Eryndur Celebniel, Niga, Dervish Teboul

[GM-One Piece]

Out: Adaya nasıl geldiğinizi vs.. lütfen Rp'lerinizde kısaca özetleyiniz. Adanın ıssız bir görünümü olduğunu unutmayın.

Genel: Hepiniz kendinizi ıssız bir adada buluyorsunuz.. Herhangi bir hayat belirtisi yok gibi..

Eryndur: Kumsalda uyanıyorsun. Kayığına ne olduğunu bilemiyorsun. Sağa bakıyorsun kum, sola baktığında ise bir adam görüyorsun. Yaklaşık 10 metre ileride oda kuma uzanık.. Arkada baktığında ise seyrek ağaçlı ormanı görüyorsun..

Dervish Teboul: Gözlerin aralandığında sende kendini kumsalda buluyorsun. Sola dönük yattığından, gözlerin aralandığı gibi 10 metre karşındaki adamı görüyorsun..

Niga: Uyandığında kendini bir ağaca dayanık olduğunu farkediyorsun. Güzel bir uyku uyuyamasanda, dinçsin. Deniz sesi ise kulaklarına rahatlıkla ulaşıyor. Kumsala uzak olmadığını böylelikle anlıyorsun.

[Eryndur Celebniel]

Eryndur bir odada her türlü zenginliğe ulaşmış bir şekilde oturup çevredeki hizmetçilerine emirler yağdırıyordu. Kendi kendine bu nasıl gerçek olabilir diye sorup çevredeki herkesten bir şeyler isterken her istediği birkaç saniye içinde yerine getiriliyordu. Duvarlar boydan boya kendi posterleriyle donatılmış altında ‘’En güçlü dövüşçü’’yazıyordu. Suratındaki hafif sırıtmayla bulunduğu yerin keyfini çıkarırken odanın içinin birden dalga sesleriyle dolmasıyla irkildi. Camlar sallanırken camların kırılıp dalgaların içeri dolmasıyla göt korkusuna kapılan Eryndur en yüksek yere çıkmaya çalışması ve birden her şeyin bulanıklaşıp kararmasıyla dalgaların sesini daha rahat duyuyor ve kendini kuru ve tozumsu bir zeminde yatıyormuş gibi hissediyordu. Ağır ağır açılan göz kapaklarıyla irkilip birden doğrularken ‘’Tanrım! Şöhretim, paralarım nerede!’’ diye haykırdı bir anlığına. Sonra yavaş yavaş onun sadece bir rüya olduğunu hatırlayıp ayağa kalkerken nasıl buraya geldiğini hatırlamak için beynini zorlamaya başladı. Yavaş yavaş beynine akın eden düşünceler dün akşamı sislik bir şekilde beyninin içinde Eryndur’a gösteriyordu…



