Koshitsu Şirketi

[Shishi Masema]

Yüklenici yetenekleri ile görev yaptığınız ilk şirket.Yeteneğinizi tam olarak anladığınız günlerde gelen teklif üzerine Koshitsu şirketi için çalışmaya başlıyorsunuz.Bu yaklaşık birkaç hafta öncesine denk geliyor..Şirket bünyesine katıldığınızda,şirketin devasa binasında size özel odalar veriliyor.Her şirketin ana merkezini temsil eden,göğe yükselen binalar mevcut.Şirket binasında sabahları normal işler ile uğraşırken geceleri bazı kabul testlerine ve eğitimlere katılıyorsunuz.Eğitimler bilgi üzerinden yürütülüyor.Şirketlerin genel vaziyetleri,normal insanlardan sır diye saklanan bazı eylemler,şu ana kadar dünyada yaşanan olağan dışığı gelişmeler ile ilgili bilinenler vesaire..Uygulamalı eğitime tabii tutulduğunuz iki alan bulunmakta.Araba ve Koshitsu şirketine ait bilgisayarları kullanma.Normal bilgisayarlardan farkı olmasada zorladığınız taktirde bazı hedeflere ulaşabilirsiniz.Araba kullanma kısmında ise farklı aşamalardan geçtiniz.Normal arabalardan zırhlı araçlara kadar her türde biraz tecrübeye sahipsiniz.Şirket size gün içinde kullanabileceğiniz basit arabalar versede,gece anahtarları geri alıyor.

*

Hareketsiz bir gün geçiriyorsunuz.Öğlen vakitlerinde şirket hangarlarına tırla gelen parçaları kontrol ediyorsunuz.Birkaç sayım işide araya girince güneşin aydınlattığı vakitler harcanıyor.Eğitimlere hazırlanmak üzere odalarınıza çekildiğinizde şirket telefonlarınıza mesaj geliyor.Şirket binasının altında kalan öğütme odasına çağrılıyorsunuz.Bu oda bildiğiniz kadarıyla artık metalleri farklı şekillerde öğütüyor ve şirket için hatrı sayılır bir kâr kapısı sağlıyor.Ara ara yanlış tasarlanan arabalar,yüzeye açılan garaj yolundan buraya girerek parçalarına ayrılıyor.Bu çağrının eğitim yada test için olmadığından eminsiniz.

*

Rei ; Odana girdiğinde,yatağının üzerine bırakılmış metal bir kutu farkediyorsun.Kibrit kutusundan biraz daha büyük.Üst yüzeyinde bir kumanda çubuğu bulunuyor.Çevresinde 360 derece dönebiliyor,ne için olduğunu anlayamıyorsun.

Fabian ; Odaya adımını attığında masanın üzerine dizilmiş üç gümüş matara gözüne çarpıyor.Özenle dizilmişler ve mataraların arkasında kaliteli bir içki şişesi duruyor.

Doktor Dayı ; Odanın kapısın açmanla beraber burnunu kapatmak zorunda kalıyorsun.Yere atılmış,poşet içindeki çoraplar odaya tüm kokusunu salmış durumda.Üstelik torbanın ağzı kapalı..Torbanın hemen yanında siyah deri bir çanta duruyor.Bele asılabilir.İçini açtığında basit ilk yardım malzemeleri ile karşılaşıyorsun.


Out: 15-20 satırı geçmesek iyi olur.Bol özetli 10 satır çok hoş olur.Sıra yok,kafası esen yazsın.

[Natsuin Umi]

Tır parçaları, arabalar, bilgisayarlar ve diğerleri. Burada olmamın bir nedeni vardı, o da burada yaptıklarımın matematik veya edebiyat derslerine girmekten daha zevkli oluşu. Eğitimler ve benzeri işler asıl zevk tarafıydı tabi yaptıklarımın ama kendi kendime verdiğim bir örnekle; tır parçaları, logaritmadan daha eğlenceliydi. En azından yapılması gereken işlemini tamamladığımda nerede kullanıldığını biliyordum. Peki edebiyat? Gazellerin nereden çıktığı yerine arabaların nereden çıktığını öğreniyordum. Aklı işleve sokup düşünüldüğünde daha mantıklı olduğu her insan tarafından hemfikir olunan bir görüş değil miydi bu? "Okulmuş, peh!"

