Eleştirilmesini istediğiniz Rp'leriniz.

[Lutheas De Horaito]

Açıkçası ben rplerde noktalama işaretlerine veya yazım kurallarına pek dikkat eden birisi değilim. Bu yüzden rpnde bu konu üzerinden değil, daha çok yazdıklarının akıcılığı üzerinden değerlendirmek istiyorum. Öncelikle yazıların gerçekten güzel. 1. tekil şahısta yazmana rağmen, yinede 3.tekil şahıs havası alıyorum. ki bu senin yazarlıkta ne kadar ilerlemiş olduğunun kanıtıdır (Bana göre). Karakterinin kişiliğini okuduğum da, kişiliğin ile gerçekten bağdaştığını görüyorum. Çoğu rpnin aksine -yaptım, ettim... değilde -mıştım, -miştim ler koymuşsun. Buda yazılarına ayrı bir özgünlük ve ayrı tat katıyor bence. Samimi olarak yazılarını çok akıcı bulduğumu söyleyebilirim...

Buda benim rpm:
hueco-mundo/gecenin-guzelleri-horatio-t6124.html

[Nara Gama]

Rp' nde bir şey göremedim hoşuma gitti.

Bu da benim rp' m. 5. rp' yi yorumalarsanız,eleştirirseniz sevinirim. Verdiğim linkin direk o mesaja gitmesi lazım. Biraz uzun olabilir.
koy-meydani-f256/konoha-takim-7-tanisma-t6082.html#p113042

[Shibo Onohamao]

Rp ni okudum ama yorumlamak istemiyorum.Daha o düzeye gelmedim

Bu da benim ilk x mesajım.Çok üşenmiştim ama sonunda başlangıcını yaptık.

Beyfendiye bak lan katonum gelirmişte, zarar verirmiş.2 kardeş de orman katili arkadaş.'' Ormanımı yok etme de ne yaparsan yap '' dedikten sonra az ileride kendi alanımı Diesele bırakarak ilerde daha küçük ağaçların olduğu taijutsu çalışabileceğim yer vardı,oraya gitsem iyi olacaktı.Hem dieselin "Katon" çığırışlarından uzak kalmış olurdum.Güçlerimiz neredeyse kafa kafaya gelmişti.O yüzden heddobatto öğrenmek istiyor ama hücrelerimin ölmesini istemiyordum.En iyisi iyi olduğum taijutsuda az antrenman yapmak olacaktı.Kendime başlangıç düzeyi ağaç seçerek ağacı yumruklamaya başladım.Evet.. ben mi ağacı yumrukluyorum ağaç mı beni belli değildi.Ellerimdeki acı giderek kötüleşse de durmayı düşünmüyordum.Adam akıllı olmasa da meyilli olduğum alanda çalışmalarım son sürat sürecekti.Yumruklarımı ağaca birer birer indirirken ağaca bir şey olmaması taijutsudaki kötülüğümü gözler önüne sermekten başka bir şey değildi.Arkama baktığımda Diesel'in sırtı bana dönüktü.Bu iyi bir şeydi,benimle dalga geçilmemeliydi.Ağaç mı beni kabulleniyordu yoksa artık ellerim o kadar acıyordu ki acı ile acımama arasında bir fark hissedemiyordum.Dayanmalıydım ve dayanacaktım.Bir daha yanıma mutlaka ip getirmeliydim.İp antrenmanı hem boyumu uzatırdı hem dayanıklılığımı hem de zıplama kabiliyetimi geliştirirdi.Ağaca güzel bir şekilde 100 e yakın yumruk atmıştım.Ellerime baktığımda gördüğüm manzara karşısında garip hissettim.Ellerim kan içinde olabilirdi ama bu kadarı...ama şimdi ellerimi sarmanın kesinlikle sırası değildi.Sanki elimdeki kan değilde ketçapmış gibisine ağaca bağırarak ileri atıldım.Yumruklarımı daha seri atmaya özen gösteriyordum.Bir yumruk bir çok et parçası... Sanırım kollardaki el uzvu ben de kalmamıştı ama yumrularımı 250 yapmadan bırakmayı kesinlikle aklımdan dahi geçirmemeye özen gösteriyordum.250 yumruğum bittiğinde ellerim çok kötü hale gelmişlerdi.Yanımda ne sargı vardı ne de elimi iyileştirebilecek her hangi birşey.Yumruk antrenmanım 250 yi de bulsa benim yumrukla daha çok çalışmam gerekti.Hele bi iyileşsin bu ağaca düz kollarımla ufakta olsa oyuk açmadan rahatlamaycaktım.Şimdi ise eve gidip azıcık dinlenmem gerekiyordu.Yoldan geçerken Dieselin olumlu bağırışları arasında jutsusunu tamamladığını gördüm.Ellerim arkada '' Ben gider ellerim mundar oldu." dedikten sonra onu dinlemeden evime doğru gitmeye başladım...

