Eryndur Celebniel, Niga, Dervish Teboul

[GM-One Piece]

Shinobiyi "zbam!" ses efektiyle birlikte yere yapıştırdıktan sonra üzerini arıyorsun. Aradığın asıl şey olan ufak bir anahtarın yanısıra, sıcaklığını koruyan cesedin elinde, üzerinde ufacık harflerle "zor zamanlar için." yazan bir kapsül ve son olarak da normal boyutlardaki bir wakizashi buluyorsun. Başka kayda değer bir şey bulamadığın gibi Anna'nın yanına dönüyorsun. Yanına vardığın gibiyse, Anna'dan, beklemediğin bir cümle duyuyorsun; "Bu adadan kaçmak istiyor musun?"

[Eryndur Celebniel]

Geceyle birlikte olup uçtuğunu hissedebiliyordu. Her seferinde bu işi yapsa da, her seferinde daha yükseğe, daha da yükseğe sıçrasa da tatmin olmuyor ve bu olaydan zevk duyuyordu. Tenine değen rüzgar, saçarının arasından sıyrılıp onları etrafa dağıtıyor, kıyafetlerinin içine kadar giren rüzgar onu ferahlatıyordu! Bu kısa süreklik zevkle birlikte gözlerini açıp hemen yerde yatmakta olan herifin üstüne yüksek bir sesle etrafta toz duman çıkartarak çakılmıştı. Adamın hafiften toprağa gömülmüş, harap olmuş ve hala sıcak olan bedeni hızla arayıp olduğunu düşündüğü anahtarı almıştı. Ayrıca bir wakizashi ve acil durumlarda kullanmakla ilgili bir şey yazan bi notun içinde bir kapsül almıştı. Daha sonra ise orta boylarda bir wakizashi bulmuştu siyahlar içindeki kıyafetinin içinde ninjanın. Hızla onları kapıp ananın yanına doğru sıçramaya başlamıştı. Bir tuzak olmayışı işini rahatlatsa da ananın yanına geldiğinde suratındaki ciddi tavır ne oluyor lan? Dedirtecek seviyedeydi işte. Bu sırada anna "Bu adadan kaçmak istiyor musun?" demişti. Eryndur garip bir şekilde anaya bakarken, hafiften sırıtmıştı ‘’Aslında bu ada eğlenceli, önce garip bir kum adamı geberttikten sonra şu Ninja. Şu diğer 3 güçlü herifle de tanışmak isterdim doğrusu…’’ demişti. Bu sırada annanın kelepçelerini açarken ‘’Seni nasıl yakaladı bilmiyorum anna-san, adam eziğin tekiydi aslında. Ayrıca asıl önemli olaya gelirsek bu adadan niye kaçmak isteyeyim ve burada neler oluyor?’’

[GM-One Piece]

Kelepçelerini çözdüğün gibi çocuğu yanında beliriyor Anna'nın. Hemen sonra da senin sözlerinle birlikte belinden sana sarılıveriyor Anna. "Burası çok tehlikeli Eryndur." diyor korkmuş bir tavırla. "Ayrıca Reikoku beni bekliyor, sen de katılmak istemez misin?" Bu sözleriniyse gayet ciddî söylüyor senin belinden ayrılıp kaşlarını çatarak.

[Eryndur Celebniel]

