye başlamıştı. Uzun zamandır bedenimde böylesine bir şiddet istegi duymamıştım. Derin bir nefes alarak bütün konsantremi bu ana odakladiktan sonra kendimi seyircilerin yanına atmıştım. Amacım bu namussuz kacak ninjaları öldürerek elimden geldigi kadar cok masum insanı kurtarmakti. Bütün benliğim kendini bu ise adamisti. Şerefli bir shinobi gibi bende bu yolda canımı vermeye hazırdım. Bunu bu kadar kolay söyleyebiliyordum. Zira canımı almak o kadar kolay degildi. Hele ki suan !

Kendimi seyircilerin bulunduğu yerde bulduğumda hemen kacak ninjaların olduğu yerleri incelemeye başlamıştım. İlk önce hangisine saldıracağımı ve aklımdan gecen planları ne sekilde reaksiyona koyacağıma bu karar verecekti. Fakat bütün planlarım alt üst olmuştu. Ortaya çıkan o tanıdık, ana sıcaklığı ile beni sarmalayan sis bütün planlarımı degistirtmisti. Aslında sizin çıkışı iyisi. Çünkü bu sis o küçücük toplara sıkıştırılmış yapay ve bes para etmez sislerden degildi. Bu sis tümüyle Kiri'nin havasını taşıyan bir sisti. İcimi kıpır kıpır eden bu olay karsında aklımda yeni planlar dönmeye başlamıştı bile. Karşımda ki shinobilerden kaçının sis ile karşılaştığı muammaydi. Yani bu benim için büyük bir fırsatti. İki elimde ki kunaiyi de cebime kattıktan sonra el mühürlerini hızla gerçekleştirmeye başlamıştım. Bu sis fırsatını iyi degerlendirmeliydim. "Onsei Toosu..." benim bile zorluklar duydugum sesim ile birlikte jutsu hayata geçmişti. Sessizlik auram beni sararken kunailerimi çıkartmıştım. Sessiz ve görünmez bir sekildi ilerleyecek ve süper görsel hafızamın kaydettiği kaçakların olduğu yerlere gidecektim. Sonra malumdu. Hızlı kunai darbeleri ile onları alt edecektim. Rahat rahat hareket edebilirdim çünkü sessizlik suan benim göbek adım gibi birseydi. 

Adamlara en ölümcül yerlerinden saldıracaktım. Bu sayede tepki verme şansları bile olmayacaktı. Boğazları ilk hedefimdi. Tek darbe yetecekti. Fakat olaki pozisyon göğse darbeyi gerektirdi. O zaman da tek darbeden cok seri darbeler gerceklestirecektim. Ölümcül olacaktım kesinlikle. 

Out : Baka-san resim süper ^^.

[GM-Naruto]

Baka: Bir tane Missing-nin'e yaklaşıyorsun. Kunai'ni tam konumlandıracakken hızla, eleman arkasına doğru bir at tepmesi şeklinde bir hamle yapıyor. Seni karnından vurduğugibi 2-3 metre geri uçuyor. O kadar ani geliyor ki tekme, gelişini görsen bile reaksiyon veremiyorsun. Eleman senin silüetini farketse de yerinden hareket etmiyor. Görüş alanı kısıtlı olduğundan temkinli. Yerdesin, ve karnın ağrıyor.

Ryoichi: Jutsunu açtıktan sonra hareket etmeye başlıyorsun sessizce. Bir kaç adım attıktan sonra, omzuna dokunan bir el hissediyorsun. Aniden refleks olarak kafanı çeviriyorsun. Bir missing-nin, o anda suradına geçirdiği bir yumruk ile seni yere seriyor. "Sis sadece senin yuvan mı pislik Goutou?" Sinsi ve şerefsizce sesi iliklerine işliyor. Çaresiz hissediyorsun o an. 2 metre kadar önünde, sen ise yerdesin. Yaklaşmakta sana doğru.

Isao: O konumda ne kadar durabileceğinibilmiyorsun. Kunailerin gevşemeye başlıyor. Düşme ihtimalin var. Sis ve bağırış çağırışlar yüzünden de bir şey farkedebildiğin söylenemez.