Yemeğini yemeden piçlik yapmak için kaptan kamarasına doğru çıkıyordu. Birkaç gün önce kapı aralığından gördüğü o yumruk büyüklüğündeki elmas oldukça dikkatini çekmişti. Bu parayla istediği her şeyi yapabilir tayfa aramaktan yorulduğu için kendi tayfasını bile kurabilirdi. Aklında bin bir türlü hayalle kaptan kamarasının penceresinin altına gelirken çevreyi piç bir sırıtmayla taradı. Daha sonra cama bakıp camın açık olduğunu görünce suratını daha bir sırıtma kaplamıştı. Ayaklarını yaya dönüştürüp hızlı bir şekilde geniş kamaraya dalarken hızlıca çevreyi kontrol etti. Oda bomboştu, zaten öylede olmalıydı çünkü o lanet moruk şimdi bir gemiyi bile alabilecek büyüklükteki midesini doldurmakla meşgul olmalıydı. Ağır adımlarla kaptanın masasına doğru ilerleyip masanın altında bir anahtarı çekip çıkarırken içten içe moruğun ne kadar gerizekalı olduğunu düşünmeden edemiyordu. Hangi aptal böyle değerli bir anahtarı bu kadar basit bir yere saklardı ki. Yüzünü masanın arkasındaki dev iğrenç tabloya döndürürken o dışa çıkmış burun kıllarından bu herifin kaptanın babası olduğunu anlamak zor değildi. Midesi bulanmadan tabloyu sağ tarafa kaydırırken arkadaki demir kasaya anahtarı sokmuş hızlıca açmış ve içindeki o koca elmasla birlikte gözleri parıldamıştı. Elması ceplerine zar zor sığdırıp camın yanıan ilerlerken iki salağın camın altında içki içip öpüşmeleri içinden birkaç küfür savurmasına neden olmuştu. İçten içe niye başka yerde yiyişmiyorsunuz lan diye haykırıyordu. Planındaki hafif pürüzle kapıya yönelirken dışarıdan hiçbir ses duymamasıyla birlikte kapıyı hızla açıp tam dışarı çıkarken koridor boyunca uzanan yolda kendi yaşlarında bir veledin onu görüp hızla yanına koşmasıyla her şey alt üst olmuştu…




Lanet piçi bir şeylerden şüphelendirmeden buradan uzaklaşmaya denediyse de o şerefsizin çenesi susmak bilmiyordu. Tabi kaptan fazla uzun sürmeden yanlarına damlamıştı. Eryndur o herifin nasıl hızlı doyduğunu anlam veremeyerek herife bakarken, adam kapıyı açık unuttuğunu hatırlamış olacak ki kapıyı açıp dağınık odayı ve açık kasayı gördüğünde doğruca Eryndur’a bakmıştı. Eryndur’da gerizekalıca bir hareketle suçu önündeki çocuğa atınca ortalık karışmıştı. Eryndur o lanet çocuğun kaptanın oğlu olduğunu nerden bilebilirdi ki? Uzun bir sırıtma ve ikna çabasından sonra kaptanı kandırmak için çıkardığı elması elinden düşürüp koşmaya başlamıştı. Geminin içinde sıkışıp kalmıştı adeta, ta ki saatlerce koşturup sonunda bir kayığı aşağı indirip kaçana kadar…

Tabi ondan sonra tam kaçtığını düşünüp yolcu gemisinden gelen gök gürültüsü seslerinden sonra sandalına düşen bir gülle her şeyi karartmıştı. Hangi akıllı bir yolcu gemisinde top saklardı ki! İyi ki sandal parçalarına tutunmayı başarmıştı, daha sonra halsizleşip her yerden tamamen kararmıştı zaten. Şimdide bu lanet ıssız adadaydı. Hemen sol tarafında başka bir herif yatıyor gibiydi. Yavaşça ayağa kalkıp kumların üzerinde yürürken içindende birkaç lanet savurmayı ihmal etmiyordu. Herife ‘’Hey iyimisin?!’’ diye bağırarak sordu. Eğer uyanmazsa geberip gitmişse belki üstünde birkaç şey bulup buradan tüye bilirdi…

[GM-One Piece]

Niga: Sahile çıktığında 13 metrelik sağ ve sol çaprazında iki adam görmektesin. Zararsız gibiler. Üstleri başları kum içinde.

Eryndur Celebniel, Dervish Teboul: E Free Rp içinde Gm'in girmesini beklemeyin arkadaşlar.

