Yay ve ok

[Nehira Shingoku]

Çocuğun dışarı çıkma hamlesinden sonra Nanba ba-chan gülümsemesine katılıyordum. Çocuğun bozulması, içimde çok büyük bir haz patlaması yaşattırmıştı. Ondan sonra Nanba ba-chanın söyledikleri Kouri ossan hakkında bilgilerdi.

Anladığım kadarıyla Kouri yaşlı bir adamın sahip olması gereken herşeye sahipti. Huysuzluk, gelenekler bağlılık ve saygıya önem veriş. Onunla kötü anlaşmayacağımızı biliyordum. İstediğim halde, onun istediği şekilde davranıp ; ona iyi br öğrenci olabileceğimi gösterebilirdim. Fakat onla çok iyi anlaşamayacağımızıda biliyordum. Öğrencisi olmaya seçildikten sonra ona ters gideceğim kesindi. Çünkü böyle yaşlı insanlar, gençleri eğlenceden kaçırabilmeleri için var güçleriyle çalışırlardı. Eğer eğlenmeme engel olursa onunla kesinle atışırdım ama şuanlık onun huyuna gidip şu öğrencilik işini kapmalıydım.

Kourinin geldiğini Nanba ba-chan söylediğinde içime heyecan duygusu yayılmaya başladı, girmediği hücrem kalmamıştı. Daha çok ellerime hücüm ediyordu ve avuçlarımı terletiyordu. Nanba ba-chanın arkasından gidip, o kocasını karşıladıktan sonra ; kourinin yanına gidip selam vermek için küçük bir şekilde eğilecektim. Sonrada söze girip " Hoşgeldiniz efendim. Ben Nephira Shingoku, isterseniz Shin de diyeblirsiniz. Buraya sizin öğrenciniz olma umuduyla geldim. Siz evde yokken dışarıda beklemeliydim fakat sıkıldığım için kapıyı vurdum ve içeri girdim, bunun için özür dilerim. Lütfen beni öğrenciniz yapın" dicektim en masum ifademle.

[GM-Naruto]

Yaşlı Kouri'yi karşılamanızın ardından ağzından çıkan cümleler onun yorgun suratında daha da yorgun bir ifade oluşturuyor. Yanından geçip evine girmek için hareketlenen Kouri gülerek "Bir gün de şuraya sizin gibi çocuklar gelip naber ihtiyar desin sadece. Varsa yoksa öğrencin olayım, beni eğit ve benzeri şeyler." diyor sana. Nanba da Kouri'nin bu cümlelerine eşlik ederken birlikte içeriye giriyorsunuz. Bu arada sizin konuşmalarınızdan rahatsız olan Konoe'yi ise dışarıda göremiyorsunuz.

Kouri'nin atölyesine girip kendisini bir tabureye bırakmasının ardından karısı Nanba'ya "Bu yeni nesil gerçekten beni yormaya başladı. Çekip gitmemek için kendimi zor tutuyorum!" diyor sitemkar bir şekilde. Nanba ise kocasına bir bardak maden suyu verirken -bunun nereden geldiğini göremiyorsun bile- "Ama onlar bizim geleceğimiz, unutma." diyor. Kouri ise seninle konuşurken yüzünde gördüğün gülümsemesi ile "Boşversene, yeni nesil tamamen serseri." diyor. Karı-kocanın kısa süreli gülüşmesinin ardından Kouri'nin bakışları sana dönüyor ve "Evet evlat, anlat bakalım. Neden bu eğitimi almak istiyorsun? Başarılı olabileceğine inanıyor musun? Konuş işte yahu..." diyerek senden gelecek cevabı beklemeye başlıyor.

Yahida Kouri'nin Temsili Resmi

Spoiler: show

[Nehira Shingoku]

Kouri durumundan yakınırken ben olanları sessiz izliyordum. Ne desem boş olurdu bu konuda. Susman gereken yerleri genelde pek anlamazdım fakat bu sefer konuşmakda içimden gelmiyordu. Belki bu sessizliğimin sebebi kouriye sinirli olduğumdur. Bir eğitmen çocukları eğitmekden sıkıldığından nasıl bahsedebilirdi. Bu onun göreviydi. Madem öğretmen olmaktan hoşlanmayacaktı olmasaydı, bu onun kararıydı. Zorla ona eğitmen olcaksın dememişlerdi.