Gün batımıyla birlikte eğitime uğramadan önceki rutinlerimi gerçekleştirmek üzere odamdayken, yatağımın üzerindeki, ilginç ve ufak "joystick'imsi" aleti biraz inceleyip azıcık da kurcaladıktan sonra cebime attım. Şirket telefonuma çekilmiş olan mesajı görür görmez de komidinin üstünü aradım ve elime gelen ilk deodorantı koltukaltlarıma hızlıca uygulayarak odadan ayrıldım. Bir süre beni oyalayacak olan merdivenlerden sonraki durağımsa hedefim olan öğütme odasıydı.

[B. Carlino Silvia]

Mafyalar, şirketler, ülkeler, çeteler... Farklı şeyler gibi geliyordu... Ancak biraz dikkatli incelenirse, hepsi aynıydı! Değişen tek bir şey vardı. İhlal edilen kurallar ve üzerine savaşılan şeyler... Mafyalar, alacakları haraçlar ve işler için savaşırdı. Şirketler paraları ve market sektörünü ele geçirmek için, çeteler renkleri için ve ülkeler... İşte bir ülkenin farkı burada ortaya çıkıyordu. Ülkeler bir neden için savaşmaz... Savaşmak için neden yaratır! Yinede bunların hiç bir önemi yok... Niye mi? Çünkü param ödendiği sürece savaşın sebebi önemsiz...

Odam... Güzel odam. Bir şirket binasında, mafyaların apartman baskınlarından uzak. Dolayısıyla tehlikeden de... Fakat masaya bakılırsa, tehlikeden pek fazla uzaklaşamayacaktım. Orada içki şişesinin ve mataranın olmasının tek anlamı, gücümü kullanmam gerekeceği olurdu. Eh... Ne yapalım? Bunun için para alıyordum. Telefonuma gelen mesaja göre, metallere tekrar tecavüz ettikleri odaya inmem gerekiyordu. Mataraları belime taktım, içki şişesinden kocaman bir yudum aldım ve içki elimde, mataralar belimde, ben gider öğütme bilmemnesine!

[Eikyū Hikari]

'Neden buradaydım? Neden elime aldığım neşter, hasta yatağını bile keserek yere düşmüştü? Nasıl olabilirdi ki, televizyon kumandasıyla dokunduğum köpeğimi öldürebilmiştim?..' Dalgınlıkla odaya adım attım. Yüksek sesle bir küfür salladıktan sonra, deri çantayı yerden kaldırdım. İçine şöyle bir bakınıp; "Tch! En azından bir işi düzgün yapmışsınız..." Kıyafet dolabımı açtım. En alttaki iki wakizashiyi korumasından tutarak takım elbisemin altındaki özel dikilmiş kısıma yerleştirdim. Hemen ardından ise 5 tane ince tüpü belimdeki özel bölmelere yerleştirdim. Odadan çıkmadan önce, içindeki şeyin kokusunu asla dışarıya vermeyen siyah kılıfı aldım. Yerdeki poşetin içinden, cımbızla tuttuğum 2-3 çorabı kılıfın içine yerleştirerek, iyice bağladım. Ardından poşeti de tekmeleyerek, odamın dışına kadar atacaktım. "Bunun hesabı sorulacak..." Odamın kapısını sertçe kapatıp, metal öğütme kısmına doğru ilerlemeye başladım.

[Sora Maru]

Out:

Henüz yeni başlamışken,istenilen şekilde gidelim.Yüklenici yeteneklerini kendiniz seçebilirsiniz.Alttaki listeden herhangi birini almakta serbestsiniz.Yetenek değişikliğine bağlı kişisel yetenek & ekipman değişimi olursa,yine özgürsünüz.RP yazmadan önce editlersiniz kartları,bakarım tekrardan.

Spoiler: show

1 - Yerçekimi Kontrolü
2 - Büyü
3 - Madde Manipülasyonu
4 - Vücut Değiştirme
5 - Sniper
6 - Süper Hız
7 - Teleport
8 - Su Kontrolü
9 - Objelere Enerji Yükleme
10 - Süper Duyu
11 - Basınç
12 - Sıvı Dondurma
13 - Kukla & Ruh Ele Geçirme

Out 2: Bu aşamaların sıkıcı olduğunu bildiğim için bu turluk alayınızı ben hoplatıyorum beyler.

Şirketin içindeki merdivenlerinden metal öğütme kısmına ilerliyorsunuz.Genelde insanların uğramadığı bir yer olduğu için asansör ile erişim mümkün değil.Merdivenler sonlandığında kilitlenmemiş metal bir kapı ile karşılaşıyorsunuz.Tamamen pürüzsüz kapı,şirketteki tüm kapılar ile eşdeğer bir güvenliğe sahip.Oldukça kalın,ağır silahlar olmadıkça geçilemeyecek tarzda.Pek kullanılmasada önem verildiği anlaşılıyor.