Anahtarı deliğine sokmuş ve çevirmişti. Ufak bir klik sesiyle birlikte kelepçe açılıp yere düşerken bir anda Anna’nın çocuğu ortaya çıkmıştı. Hayır ortaya çıkmamıştı yoktan var olmuş gibi yanında belirmişti. Eryndur şaşırmış bir ifadeyle kıza ve annaya bakarken ‘’Bu, bu da neydi?’’ demişti ki belinde hissettiği sarılmayla birlikte "Burası çok tehlikeli Eryndur." Sözcüklerini duymuştu beline ellerini sarıp sarılmış olan Anna’yı görerek. Eryndur’un dalgacı suratı ciddileşmişti, Anna’nın yüz hatları gerginleşip ciddi bir hal alırken kollarını Eryndur’un belinden çekip "Ayrıca Reikoku beni bekliyor, sen de katılmak istemez misin?" demişti Anna. Bu reikoku her kimse ya da neyse emin değildi. Anna orada güvende olacağını düşünüyor olmalıydı ki Eryndur da buna inanıyordu ancak sanki bir giderse geri gelemeyecekmiş gibi hissediyordu. Gözlerini Anna’ya indirirken ‘’Gidelim bakalım anna-san, Bu reikoku kimmiş tanımak isterim…’’ demişti. Diğer 3 herifle kapışıp onları ezme düşüncesi kaçıp gitmiş gibiydi, kendi tayfasını kurucaktı daha ama bu adadakilerle olmayacak gibiydi. İçten içe bir lanet okurken Anna’nın gideceği yeri takip edecekti bu sırada Anna’ya ‘’Eee o suikastçi neden peşindeydi? Ayrıca meyve güçlerinle o herifi yenebilirdin? Ve daha da garibi, çocuğun reikokudenen kişide değilmiydi?’’ demişti.

[GM-One Piece]

İlk soruna kısa bir gülüşle yanıt veren Anna, nereye gittiğini bildiği belli olan bir yönde yürümeye başlıyor. "Şimdi bunların sırası değil Eryndur, sana gemide cevap veririm, söz!" diye sözleri noktalıyor sen onun arkasından yetişmeye çalışırken.

Etrafta pek de farklı şeyler gözükmüyor, epey böyle gidecek gibisiniz...

[Eryndur Celebniel]

Sıkıcı bir hal alan yürüyüşte kafasındaki milyon tane soruya ufak bir gülümsemeyle birlikte "Şimdi bunların sırası değil Eryndur, sana gemide cevap veririm, söz!" demişti. Herhalde normal biri olsa şimdiye bu garip gerçekten garip olaylardan tiksinip kaçmış veya bir yere sinmişti. Ama şimdi bu sıkıcı yolda yürüyordu. İçinden bir his ise bu yolculuğun giderek daha sıkıcı olacağını söylüyordu. Ve tabiî ki uzun. Anna’ya ‘’Poff ne kadar kaldı? Gemiye yani?’’ demişti. Sıkıntılı bir sesle, bu sıkıcı hayvandan bile yoksun orman kötüydü adada ki diğer insanlar bir harika olsa da. Kafasını kaldırmış ve gökyüzüne bakmıştı. Karanlığın içinde milyonlarca ışık sıkışmış gibi parlıyordu, sıkıcı bir iş olsa da bu sıkıcı yürüyüşteki tek eğlence buydu belki de…

[GM-One Piece]

Sorunu sorduktan sonra sana sabırsızlanmamanı söyleyerek bir miktar da koşturuyor seni Anna. Ufak bir aralıktan sahili görebiliyorsun ve Anna da koşarken sana orayı gösteriyor; "İşte, oralarda." derken senin suratına bakıyor bir anlığına, ancak koşturmasını kesmeden.

Bu sırada ensende veya suratında hissetmediğin bir rüzgârın oluşturduğu yaprak hışırtılarını yavaştan duymaya başlıyorsun, gittikçe şiddetleniyor yaprak sesleri.

[Eryndur Celebniel]