Konuşmanın seyri yeniden benim üstüme kayınca, olaya dahil olma zorunluluğunu kendimde hissettim. " Şey efendim, benim kuklacılığa özenmem dedem sayesinde oldu. Neppu vahasında çocukların çok eğlencek yeri yoktur. Etrafda dikkatsizce koşmak kıymetli bitkileri ezmelerine sebepleri olabileceği için, dışarda koşup eğlenen çocuklar görmek çok zordur. İş böyle olunca dedem çocukları eğlendirmek için hikayeler anlatmaya başladı. Benim orada kahraman kuklacıların hikayesini duymam bu işe yeltenmeme yetti. Evet yapabileceğimide düşünüyorum. Şimdi olur, yada daha sonra ama bu işi birgün mutlaka başaracağım. Dedemin anlattığı hikayelere göre bu kanımda da var. Nephiralardan büyük kukla ustaları çıkarmış. Başaracağıma inandığım için burdayım inanmadan hiçbir şeyi başaramayacağımın farkındayım" demiştim, Kourinin sorusuna karşılık.

[GM-Naruto]

Kouri ve Nanba dikkatle seni dinledikten sonra Kouri "Ah evet, eskiden birkaç Nephira tanıdığım vardı ve hepsi iyi insanlardı." diyor ancak bu konu üzerinde daha çok durmak istemiyor gibi birden arkasını dönüp oturduğu masanın çekmecesini açıyor. Çekmeceden bir parşömen aldıktan sonra ise "Hadi, gel bakalım." diyor sana. Yerinden kalkıp büyük antrenman alanına doğru birlikte ilerlemeye başlıyorsunuz. Alandaki kuyu ilk dikkatini çeken şey olurken Kouri her yeri kumla kaplı bu alanda karşında, aranızda on metre kadar mesafe olacak şekilde duruyor. Yanına aldığı parşömeni havaya kaldırıp sana gösterirken "Elimdeki bu parşömenin içinde ufak bir kukla bulunuyor; fakat bu ihtiyar yaşımda bile, bu kuklayı kullanmama gerek kalacağını sanmıyorum. Bana var gücünle saldır genç adam, yeteneklerini kanıtla ve iyi bir kukla ustası olmak için eline geçen bu fırsatı değerlendir!" diyor ve senin saldırmanı beklemeye koyuluyor. Görünüşne bakıldığında herhangi bir savunma pozisyonu almıyor.

[Nehira Shingoku]

Benimle konuşduktan sonra beni arka taraftaki antrenman sahasına çağırmıştı. İşte başlıyordu... Bu savaş benim için dönüm noktası olacakatı. Çok mantıklı bir şekilde dövüşüp, kendimi kanıtlamam lazım.

Elindeki parşomeni gördüğümde direk ona odaklanmıştım. Onun o kadar küçük ve masum durması beni hiç endişelendirmese de onun içinden çıkacak şeyin bana çok büyük bir dezavantaj sağlıyacağı aşikardı. Eğer o şeyin dışarı çıkmasına engellersem dövüşü kazanma şansım olabilirdi. Tüm ekipmanlarımı aklımda değerlendirmeye almıştım. Bu ekipmanlar benim en büyük yardımıcılarım olacaklardı.