Kapının ardından aştığınız birkaç merdiven sizi geniş ve soğuk bir ortama aktarıyor.Tavanda asılı çift floresan bölümün tamamını aydınlatmaya yetmesede sizi engellemiyor.Sol tarafta daire bir alanın çevresinden yükselen 4 kol bulunmakta.Uçlarında farklı boyutlarda yuvarlak testereler bulunuyor.Sağ tarafınızda ise yine daire bir alanın 4 köşesine yatırılmış duvarlar görüyorsunuz.Sağ taraftaki daire alan daha büyük ve ezme işleri için kullanıldığını tahmin ediyorsunuz.

Karşı duvarın ortasında,kapıdan içeri girdiğiniz anda önünüze dikilen büyük bir garaj kapısı bulunuyor.Yan taraflarında açma ve kapama işlemlerini manuel hale getirmek için özel düzenekler bulunuyor.Bir tırın rahatlıkla geçebileceği uzunlukta.Ve lambaların tam altında bulunan metal masa ve kapıya arkası dönük sandalyeler size yapmanız gerekeni işaret ediyor.Masanın üzerinde üç klasör bulunuyor.Belirli aralıklarla bu mekana ulaşıp masaya oturduğunuzda dosyaları inceleme fırsatınız oluyor.Dosyanın içinde bulunan tek kağıt,Shanta şirketinin geliştirdiği insansız uçağın bilgilerini taşıyor.Uçak insansız hareket etsede,saldırı anında hesaplamaları kendi yapıp manevraları belirleyebiliyor.Gözünüze çarpan en önemli nokta ise sadece kalkış özelliğine sahip olması.İniş yapması için yeterli gelişimin sağlanamadığı özellikle belirtiliyor.Geri kalan satırlar,anlamayacağınız ifadelerle dolu.Anlam verme çabalarınız devam ederken girdiğiniz kapıdan bol dekolteli bir elbise giymiş,güzel bir hatun içeriye giriyor.

Bu kadını daha önce birkaç kez gördüğünüzü hatırlıyorsunuz.Kabul testlerinde..Şirket başının sekreteri olduğundan eminsiniz.Elinde sizinki ile benzer bir klasör ile masanın karşı tarafına yöneliyor."Anlamadığınız birçok şey olduğundan eminim." Sırayla hepinizin gözlerine bakıyor."Dikkatinizde tek bir noktaya odaklanmış olmalı." Kelimelerinden sonra kıyafetinin göğüs kısmındaki bölümünü hafifçe yukarı çekiyor.Yüzünde hafif bir gülümseme var."Uçak Shanta şirketinin tesislerinden birinde tutuluyor.Şehrin oldukça dışarısında,Marta bölgesinde." Marta bölgesinin,Cehennem Kapısı belirdikten birkaç yıl sonra büyük bir yangınla oluştuğunu hatırlıyorsunuz.Yeni bir şehir olabilecek bölge,insanlar tarafından bir isyan aracı kullanarak yakıldı.Devletin Cehennem Kapısı hakkında hiç bir bilgi vermemesi bu isyanın baş sebeplerindendi.Kadın,kelimeleri sindirmeniz için yeterince zaman tanıyor."Size her türlü ekipmanı sağlayacağız.Tesisin dışından,yeterli görmezseniz içinden olabildiğince bilgi istiyoruz.Dediğim gibi işinizi kolaylaştıracak şeyleri temin edeceğiz.Verdiğiniz tesis planına göre bir hazırlık yapmayı planlıyoruz.Destek ekip gelecek ve siz onları komuta edeceksiniz." Kadın nefes almadan kelimeleri sıralarken dosyaya takılı,karton inceliğinde metal bir plakayı eline alıyor."Dikkat etmeniz gereken tek şey,uçağa zarar gelmemesi.Basit bir buluş ancak tüm havaalanları kontrol altındayken..Sizi Güney Amerika'ya yollamak için tek şansımız bu." Elindeki metal plakayı havaya kaldırıyor ve tekrar gözlerini sizinkilerin üzerinde gezdiriyor."Sorunuz yoksa size basit bir hediye vereceğim."