Sıkıntı ile birlikte sorduğu soruya karşılık Anna Eryndur’a sabırsızlanmamasıyla ilgili bir şeyler söylemişti Ancak hareketin olmaması, bu ağır ağır yürüyüş onun Ruhuna aykırıydı. Yayları çıkarıp uçma hissinin verdiği o özgür ve serin ferahlığı hissetmek istiyordu bu kahrolası adada. Bu sırada Anna’nın daha hızlı ilerlemek adına yaptığı ufak bir koşuşturmacayla koşmaya başlamışlardı. Ağaçlar çizgi halinde giderek arkada kalırken ormanın sıklığı ve sessizliği giderek bozluyordu. Hafiften bir açıklığa gelirken ise denizin sesi ve tuzlu kokusu etkilemeye başlamıştı ortalığı. Bu sırada ise Anna "İşte, oralarda." Diyerek işaret etmişti ağaçların arasından ufak bir açıklıktan görünen kumsalı ve kıyıya vurduktan sonra köpürerek gelen dalgaları ve denizin karanlık sularına yansıyan ayın ışığını. İçten içe hafif bir oh çekerken şu gemiyi merak etmişti. Reikoku neydi tam olarak onu bile bilmezken bir yere gidiyordu işte. Bu sırada uzaktan hışırtı sesleri duymaya başlamıştı, giderek artan büyük hışırtı yaprak sesleri. Güçlü bir rüzgarın oluşturduğu bir fırtınanın etkisiyle oluşan sesler gibi. Ancak garip olan bu rüzgarı hiçbir yerinde hissetmemesiydi. Anna’ya bakarken sesi kast ederek ‘’Sence de bu garip değil mi Anna-san?’’ demişti. Olduğu yerden güçlü bir şekilde havaya doğru zıplayacaktı tam olarak ne olduğunu anlamak için zıpladığı yere inecek şekilde ve etrafı izleyecekti…

[GM-One Piece]

Senin daha zıplamana bile gerek kalmadan Anna ile ikinizi sırt sırta bir duruma düşüp etrafınızı saran birkaç shinobi fırlayıveriyor önünüze. Senin karşındakilerden biri bo sopası ve diğeri de iki nunchaku kullanıyor, Anna'nın tarafındakileri pozisyon icabı göremiyorsun ama silâhlarını çekmeden önce bir kez bakma fırsatı olduğundan iki kişi olduklarını biliyorsun. Anna da, bu sırada sadece kısa bir süre dayanmanız gerekeceğini söylüyor fısıldayarak.

[Eryndur Celebniel]

Esmeyen rüzgarın hışırtıları bu garip anı hafif bir heyecana dönüştürüyordu. Annadan hiçbir tepki görmemesi canını sıkarken yaylarını çıkartıp tam sıçrayacağı sırada gecenin sessizliğinden zar zor ayırt edebildiği birkaç shinobi ağaçların arasından fırlayı vermişti. Anna ve Eryndur’un etrafını sararak. Direk anna ile sırt sırta gelen eryndur dikkatli gözlerle Ninjaları süzüyordu. Suikastçiler… Diğer herifin arkadaşları felan olmalıydılar. Bir tane olduklarını düşünmek hataydı belki de ama ekşının bittiğini düşünüp hafiften rahatlamakta eryndur’un hatasıydı. İşte en sıkıcı anlardan birinde eğlence kendi ayağına kadar gelmişti. Karşısındakilerden biri bir boğ sopası tutuyordu. Diğeri ise iki nunchaku ile artistik hareketler yapacakmış gibi bekliyordu. Anna’nın karşısında da iki kişi olduğunu biliyordu ancak silahlarına felan dikkat etmeye fırsat bulamamıştı Eryndur. Bu sırada Anna’nın daha önce bunlardan birine yakalandığını hatırlayıp ne kadar dayanacaklarını merak etmişti ki Anna birazcık dayanmanın yeterli olacağıyla ilgili bir şeyler fısıldamıştı. Eryndur pek umursamayarak karşısındaki iki siyahlıya dönmüştü dövüşten zevk alır gibi bir tavırla gülümserken ‘’Ho ho eğlence çıktı. Sanırım suratını kesip tüm kemiklerini kırdığım herif sizin arkadaş…’’ sözcükleri bitmeden ninçakulu herife doğru yaylardan aldığı güçle fırlayacaktı. Tam çenesine doğru keskin bir diz darbesi vurmayı planlıyordu. Söylediği kelimelerle ise adamın dikkatini dağıtmayı…