[Oujichi Baka]

Bir tanesini gözüme kestirdiğim gibi yaklaşmış ve hızla pozisyonumu alıp ona hızlı ve acısız bir ölüm yaşatmış olma tesellisiyle onu öldürmeye hazırlanmıştım. Ama adam daha kunaiyi boynuna yaklaştırmama izin vermeden sağ ayak tabanını hızla karnıma geçirmiş ve beni bir hayli geriye itmişti. Ayak tabanının karnıma doğru hızla gelişini görmüş olsam bile hazırlanabileceğim veya karşılık verebileceğim tek şey yere düşüşüm olmuştu, zira tekme karın boşluğumun aslında boşluk olmadığını bana kanıtlayacak şekilde ezerken "Hassiktir." diye fısıldamama bile zaman kalmamıştı. Yere düştüğümde ister istemez şapkamı düzeltmiş ve adamın durumunu görmek için gözlerimi onun olduğu yere dikmiştim.

Adam büyük ihtimalle bana dönmüştü, ama yerinden kıpırdadığı pek söylenemezdi. Sis onun görüş açısını kısıtlıyordu ve önceki gibi yakın bir hamle yaptığımda kim bilir bana neler yapacaktı. Vardığım sonuç çok basitti; bu adamlar göründüklerinden yetenekli ve zekiydiler, Sisin içinde onlara yaklaştığımda benim orada olduğumu anlayabielcek kadar hem de. Yapmam gereken şey basit gibiydi, elimdeki kunaiyi daha sıkı kavrarken neredeyse tüm dikkatini bana dikmiş adamın atabileceği her türlü şeyden korunmak için izimi kaybettirmeliydim. Karnımın ağrısını umursamamaya çalışsam da dudağımı sertçe, ama kanatmamaya çalışarak ısırdım ve kendimi dizginlemek istercesine sol elimi yere dayayıp ondan güç alarak hızla eskiden bulunduğum yöne doğru koşmaya başladım. Bu sırada, koşarken, eskisi gibi ses çıkarmamak amacıyla koşuyor ve adamın yerini değiştirip değiştirmediğini kollamaya çalışıyordum. Beni takip etmeyi bıraktığını hissettiğim an şapkamı frizbi gibi suratının biraz altına atacak ve hemen arkasından ben de harekete geçecektim, ancak biraz yaklaştıktan sonra pozisyonları kısa bir şekilde kontrol ederek adamın sağına, benim soluma doğru hız kesmeyecek çapraz bir atlayış yapacak ve adamın attığım şapkadan dolayı dağılan dikkatini kullanarak boğazını kesecektim.

[Goutou Ryoichi]

Herşey planladığım gibiydi işte. Jutsum başarı ile aktif edilmnişti. Fakat bir sorun vardı. Güvende birkaç adım atmamla birlikte omzumda bir el hissetmiştim. Geliştirdiğim reflekslerim hızla geriye dönünce bir missingi fark etmiştim. Bu sisin içinde beni nasıl buılmuştu? Duyamazdı. Tamamen sessizliğe bürünmüştüm çünkü. Fakat her ne kadar beni, nasıl bulduğunu fark edemesemde suratıma inen yumruğu bütün gerçekliği ile hissetmiştim. Biranlık dikkatimin dağılması ile jutsumun yarattığı auranın dağıldığını ve sessizliğiminb üzerimden esip geçtiğini hissettim. Sesi yerdeyken kulaklarıma dolmaya başlamıştı. "Sis sadece senin yuvan mı pislik Goutou?" Sesinde ki tiksindirici ton kesinlikle sinirlerimi bozmuştu. Ne yapabilirdim bu adam karşısında? Benim bir Goutou olduğumu nerden biliyordu?

Aramızda 2 metre vardı. Ben ise yerde onun bana yaklaşmasını izliyordum. Kalkarak zaman kaybetymemeliydim. Şimdi rol yapm azamanıydı. Bu konuda klanımın bilindiği üzere özel yeteneği var gibiydi. Rol kesmek, çeviklik, hız ... Çaresizce adama bakıyordum. Şok olmuş gibi bir hava vermeye çalışıyordum. Bana doğru yaklaşmasına izin veriyordum. Bu sırada ellerimde hala kunailerim vardı. Ama onları sıkıca tutmuyordum. Eğer onları sıkıca tutar vaziyette olursam saldıracağım belli olurdu. İzin vermeliydim ki yaklaşsın biraz daha. Ardından bende hamle yapmalıydım.