[Natsuin Umi]

Merdivenlerdeki başarılı performansımın ardından olmam gereken yere, en aşağıya inmiştim. Bu sırada yanıma iki kişi daha gelmişti, daha doğrusu aynı yönde ilerliyorduk, pek de yan yana sayılmazdık yani. Birisinin ismini hatırlayamasam da kızıl saçlının ismi Fabian idi. Diğer adamın ismi de dilimin ucundaydı aslında ama bir yandan da sanki hiç ismini duymamışım gibi geliyordu. İlginç bir durumda beynim kısıtlı kalmıştı. "Merhaba beyler, Ren." diyerek elimi uzatacaktım "iş" arkadaşlarıma.

Koca metal bir kapının ardından ufak bir merdiven serisini daha tamamladıktan sonra nihayet öğütme odasına varmıştık. Bir süre etraftaki makinelere bakarak ışığı takip ettikten sonra asıl aradığımız yer olan masa ve sandalyeleri gördükten sonra oturup bize verilen istihbarat olan birer kâğıdı incelemeye koyulmuştuk. Shanta Şirketi ile ilgiliydi görevimiz, PANDORA ile ilgili birtakım bilgiler hafızamdaydı bu şirket hakkında fakat daha fazlası değil.

Kâğıt konusunda anlamadığımız yerler baş gösterdiği sırada kapıdan içeriye giren kadın aklımdaki her şeyi bir anda dağıtıvermişti. Hatta ilk cümlesinden sonra bilinçaltıma yenik düşerek bakirliğimi ortaya koymuştum; "Meme." Çabuk bu durumu düzeltmeliydim, hızlı düşünmeliydim, bir saniye geçmeden bu işi halletmeliydim, düşünceler beynimin içerisinde ışık hızında dönüyordu adeta ve durumu kurtaracak eklemeyi yapmak hızlı bir şekilde dilime de yansımıştı. "...rrrhaba" Bu sırada karşımızdaki kadın dekoltesini yok etmiş ve iş ısıtan görüntü de ortadan kalkmıştı. Daha doğrusu "azalmıştı". Sevinsem mi üzülsem mi bilemiyordum bu duruma ama görevim ile ilgili cümleleri dinlesem iyi olacaktı. Zîra sekreter her zaman bu binadaydı. Anladığım kadarıyla uçak ile ilgili elimize geçebilecek her türlü bilgiyi istiyordu/istiyorlardı. Şu basit hediye işiyse sahip olduğum merakın konusuydu. Heyecan? O da vardı biraz, ilk adam gibi işimi alıyordum sonuçta. Ayrıca bana özgü olan gücümü kullanacak daha çok fırsatım olacaktı, bu da daha çok eğlence demekti. "Benim açımdan sorun yok bayan."

[Eikyū Hikari]

Ağır adımlarımla, şirketin aşina olduğum yollarında ilerlemeye devam ettim. Merdivenleri teker teker aşarken, aklım bambaşka yerlerdeydi. 'Sadece 10 tüp ilaç, ilkyardım malzemeleri, 1-2 neşter ha? Şaka yapıyor olmalılar... Bana müdür koltuğunu vermeleri gerek!' Son merdiveni de başarıyla aşarken, aşağıda iki kişinin olduğunu görmüştüm. 'Eeeh, doktorlar en son gelir.' Adamların yanlarına indim. Aralarındaki ufak konuşma sırasında, bana yöneltilen soruya tek bir cümleyle cevap verdim; "I'm the Doctor!"

Gene merdivenler, gene düşünceler. 'Hem bana bir oda bile açmadılar! Eeh onlara sadece kadınlarla ilgilendiğimi söylememin de büyük etkisi olabilir. Ama kapısında adımın altın harflerle yazıldığı, geniş, sevişmek için konforlu yatakları olan bir oda fena olmazdı hani. Çok mu şey istiyorum?' Ve loş ışıklı bir oda, en azından benim gibi sabahları seven birisi için! Hiç anlamadığım türde aletler ve dahası 'En üst katta olmam gerekirken, zemindeyim!' dediğim zemin kat havasına sahip oda... İlerleyerek bir sonraki kapıdan geçtik. Gene bir sürü ilgilenmediğim özel düzeneğe boş boş bakındım. Metal masaya gözüm iliştiği anda ise, en önden diğerlerinin gitmesine izin verecek kadar yavaş adımlarla oraya doğru ilerledim. Yazılan tek kağıdı en son ben okurken; "Tch! Sanki tüm bunları bilmemiz gerekiyormuş gibi..."