[Shunsui Gin'nome]

de eki ve ufak tefek noktalama hataları dışında bir sıkıntı göremedim yazım açısından. Konu açısından da şuan onu yorumlayabilecek kafada değilim

Buyrun link

İlk jutsu RP si bi bakın bakalım

[Jinin Kushimaru]

Gin-san, benim gördüğüm tek eksiklik olayları çok hızlı atlıyorsunuz.Örneğin birkaç satırla jutsuyu üç dört kere denediğinizi belirtmişsiniz.Olaylar arasında bağlantılı olacak şekilde başka olaylar koyarsanız daha güzel olacaktır diye düşünüyorum.

Kelebeğin Yolu

Özellikle Rp yükseltme çalışmasından sonrasını yorumlarsanız sevinirim.

[Kenshin]

Yazılarının genelini okumasamda ilk mesaj ile son mesaj arasında bayağı bir gelişme olduğu belli.. Bu şekilde devam et bence görsel açısından da güzel gözüküyor.

Buyrun buda benim; Ailenin olmaması ve arama!

[Shibo Saenchai]

Ikkaku ;
O mesajdan sonraki mesajını okudum. Genel olarak iyi fakat , karşılaştım , ettim , baktı , devam etti gibi fiiller kullanmak yerine , karşılaşmıştım , etmiştim , bakmıştım vb. gibi geçmiş zamanlar ile kullansan okuyucu daha çok etkilenir. Hep -di kullanmak pek güzel gözükmüyor. Bir de 2. paragrafta biraz karmaşa olmuş gibi. Birde ikinci paragrafta ' çünkü ' ile bağlamak yerine 2 cümleye ayırıp diğerinin sonuna çünkü yazman pek hoş olmamış. Bağlaçları biraz daha kullan güzel olur. Birde 1. Tekil kullanırken ben gelende ' Olmuştu ' gibi fiiller kullanırım sana da önerim budur Bir de sonunda yapacaktım filan dersen daha iyi olur. Yani rp'ni geçmişte olan , şimdi ve gelecekte yapmak istediğin olarak ayırman daha iyi olur.

[Asari Ugetsū]

Kenshin
Ben okurken '' da - de - ki '' gibi şeylerin yazım yanlışlarına fazla dikkat etmem ama birkaç tane hatan var şimdi o kadar göstermiyeceğim wordte yazarsan onlarda azalır. Şimdi son mesajının başlarında '' Sanki beni kendine çekiyordu parşömen, sanki biri beni çağırıyordu... '' Cümlenin başında sanki kullanmak yerine cümlenin sonunda kullandığın akıcılığı bozan parşömen kelimesini koyarsan biraz daha hoş olurdu. Virgülden sonrada bir daha parşömen kelimesini kullanman yine akıcılığı bozan bir kelime oluyor. O kısım şöyle biraz daha güzel olabilirdi '' Parşömen beni kendine çekiyordu, birileri beni çağırıyordu... '' o birilerindeki '' -leri '' tamamen senin zevkine bağlı. Karakterin o an yaşadığını tam bilmediğim için daha hş olur gibi geldi.

Akıcılığı bozan birkaç yer daha var '' Parşömen'e biran önce dokunmak, ne olacağını görmek istiyordum. '' bu az önceki cümlenin devamı. Burdaki çok büyük bir hatan yok. Sadece '' Parşömen '' demek yerine bir zamir kullansan daha hoş olurdu. O kısmı şimdi nasıl olduğunu göstereyim '' Parşömen beni kendine çekiyordu, birileri beni çağırıyordu, canlı gibiydi. Ona biran önce dokunmak, ne olacağını görmek istiyordum... '' düzelmeyi bu eleştiriyi okuduğunda zaten kendinde görürsün.

Bunu dışında birkaç tane daha var o kadar uzatmayacağım. Yazını yazdıktan sonra bir iki kere okumalısın. Böylece bu hataları kendin görüp düzeltebilirsin. Yoksa bu tür şeyler bir savaştayken filan başını çok ağrıtır. Bunların dışında güzel bir yazı tarzın var. Betimlemeler güzel olmuş. Hatalı yerleri çıkardığını hoş ve akıcı oluyor. Böyle decam et.

Not: Sadece son mesjını eleştirdim.

[Muteki Isame]