[Eryndur Celebniel]

Herifin yanına gittiğinde bir şeyler mırıldandığını duydu ama pek anlam veremediği için önemsemedi. Bu sırada bu epey büyük gibi gözüken herif iyi olduğunu söyledikten sonra derviş le ilgili bir şeyler söylemişti. Eryndur içten içe onun yenip yenmeyeceğini soracaktı ki kendini rezil etmemek için sormaktan vazgeçti. Bu sırada herif onun iyi olup olmadığını sormuştu. Eryndur deli gibi görünen bu herife ‘’Bende iyiyim, bana bir şey olmaz ossan’’ demişti. Belki amca olması için biraz fazla gençti ama Eryndur’a göre yaşlıydı işte. Dalgalar kıyıya vururken havanın temiz ve tuzlu kokusu Eryndur’un ciğerlerine doluyordu. Etrafı süzerken önünde duran ossan’da baston gibi bir şeyi kapmış ayağa kalkmıştı. İçten içe nereye gidecekleri konusunda tahmin yürütmeye çalışırken ileride ormanı görebiliyordu. Bu ada ıssız gibi gözükse de tam olarak emin değildi. Böyle lanet ıssız bir adada ölmek istemiyordu. Tayfa aramsı onu South Blue’dan buraya kadar sürüklese de henüz bir tayfa bulabilmiş değildi. Ama yaşının ufak olması ama tam bir piç olmasından dolayı…


En son gireceği tayfaya bir marine sürüsü onun yüzünden baskın yapmıştı ve kendi suçunu tüm tayfaya yıkıp kaçmıştı. Bazen piçliklerime son vermesem diye düşünmüyor da değildi ama zevkliydi ya. Belki hayatının sonuna kadar böyle devam edecekti ve öldüğünde arkasından yaşlı piç diyeceklerdi ama olsun. Onlara yaptığı piçlikleri hatırladıkça gülecekti. Yavaş yavaş düşüncelerinden sıyrılıp etrafa göz gezdirirken ‘’ Hey ossan, sence nereye gitmeliyiz? Burası ıssız bir yere benziyor, lanet olsun’’ demişti. Eryndur çevreye bakınırken koşarcasına gelen sesler duyduğunda bir anda kurtulduk demişti. Gözlerini o tarafa doğru çevirdiğinde ise maskeli, ellerinde bıçağa benzeyen şeylerle koşan bir deli görünce tüm umutları yıkılmıştı. Bu bıçakları bir yerden tanıyordu ama emin değildi, dövüş bıçaklarına benziyordu. Yeni uyanmış beyni biraz ağrıyarak aradığı bilgelere ulaşmak için tüm anılarını tararken bir dövüş anısı gelmişti aklına. Böyle bir silahla dövüşen bir herifin ağzını burnunu kırdığını hatırlıyordu. Şu manya herifin koşuşuna bakıldığında da oda dayak yemek istiyor gibiydi. Ossan’nın önüne geçerken beyaz saçlarıyla yaşlı oalrak düşündüğü herife‘’Hey maskeli dede. Ne istiyorsun?’’ dedi dalga geçerek. Bu sırada herhangi bir hamleye karşı kendini tetikte bırakarak önlemini almıştı…

[Eryndur Celebniel]

Ossan’ın anlamsız sözcükleri devam ederken Eryndur bu sözcüklere pek bir anlam veremiyordu. İçinden ne diyorsun Ossan demek geçiyordu ama bu iyi bir fikir değildi. En iyisi anlamış gibi yapmaktı. Adamın dediklerine anlamış gibi kafa sallarken boynundaki kesici alete herif kafasını uzatmıştı. Bu tehlikeli oyuncakları inceliyor gibiydi. Birkaç anlamsız sözcüğe daha eryndur anlamış gibi baktıktan sonra arkasından bıçak dayamış herif eryndur’u bırakırken Eryndur kesici aletlerin etkisinden kurtulmuştu. Boynuna ve sırtına dayanmış bıçaklar kullanılmış gibiydi ama Eryndur’a etki etmeyeceği aşikardı. Herif oyuncaklarını Eryndur’un bedeninden çekerken ters bir şey yapsa kafasını uçurmakla ilgili bir şeyler söylemişti. Kafa uçurmak kulağa pek hoş gelmiyordu ama aslında Eryndur’un umurunda da değildi. Sonuçta yapamayacağı bir şeydi ve adamın hareketlerine bakılınca şu yer altı arenasında kendini bir şey sanan kılıç ustalarından tek farkı farklı silaha sahip olmasıydı. Eryndur içten içe boş vererek onu dövmeyeceğine dair kendini şartladı. Belki eğer iyice işler çığrından çıkar ve bu tehditler devam ederse onu her zaman dövebilirdi…