Ve kadın. Yanımdaki acemi ise direk 'Meme' diyerek kadınlardan hiç anlamadığını ortaya koymuştu. Kadının her söylediğini dinlemeden, ama hoş bir şekilde gülümseyerek onayladım. Ve sözlerini tamamladığı anda, ilkyardım çantamdan bir steteskop ile beraber aniden kadının önüne ilerledim, sanki demin uyuşuk uyuşuk yürüyen ben değilmişim gibi! "Çok soluk görünüyorsunuz hanımefendi! Size bir doktor gerek!" Steteskopları kulağıma bile geçirmeden, kadının göğsünün hemen üstüne koyacaktım. Benim gibi yakışıklı bir erkeği kim engelleyebilirdi ki? "Ooh sadece benim düzeltebileceğim bir hastalık bu! Odama gelin, ilaçlarım yukarıda kaldı!" Hafifçe sırıttım. 'Bu şirketle ilgili fikirlerimi bir daha gözden geçirebilirim.'

[B. Carlino Silvia]

Uzun merdivenler... Şu parkour dalgasını öğrendiğimden beri, merdivenlerden inmek veya çıkmak benim için çok kolay bir iş halini almıştı. Hatta öyle bir seviyeye gelmişti ki, artık merdiven veya normal yol herhangi bir fark yaratmıyordu! Tabii bunun aynısı takım arkadaşlarım için söylenemezdi. Görünüşe göre, bu uzun merdiven faslı onları birazcık olsa da yormuştu. Eh, herkes benim gibi parkour uzmanı değildi ya? Neredeyse hayatımın yarısını düz duvarlara tırmanmakla, çatıdan çatıya atlamakla harcamıştım. Bir farkım olması doğaldı.

Umursamaz bir tavırla, nazik olmaya çalışan okullu çocuğa ve kendisini bir dizi karakteri zanneden adama doğru bir selam çaktım. "Bende Fabian. " Bunu söylerken, Ren'in uzattığı ele cevap vermeyi de unutmamıştım tabii. Her ne kadar umursamaz, bıkkın ve sadece kendisini düşünen bir insan olsam da, hala üzerimdeki markaların hakkını vermem gerekiyordu. Armani giyen bir adam, asla ve asla bir selamı karşılıksız bırakmazdı!

Uçakla ilgili olan bilgilere bir göz atıp, dosyayı tekrar masaya fırlattım. Böyle şeyleri araştırmak ilgimi çekmezdi. Eğer, benim örgütüm veya benim adamlarımla ilgili olsaydı, iyi bir gözden geçirirdim tabii ki. Ancak burada sadece bir görev eriydim ve böyle şeyleri patronların düşünmesi gerekirdi. Biz dosyayla uğraşırken, iki çift büyük göğüs içeriye girmişti! Sapık değildim, fakat gözlerimi göğüslerden alıp, kadının suratına bakmaya gerek duymayacak kadar da umursamazdım. Kadın konuşurken sadece görev kısmını zihnime yazdım ve göğüsleri izlemeye devam ettim. Kadının benimle ilgili düşündükleri umrumda filan değildi. Armani giyen bir adam selama her zaman karşılık verirdi belki, fakat göğüslerle ilgili bir kural yoktu!

Kafamı göğüslerden kaldırmayarak, kadına hitaben konuştum. "Şu hediye işine geçelim hemen. Yine üzerinde şirketin damgası olan, hangi James Bond edevatını vereceksiniz bize?"

[Shishi Masema]

Sekreter,Rei'nin sözlerini kafasını indirerek onaylıyor.Soru sorulmaması hoşuna gitmiş gibi.Doktorun yavşama durumu ise...Başlarda tepkisiz kalıyor.Kelimeler devreye girdiğinde hepinizi şaşırtan,sıcak bir gülümseme beliriyor yüzünde.Doktora pas verdiği çok açık ve bunu saklama gibi bir niyeti yok.Fakat sınırlarını biliyor.Göğüslerine yönelen steteskopu avcunun içiyle durduruyor."Odana başka bir zaman uğrayacağım." Yüzündeki gülümseme biraz daha genişliyor ve bu sırada baş parmağını metal plakanın üzerinde gezdiriyor.