Elindeki parşömeni yok etmekle başlayabilirdim fakat bu çok zor olabilirdi. Ani bir saldırıyla o parşomeni elinden düşürmesini sağlayacaktım. Büyük ihtimal taijutsuda benden daha iyiydi bu yüzden yakın dövüşten kaçınmalıydım. Çantamdan hemen üç adet shuriken çıkarmıştım. Birini hemen önüne doğru diğerlerini sağına ve soluna olmak üzere yollayacaktım sonra ise hemen ayakların dibine patlayıcı parşomen bağlanmış bir kunai fırlatıcaktım. Eğer patlayıcı parşomenin patlaması işe yararsa onun birazcık etkisizi hale geleeğini biliyordum. Bu saldırı onu yenmeye yetmezdi ama onu yenmek için bir kapı aralayabilirdi. Kouriye dönüp "Tüm gücümle saldırcam Kouri ossan, kendini hazırla ve lütfen beni küçümseme." demiştim.

[GM-Naruto]

Üç tane shurikeni istediğin gibi fırlatmanın ardından Kouri sadece iki adım geri atarak kendisini tehlikeden kurtarıyor. Hemen ardından attığı patlayıcı parşömeni fark etmesi ise çok zaman almıyor ve çevik bir hareketle önüne düşmüş olan shurikeni alarak kunaine doğru fırlatıyor. Havada çakışan iki cismin çıkardığı metal sesi parşömenin patlaması ile daha büyük bir gürültüye yol açıyor. Havada patlayan parşömenin yaydığı ufak tefek küller dövüştüğünüz alanın üstünde süzülürken Kouri "Bugünlerde bu parşömenleri ne çok sık kullanıyorsunuz?" diyerek kişisel fikrini söylüyor. Bir küçümseme ya da farklı bir anlam taşımayan bu cümle sadece söylenmiş olmak için söylenmiş gibi duruyor. Aranızdaki mesafeyi iki adım daha açan Kouri hala senin saldırını beklemekte ve yüzünde ufak bir tebessüm ile bir sonraki hamleni tahmin etmeye çalışmakta.

[Nehira Shingoku]

Bu adamın hareketleri benim çok daha üstümdeydi. Çok hızlı düşünüp, çok hızlı hareket ediyordu. Sanki benim hareketlerimi de okuayabiliyor gibiydi. Bu adamı yenmem pek mümkün değildi. Sadece ona kendimi kanıtlayabilmem yeterdi. Yeteneklerim onu etkilerse onu yenmeme gerek yokdu. Fakat benim öyle özel bir gücüm yokdu. Ne süper teknikler ne de taijutsu hareketleri biliyordum. Elimde onu etkiyebilecek tek şeyin zeka olduğunu sonunda anlamıştım. Eğer işe yarayabilecek güzel bir plan kurabiliresem onu etkileyebilirdim. Ekipmanlarımdan kaybettiğm şeyleri iyice düşünüp planımı ona göre yapmalıydım. Şimdiden 3 shuriken, 1 kuani ve 1 patlayıcı parşömen kullanmışdım bile. Ekipmanlarım bittiğinde kullanabilecek tek şeyim ise Doku hanamizu parşömenim olurdu onu da yakınana sokulmadan kullanamazdım.

Yine benim bir hamle yapmamı bekliyor gibiydi ama şu an işe yarayacak bir hamle yapabilecek gibi değildim. Sağ elimle bir kuani alıp kendimi savunma pozisyonun ageçmiştim. Bu ona senin yapacağın hamleyi bekliyorum demek gibi birşeydi. " Sana karşı bunun işe işe yaramayacağını biliyordum" da demiştim.

[GM-Naruto]

Eline aldığın kunai ile savuma pozisyonuna geçmiş olmana Kouri kafasını biraz sola yatırarak ilk tepkisini ortaya koyuyor. Ardından söylediğin cümlelere karşılık olarak "Shinobiliğin en önemli konularından biri savunmadır. Hatta saldırıdan çok daha önemlidir. Çünkü savumayı bilmeyen bir shinobi saldırdığı sırada rakibinin nasıl bir savunma yapacağını bilemez. Bu yüzden iyi bir seçim yapıp savunmaya geçtin. Ancak konu şu ki; bu savunman bir taktik eseri mi oluşuyor yoksa yenemeyeceğin bir rakiple yüzleşmenin bir getirisi mi? Gözlerinden cevabı alabiliyorum, fakat yine de ağzından duymak isterim. Tabi konuşabilecek fırsatı yakalarsan!" diyor ve sana doğru yaşına rağmen hızlı sayılabilecek bir koşu yapmaya başlıyor. Sana birkaç metre yaklaşmasından sonra ise kıvrak bir hamle ile sırtındaki beyaz pelerinini çıkarıyor ve senin görüş açını kapatması için sana doğru fırlatıyor. Direk bir saldırı beklediğin sırada gelen bu farklı hamle ile bir anlık şaşkınlığın ile pelerin senin kafana geliyor ve görüşün tamamen kapanmış oluyor. Oldukça büyük bir tehlikenin içinde olduğun su götürmez bir gerçek. Etrafındaki beyazlıktan kurtulmak için kısıtlı ancak gelebilecek bir saldırıdan kurtulmak için hiç zamanın yok gibi duruyor.