Ossan’ın ada hakkında bir şey bilmediğini biliyordu. Bu yüzden sürekli aklında binlerce kişiyi psikopatça deşermiş gibi hayaller kurduğunu düşündüğü herife döndü, herifin duygusuz sesi bu hayalleri kanıtlar nitelikteydi ve herifin sorusuna ‘’Canım sıkıldığında ıssız bir adaya gelir, suya girip kumda yuvarlanırım. Her zaman hobilerim arasındadır da.’’ Dedikten sonra somurttu. ‘’Bizde senden bu cevabı bekliyoruz dostum…’’ dedi…

Out: RP inde bir kişi herşeyi yönlendiremez. Buna GM karar verir. Neyse uyalım bakalım.

[Eryndur Celebniel]

Şu yaşlı herifin birkaç anlamsız gelimesinidaha dinledikten sonra artık bulanıklaşmaya başlayan beyninin jöle kıvamı almaya başladığını düşünüyordu. Eryndur gerizekalı mıydı yoksa bu adam mı deliydi. Yüzünde garip bir tiple adama anlamış gibi başını sallasa da bir bok anlamamıştı. Pek umursamayarak ossan dediği herifi takip ederken adam yere oturmuş ve hem kendine hem de şu bıçaklı manyağa hem de Eryndur’a birkaç isim takmıştı. Kör mü? İçten içe Eryndur gülüp sevmeye başladığı şu manyak ossan’ı her ne kadar saçma konuşsa da dinlemeye başladı. Yavaş yavaş onun yanına doğru ilerlerken barış yapmaya karar vermişti. Bu herifi dövmeyecekti ve şu deli herifi dinleyecekti…


Bu sırada psikopat herif bir den 180 derece dönmüş ve özür dilediğini felan belirtmişti, maskesinin altından sesi garip çıksa da anlaşılabiliyordu ve bu dönüş gerçektende garip biri olduğunu gösteriyordu. Yavaş yavaş onaylamış gibi Eryndur başını sallarken psikopat elindeki tehlikeli oyuncaklardan birini daha önce istemiş olan manyağa uzatmıştı. Bu herifin bıçaklarla ne yapacağını merak ediyordum ama çıldırıp etrafa savurmasını istemedi bu yüzden birkaç adım geriye gitmişti. Ama şu psikopatın şu ossan’ı tehtid etmesinden sıkılmaya başlamıştı. Bu sırada herif yanından geçerken omuz atması Eryndur’un dalgalı halini sarsıp ciddi haline biraz çevirirken ossan’a uyup pek bir şey dememeyi tercih etmişti. Ama kaşları çatılmıştı. Bu sırada manyak adamın yalan söylediğini felan düşünmüş ki ciddi olmalısın demişti. Bu sırada birkaç saniye daha sustuktan sonra adının tebaul olduğunu söyleyen manyak güçlerimizi birleştirmekle ilgili bir şeyler söylemişti. Eryndur bu karara uyarak amad aha kendini belli etmek istemeyerek bu sever ciddi bir tavırla ‘’Ben basit bir insanım tabeul-san elimden bir şey gelmez. Ama en azından şu psikopatla seni yalnız bırakmak istemiyorum’’ demişti. Adam ormana doğru ilerlerken hemen tabeul’un arkasından ilerleyen psikopatın arkasından ilerlemeye başlamıştı bu sırada şu psikopat ona ters ters bakarken sadece ona dik dik bakmayı tercih etti onu kontrol edermişçesine…

[GM-One Piece]

Ormana başarıyla giriş yapıyorsunuz. Fazla sık olmayan ağaçlarla başbaşa olduğunu hissediyorsunuz. Hangi taraftan gideceğinize karar vermelisiniz..