Adam alttan tekme atabileceğim kadar yaklaştığında bütün hızımı ve çevikliğimi kullanarak harekete geçecektim. Hızla ayağımda onu yere düşürebilmek adına ve iyi bir darbe verebilmek için hızla ayağımı yere paralel ve en zayıf denge noktasına geçirecektim. Buda bu konumda dizi ile ayağı arasında oluyordu. Diğer uzuvlarımdan destek alırken tek ayağımda - yani sağ ayağımla - sola doğru ve ona doğru olan çembersel tekmem kesinlikle onu düşürmeliydi. Eğer düşmezse de kunaimin birini atacaktım bu noktadan. Iskalamazdım. Eğer düşürürsem zaten hızla ayağı kalkıp delik deşik edecektim onu.

Out: Telefondan yazdım klusura bakmayın. Bir dahakiler daha iyi olacaktır.

[GM-Naruto]

Baka: Elemana şapkanı fırlatıyorsun. Birden şapkan havada 2 parçaya ayrılıyor. Adam inanılmaz bir refleks ile çektiği tantousu ile hamle yapmış gibi. Tantousuyla hazırda bekliyor. Sen, yandan adama doğru sıçrayıp boğazına davrandığında, adamın gözlerinin kapalı olduğu farkediyorsun. Yani daha havadayken, hamlenin ortasındayken. Adam yarım adım kadar geriye doğru gövdesini götürüyor. Sadece gövdesini ama. Kunai, adamın normelde boğazını kesecek olsa da şimdi ıskalıyor. Eleman birden kolunu kapıyor ve seni çevirdiği gibi yere gömüyor. Hala kolunu tutmakta. Bir bacağını koltuk arana sertçe indiriyor. İnliyorsun acıdan. Kolunu biraz çevirip incitiyor. Kırma çatlatma veya çıkma yok. Sadece inciniyor biraz ve kunaiyi düşürüyorsun. Adamın gözleri hala kapalı. "Pislik velet... Şansın varken kaçmalıydın. Şimdi seni parçalara ayırdığım diğer piç kurularının yanına göndereceğim." Eleman senden bir cevap bekliyor gibi.

Isao: Yere iniyorsun. etrafta görünürde bir canlı yok, yani 1 metre kadar yakınında. Ancak yerler ceset dolu. Parçalara ayrılmış vücutlar, ölü shinobiler ve çocuklar... Miğden bulanıyor birden. Etrafta çok ölü var. Ve sesler... Ölüm sesleri, metalin eti keserkenki çıkan ses, iniltiler, yardım çağrıları, kahkaha bile duyuyorsun. Kaos var ortamda. Ne yapacağını şaşırıyorsun.

Rouichi: Adam üstüne doğru yaklaşıyor. Farketmemiş gibi saldırı düşüncelerini. Adama çelmeyi çakıyorsun tam başarabileceğini düşündüğün bir noktada. Adam gerisin geri yere düşüyor. Yere düştüğü gibi hamlene başlayabilirsin.

[Goutou Ryoichi]

Olmuştu! Planımı yutmuştu kaçak ninja. Yaptığım 'şoka girmiş' rolü ile onu yeterince kendime yaklaştırabilmiştim. Ama bu adamı yendiğim anlamına gelmiyordu. Gelmeyecekti de. Fakat bana büyük bir şans vermişti. Ona iyi bir darbe geçirebilmek için bir şans.. Fakat be yapabilirdim? Ayağına bir patlayıcı parşomen yapıştırabilirdim ama bu durumda benim ve diğer masum insanların yaralanması kaçınılmazdı. Tek bir adam için iyileride yok etmek olmazdı. Yani bunu yine kendim halletmeliydim. Zarar görürsem ance ben görmeliydim. Adam yere yatmıştı değil mi? Yani kalkması için en az 2 saniyeye ihtiyacı vardı? Ben ne yapabilirdim bu arada? Bana tepki verememeliydi. Öyle bir saldırı olmalıydı ki kesinli olsun.