[Nehira Shingoku]

Bana doğru o kadar hızlı bir şekilde gelmişti ki yaşının buna nasıl izin verdiğini anlayamamıştım. Tamam, güçlü olmasını bekliyordum fakat bu kadar güçlü olması normal birşey değildi. Onun yaşındaki normal bir insan çoktan çökmüş olurdu. Dedemden biliyordum. Eskiden shinobi olduğunu bana anlatırdı ama ona inanamazdım çünkü şu an sallanan sandelyesinden kalkarkan bile "oyy oyy oyy" gibi sesler çıkarıyordu.

Kafam bir pelerin geçmişken bunları düşünmemde çok saçmaydı. Pelerin, evet o da çok beklendik bir saldırı olmamıştı. Ne kadar basit bir hareket olsada işlevi çok büyükdü. Pelerin yüzümdeyken arkadan yapılan hiçbir hareketi göremeyecektim ve bu yüzden yapılan saldırıyı atlatmam çok daha zor olacakdı.

Bir şeyler düşünmeliydim, bu pelerin kafamdayken oltaya takılmış balık gibiydim. Pelerini kafamdan çekebilirdim fakat kafamdan çıkardıktan sonra saldırıyı atlatabilecek kadar vaktim olmayabilirdi. Pelerini kafamdan çekerken yana doğru atlarsam başarabilirdim. Sağa doğru çapraz bir atlayış yaparken pelerinide kafamdan çekceketim. Sağa ve ileri doğru atlayıp onun yanına doğru gelirsem, belki orada bir kontra atak yapma şansı yakalayabilirdim. Eğer başarabilirsem "Evet belkide seninle yüzleşmemin getirisi olarak savunma pozisyonuna geçtim, ama eğer bu şekilde yapmazsam ne tür hamlelerin olduğunu bilemezdim. Eğer düşmanın ne gibi özellikleri olduğunu bilmezsen ona karşı işe yarar taktikler uygulayamazsın." diyecektim.

[GM-Naruto]

Sağa doğru çapraz bir hamle yaparken kafana geçmiş olan pelerini çıkarabiliyorsun. Gözlerin hemen Kouri'yi aradığında ise onun pelerini sana fırlattığı yerde duruyor olduğunu görüyorsun. Aranızdaki yaklaşık üç metrelik mesafe sana bir kontra şansın tanımazken sözlerini Kouri'ye iletebiliyorsun. Kouri gülümseyerek seni dinledikten sonra "Eğer hamlen sadece pelerini çıkarmak olsaydı seni eğitmeyi düşünmüyordum. Çünkü kukla ustası olmak demek birkaç şeyi aynı anda düşünebilmek demektir. Üç kuklayı aynı anda idare edebilmeyi ancak üç farklı şeyi tek bir anda düşünerek yapabilirsin. Şimdi ise kaçışınla beraber bir artı puan aldın, peki ya şimdi?" dedikten sonra Suna'da en alçakça hareket olarak nitelendirilen göze kum atma olayını gerçekleştiriyor. Ayağı ile savurduğu kum taneleri gözüne cam parçalarıymış gibi girerken Kouri'nin "Peki gözlerin çalışmazsa nasıl savunma yapacaksın?" dediğini duyuyorsun.