Bu siteye girerken yazdığım örnek rp

Her zamanki normal bir Konoha havası vardı dışarıda. Ilık, güneşli bir havaydı. Açık kalan pencereden yansıyan güneş gözüme vuruyordu. Yavaşça yataktan doğruldum ve ellerimi yukarı doğru kaldırıp esnedim. Hiç uyanacak havam yoktu. Yorganı başıma çekip mışıl mışıl uyumak istiyordum. Pencereden dışarıya baktım. Güneş tepeye yakın bir yerde duruyordu. Öğleye yaklaşıyordu. Bu saatte uyuyamazdım ki... Giysi dolabımı açtım ve pijamalarımı çıkarıp üstüme doğru düzgün bir şeyler giydim. Uyku sersemi bir halde odamdan çıktım. Evin zemini tahtadandı. Her attığım adımda yerden gıcırtı sesleri yükseliyordu. Ses kulaklarımı tırmalıyordu. Daha düzgün bir şekilde yürümeyi denedim. Bu imkansızdı. Doğal bir alarm gibiydi. Bu eve kesinlikle hırsız giremezdi. Bunları düşünürken bir şeyi fark ettim. Of... Her gün aynı şeyleri yapıyordum. Giydiğim giysiler hatta düşündüklerim dahil aynıydı. Bıkmıştım bundan. Fakat yapacak başka bir şey yoktu ki. İnsan bir günde neler yapabilirdi ? Koridordan mutfağa doğru ilerlerken bunlar geçti aklımdan. İyice acıkmıştım. Annem uyanmış, yemeği hazırlamış olmalıydı. Yoksa açlıktan geberebilirdim. Mutfağa geldiğimde kahvaltının çoktan hazır olduğunu gördüm. Evin içinde annem ve abimi aradım. Her odaya tek tek baktım. Zaten evde çok fazla oda yoktu. Küçük bir evdi. Arayışımı bitirdiğimde kimse olmadığını fark ettim. Her halde beni uyandırmaya kıyamayıp gitmiş olmalılardı. Ama nereye gideceklerdi ki ? Kahretsin! Az daha unutuyordum. Bu gün babamın ölüm yıl dönümüydü. Mezarlığa gitmiş olmalılardı. Mutfağa doğru koşturdum. Şirin, yuvalar masaya oturup henüz soğumamış, hala biraz ılık olan sütümü içtim, kahvaltıyı bitirdim. Sonra kapıyı açarak evden dışarı fırladım. Yerde topraktan bir yol vardı, her tarafta irili ufaklı evler... İnsanlar sokakta dolanıyordu. Kimisi köy meydanına doğru ilerliyordu, kimisi de mezarlığa. Bazı shinobiler ormana doğru koşturuyordu. Etraf çok kalabalıktı. Koşarken hepsinin arasından sıyrılıp mezarlığa doğru koşmaya başladım. Mezarlık ve evlerin arasındaki köy meydanına geldiğimde mezarlığa giden yola saptım. Arkadaki insanlar renkli sohbetler yapıyor, bazı satıcılar ise mallarını satmak için bağırıyordu. İyice hızlanıp mezara doğru son sürat koştum. Off hayır. Çiçek almayı unutmuştum. Hızlıca durup köy meydanına gittim. Çiçekçi amcaya "Amca! Yanımda para yok, bugün babamın ölüm yıldönümü, mezarına koymak için bir çiçek alabilir miyim?" dedim. Gülerek başını salladı." Evet yavrum. Tabii ki alabilirsin, bu arada baban için çok üzüldüm. " diyerek bana doğru bir tane kıpkırmızı gül uzattı. Çiçeği alıp mezara doğru ilerlerken arkama " Teşekkürler amca! " diyerek bağırdım. İşte mezarlığın girişi oradaydı. Mezarlığa ilerledikçe etraftaki ağaç ve yeşillik sayısı artıyordu. Yemyeşil bir yerdi mezarlık. İçeri doğru yaklaştıkça çiçek kokusu artıyordu. Bu kadar güzellikle beraber üzüntü de doğuyordu insanın içine. Ne de olsa burada ölüler vardı. Yavaşlayıp durduktan sonra yürüyerek mezarlığın içine girdim. Babamın olduğu mezarı aradım. 3 sene geçmişti aradan. O zamanlar akademiye yeni başlamıştım. Çocuktum daha. Ama yine de hayatın farkındaydım. Babama olanların da. Bu yüzden intikam almaya ant içmiştim. Bunları düşünürken babamın mezarı başında ağlayan annemi gördüm. Yanında da abim vardı. Babamın ölüşü annem için büyük bir şok olmuştu. Yavaşça yanına gidip ona sarıldım. Elimdeki çiçeği yavaşça mezara doğru bıraktım ve bende ağlamaya başladım. Evet, ölenle ölünmezdi ama, ölensiz yaşamak da çok zordu. Bunları düşünürken annemi yanağından öptüm. Ayağa kalktım ve gözlerimin yaşını sildim. Abime baktım. Köşede üzgün bir şekilde oturuyordu, ama ağlamıyordu. O çok güçlü bir iradeye sahipti. Tıpkı babam gibi. İkisi de çok iyi shinobilerdi. Ben de onlar gibi olmak istiyordum. Onlar gibi güçlü olmak. Güçlü olup intikam almak. İşte o zaman kararımı verdim. İntikamımı alacaktım. Sonum bu mezar olsa, hatta ormanın ortasında çürümek, unutulmak dahi olsa mutlaka intikamımı alacaktım. Ne pahasına olursa olsun...

[Soi Shuuichi]

@Isame: Bence gayet güzel bir rp. Bir hata yok, gözüme batan birşey de. Betimlemeler yerinde falan. Gayet güzel. Senin Kisame olduğundan şüpheleniyordum aslında ama bilemeyeceğim. Jutsu konuna da baktım daha farklı yazıyorsun bu iyi. Umarım rp kaliten hep böyle devam eder, ben bir Konoha shinobisi olarak tüm kalbimle destekliyorum seni. Hadi koçum.