Ve birden aklıma geldi. Adam düşer düşmez harekete geçecektim. Düştüğü anda iki kunaimide sıkıca kavrayarak tekme atarken aldığım desteklerim ile kendimi yerden ittirecek ve hızla adamın yan tarafına geçecektim. Elimde ki keskin metali son hızımla öncelikli olarak bağırsaklarının bulunduğu kısma derinlemesine saplayarak yaracaktım. Eğer boynuna saldırırsam başarma şansım hem azalır, hem de adamın tepki vermesi daha kolay olur. Ama adam daha yeni düşmüşken hemen yanında beni bulmayı beklemeyecektir. Heleki hızlı kunai darbelerini hiç beklemeyecektir. Karnına saldırırken göğsüne de saplamaya çalışacaktım. Yani iki taraflı kunailerimi seri bir şekilde hareket ettirecektim. Adamın karşı koyma şansı vardı? Fakat bunu olabildiğince 0 a indiriyordum. Nasıl mı? Şöyle ki hızım antrenmanlarım sayesinde öyle ya da böyle biraz gelişmişti. Ve adam düşerken ben çoktan denge merkezi halinmdeydim. Bu yüzden adam düştüğünde kalkışım ve yakına gelişim kesinlikle sorunsuz bir şekilde gerçekleşirdi.

Asıl zor kısım bağırsaklarını bulunduğu kısma ve göğsüne vereceğim darbelerde. Bu darbeleri verirken vakit kaybetmeden hgızlıca indirmeliydim. Ama olabildiğince fark edilmemeliydim. Bu imkansız gibi birşeydi. FAkat çevikliğimi kullanacaktım. Goutou'lara has o çevikliği. Bu sayede de karşımda iki seksen yatmış adama bir ders verebilirdim.

[Oujichi Baka]

Şapkam havada giderken harekete geçmiş ve şapkamın ikiye ayrıldığına daha net görebileceğim bir noktadan şahit olmuştum. Adama dikkatimi verip dikkat dağınıklığından yararlanmak için koşmaya devam ettiğimde şapkayı ikiye böldüğü tantousunu ve biraz daha yaklaştığımda kapalı gözlerini görmüştüm. Adamı tebrik edercesine ama onu öldürmek için atlamıştım boğazına bir kurt gibi, işe yaramayan organı yok et, en çok kullandığım kurallardan biriydi. Ama ben yok etmektense güçsüzleştirmeyi seçiyordum her seferinde. Adamın boğazına doğru yaptığım kesici saldırı birden arkaya çekilmesiyle bozulurken şapkayı farkedenin beni de farkedeceğini düşünmemiş, düşünsem de umursamamış olmam pişman olmamı sağlamıştı.

Tam geri çekilip başka bir şeyler düşünecekken adam kunai tutan kolumu tutmuş ve bana sert bir dans figürü uygulayarak yere gömmüştü beni. Bileğimi sertçe kavramışken ne yapacağımı düşünmeye çalışmak biraz zorluyordu. Buna ek olarak dizini o kolumun koltuk atına sertçe geçirmiş ve "cıs" gibi bir ses çıkarıp acımla baş başa bırakmıştı beni. Ne yapabileceğimi düşünmeye çalışırken bir de kafayı yemekten kurtarmak için kendime direnmeye başlamak zorunda kalmıştım birden. Mühür gerektiren teknikleri yapamayacağım barizdi, her ne kadar gözü kapalı da olsa beni ve şapkamı hissedebilecek kadar güçlüydü. Sol elimi sağdakinin yanına götürüp birleştirmeye çalışmak intihardan farksız olurdu. Çaresizlik içinde ne yapabileceğimi düşünmeye başlamışken adam konuşmaya başlamıştı değişik, korkunç görünen sesiyle; "Pislik velet... Şansın varken kaçmalıydın. Şimdi seni parçalara ayırdığım diğer piç kurularının yanına göndereceğim." demiş ve resmen bana bir cevap vermem için gaz vermişti. Kaçabileceğimi ben de biliyordum tabi ki, ama neden kaçmayacağımı ona anlatıp güzel bir ders vermek ölecek olsam bile... Ne saçmalıyordum ben, Sato ve Saigo'ya ölmemelerini emrettikten sonra burada tek adamla savaşırken ölmek saçma olurdu. Bir insan bile kurtaramadan ölmek saçma olurdu; "Evet, kaçabilirdim. Ama ben burada seni öldürmek için kalmadım, bu insanları kurtarmak için kaldım. Senin anlamadığın şey de bu. Seni köyünden kaçmanla suçlamıyorum, bu şerefsizlerin emri altında savaşmaktansa onlara düşman olmak daha iyi bir seçim gibi geliyordu bana da bir kaç dakika öncesine kadar. Ama siz, onların emrinden çıkıp bir başkasının emrine girdiniz daha düşük bir seviyede; babasını öldürecek kadar. Ve burada yüzlerce masum insanı öldürdünüz, ne için?". Kelimelerin ağzımdan neredeyse bütün duygular karışmış bir şekilde dururken sol elim adamın yapacağı herhangibir hamleyi karşılamak için hazır bulunuyordu. Eğer tantou'sunu tutmakta olan sağ eliyle bir hamle yaparsa bileğini kapacak ve hızla sağ ayağımı, dizimi veya her nerem gelirse taşaklarına kendimi deliliğe vererek bütün gücümle geçirmek için kullanacaktım. Ardından sol elimle elini tekrar çekip yüzümü kafasına yaklaştıracak ve burnunun ortasına sert bir kafa geçirecektim. Tabi bu sadece bana saldırması durumunda geçerli olacak, ve konuştuğu taktirde dikkatimi dağıtmadan dinleyecek ve cevabımı verecektim elbette. Ortam tam da saç beyazlatıcı durumdaydı kelimelerimi bitirirken...