İlk saniyeler anlam verme çabalarınızla geçsede,arkanızdaki garaj kapısı büyük bir gürültüyle açıldığında olayı kavrıyorsunuz.Kapı yavaş yavaş yukarı doğru kalkıyor..Ve bunun yarattığı ses sona erdiğinde bir arabanın çıkardığı muazzam kükremeyi duyuyorsunuz.Yaklaşmakta.Kadın bu sırada dikkatleri tekrar üzerine çekiyor."Yaklaştın Fabian.Onunki kadar aşmış olmasada..Rei'nin ellerinde rahatça uçabilecek bir araba." Konuşması sonlandığında garajın yüzeye açılan yoluna bir araba giriş yapıyor.Görebildiğiniz sadece farları..Ve görüş açınıza girdiğinde mükemmel bir hıza ulaşarak 3-4 saniye içerisinde tüm mesafeyi katediyor.Tek sorun var,arabanın durmaması.

Öğütme odasına dalan araç sandalyelerinizin dibine kadar ilerleyip şiddetli bir fren aşamasından sonra 360 derece dönüyor.Etraf dumanla kaplanıyor.Yüksek hızda ilerleyen bu arabanın ani dönüşü normal karşılanamayacak derecede.Bu sırada farlar kapanıyor ve önünüzdeki lüks spor araba gözer önüne seriliyor.Yüzeyinde kusur olarak sayılabilecek tek birşey bile yok.Lastikler birkaç saatlik sayılır.Araba camları dahil tamamen siyah.Lamborghini Diablo.Siz arabayı incelemekle meşgulken arabanın kapısı yukarı doğru açılıyor ve içinden oldukça yaşlı biri çıkıyor.Üzerindeki uşak kıyafeti ise,şaşkınlığınızı arttıran başka bir etmen.

"Basit olarak kurşun geçirmez camlar,jantlar,lastikler vesaire.Çevredeki bilgisayarlara erişmenizi sağlayacak bir panel,bizimle iletişim kurmanızıda sağlayabilir.Yol tutuşu gibi zırvaları geçiyorum,rampadan atlayarak uçmayıda deneyebilirsiniz.Oldukça basit." Dalga geçmek için gülmeye çalışsada öksürükler onu engelliyor."Geri kalan şeyler direksiyonun üzerindeki panelde gözükür.Açıklamak istemediğim diğer özellikleride siz keşfedin artık." Hafif topallayarak arabanın ve sizin arkanıza ilerliyor.Elini arabanın arkasına sürttüğünde açılan kapak,özel bagaj ile sizi tekrar şaşırtıyor.Bagajın içi oldukça düzenli olarak dizilmiş eşyalarla dolu."Avcunuzu bastırmanız yeterli.Ve bagajın içindekiler.Sanırım hepsi bu kadar Sekreter.Elimizdeki en gelişmiş fotoraf makineleri,ses dinlemek için gelişmiş antenler,fırlatılabilir gizli kamera ve mikrofonlar,birkaç makinalı tüfek,sis bombaları,uçağa yerleştirilecek çipler.Basit,değil mi ?" Adam tonla şey saysada,ufak bagajın o kadar şeyi taşıdığına ikna olmuyorsunuz.Gözler ise bu sefer ne sekretere nede yaşlı adama dikili.İkiside Rei'yi süzüyor."Sana yolladığım kutucuk ulaştı mı ? Dene bakalım." Geriye çekilerek Rei'ye bakmayı sürdürüyor.

[B. Carlino Silvia]

Arabayı gördüğüm anda, tüm görev değişmişti benim için... Bir Lamborghini Diablo! Marka erkeğin, marka arabası! Heyecanla sandalyemden kalktım ve arabayı incelemeye başladım. Tam anlamıyla mükemmeldi! Belki ben kullanmayacaktım, ancak yine de, bunun içerisinde yolculuk edecek olmak yeterdi! "Ahahahahahaha! Bir erkeği nasıl mutlu etmeniz gerektiğini biliyorsunuz! " Bıkkın, havalı tavırlarım, yerini bir anda ateşli, heyecanlı bir duygu seline bırakmıştı. Görevin ayrıntılarını umursamasam da, markalar benim için önemliydi. Ve Armani altına Nike giyen bir adam için, bu arabadan daha iyisi bulunamazdı!

Adamın arabanın içerisindekilerle ilgili söylediklerini duyduktan sonra, heyecanım daha da artmıştı. Sis bombaları ve taramalı tüfekler! Her ne kadar silah tercihim tabanca olsa da, bir kaç ağır silaha hayır demezdim. Arabanın kurşun geçirmez olması da ayrı bir güzeldi. İçeride oturarak, rahatlıkla dışarıya mermi yağdırabilecektim. Görünüşe göre, bizi gerçekten seksi bir görev bekliyordu. "Göreve başlamak için bu kadar motivasyon yeterli. Haydi! Gidebiliriz!"