Out: Niga-san o kadar konu açtım sınavlarım var 3-4 gün yokum diye, forumu hiç mi dolaşmıyorsun?

[Eryndur Celebniel]

Nemli ağaçlarla dolu bu hafif karalık ormanda ilerliyorlardı. Eryndur göz hapsine aldığı şu maskeli psikopatı takip ediyordu. Gözleri her hareketini inceliyordu, çünkü bu manyak herifin en öndeki tabeul-san’a ne yapacağı belli olmazdı. Herifte kişilik bozukluğu felan var gibiydi…

Adımları bu hafif karanlık ve güneşten yoksun gölgelik ormanda dümdüz ilerlerken çevredeki nemli hava ciğerlerine girip çıkıyordu. Çevredeki ağaçlarda henüz bir kesilmişlik ve ya başka bir şey göremediklerinden dolayı bir insanın yaşadığı fikri epey azalıyordu. Ama yinede dikkatli olsalar iyi olacaktı, çünkü bu adadan çıkmanın dışında başka bir şeyin onları beklediği hissini derinliklerinden atamıyordu. Gözleri hem çevrede hem de şu psikopatın üzerinde dolaşırken, psikopatın aniden ileriye doğru koşmasıyla Eryndur ilk başta Tabeul’san ‘a saldıracak sanıp hızla işini bitirmek için pozisyon almıştı, ama herifin öylece geçip gitmesiyle yine eski halini almış ve ilerlemeye başlamıştı. Bu sırada Tabeul-san psikopatı takip etmesini istediyse de ona ciddileşmiş sesiyle ‘’Bence buna gerek yok Tabeul-san. O herifin buralarda olmaması daha iyi. Hem onun için hem de senin için’’ demişti. Daha sonra Çeveyi izlerken önündeki Tabeul-san’ı takip etmeye devam etti.

[Eryndur Celebniel]

Bir süre sessizlik içinde ormanın karanlığına doğru ilerliyorlardı. Tabeul-san susmuştu. Eryndur’un kulakları en ufak bir gürültüye ve çevreye odaklanmıştı. Bu ormanda yalnızlar mıydı? Oldukça ıssız gözüküyordu ama emin olamıyordu. Buradan nasıl kurtulacaklardı. Ağaçlardan bir tekne yada başka bir şey yapabilirlerdi yada bir geminin geçmesini beklerlerdi ama bu ıssız yerden gemilerin geçmesini beklemek uzun bir zaman alabilirdi. Kime çatacakları da belli olmazdı çünkü South Blue’dan buraya sürüklendiği için bin bir çeşit insan tanımıştı ve yarısından çoğuyla kavgalıydı. İçten içe bu durumu sallarken, böyle bir şey olacağı zaman düşünürüz gibi bir şeyler söylemişti. Ciğerlerine nemli ve yosunlu ormanın kokusu dolarken, deniz kokusu da burnuna gelmiyor değildi tabi, hafif tuz ciğerlerini açıyordu. Bu sessizlik ve huzur hoşuna gitmeye başlamıştı biraz, şu psikopatta ortalıkta görünmüyordu ve artık birini dövmek zorunda kalmayacaktı. Ama yinede her yerden çıkıp onlara saldıra bilirdi ve tabeul-san kendini koruyacak güce sahip değil gibi gözüküyordu…

Out: bir tur daha yazdıktan sonra GM giricek...

[GM-One Piece]

Free Rp için haydi eksi geçirmeyeyim diyorum ama zorluyorsunuz gençler. ilk hakkınızı yediniz. 1/3

Celebniel: Sessizlik içerisinde devam ediyorsun. Derinlere inmeye başlıyorsunuz.. Tahriplikler daha da artıyor..