[GM-Naruto]

Isao: Sen olduğun yerde donakalmış bir biçimde dururken, bir Iwa Jounin'i görüyorsun. "Buradan çıkman lazım! Sivilleri takip et. Çıkışa doğru ilerle!" diyor ve seni bir kaç sivil ile beraber çıkışa yönlendiriyor.

Ryoichi: Tam elemanın üstüne atılacakken, eleman ayaklarıyla yüzüne bir tekme geçiriyor aniden. Sen de geriye düşüyorsun. Bu sefer o senin üstüne çullanmak için ayağı kalkıyor ancak birden etrafına bakıyor. Sisin ortasında, bir şeye dikkat ediyor. Sonra sana bakıyor. Zaten peçeli olan yüzünden bir şey göremiyorsun. "Şanslısın..." diyor sadece. Ve birden, gözlerinin önünde klan tekniği olan Toumenia'yı uygulayarak kaçmaya başlıyor. Tam görünmez olmasa da yüzde 70-80 arasında bir şekilde kendini gizleyebiliyor. Ve sis ile de bu birleşince çok rahat bir şekilde kaçabiliyor. Ardından gelen 3 Iwa jouninini görüyorsun. "Kaçtı mı? Kahretsin! Her neyse, evlat buradan gitmen lazım! Çıkış bu tarafta!" diyor ve seni çıkışa yönlendiriyor.

Baka: Eleman sana bakıyor gözlerini açıp. Normal gözleri var ancak bir sensör ninja olduğunu anlayabiliyorsun gözlerine ihtiyaç duymadan algılaması nedeniyle. "İdealist ninja. O da güzel." Gözlerini aniden kapatıp etrafa odaklanıyor birden. "Diğer arkadaşın gibi, sen de şanslısın bu gün." Seni bıraktığı gibi kaçmaya başlıyor. Ardından, yanına gelen bir kaç Iwa'lı jounin seni çıkışa yönlendiriyor.

Siz kaçmaya son hızda devam ederken, çevrenizdeki savaş da tüm hızıyla devam ediyor. Ölüler yere yıkılıp, etrafa kanlar saçılırken gürültü resmen kulaklarınızı sağır edecek derecede. Büyükçe bir patlama sesi duyduğunuzda, gözleriniz ister istemez patlamanın olduğu bölgeye yöneliyor. seyircilerin giriş yaptığı büyükçe kapıdan dumanlar yükseldiğini görüyorsunuz, ve bir an sonra dumanların arasından iwa jouninleri, hemen yanındaysa diğer köylerin temsilci jouninleri beliryor. Arada kendi senseiniz seçebiliyorsunuz. Dövüş yeniden yön değiştirirken, jouninlerin bir kısmı sivillerin tahliyesini başlatıyor. Senseinizin birkaç adam patakladıktan sonra hızla yanınıza koştuğunu görebiliyorsunuz. Sırayla köyde Iwagakure'den olmayan herkese ulaşılırken, senseiniz sizi ve (varsa) takımınızı kolundan tuttuğu gibi çıkışa koşmaya başlıyor. Diğer köylerden gelen jouninlerin de aynı şeyi yapmakta olduğunu farkediyorsunuz. Sivillerle birlikte, hızla stadyumdan çıkarken arkanızda savaşın devam etmekte olduğunun farkındasınız.

Olabildiğinizce hızınızla, hiç durmadan köy dışına çıkıyor ve kendi köyünüze yol almaya başlıyorsunuz. Iwa'da işler karışacak gibi.