Diablo Tayfası- Yeni Çağın Şafağı

[GM-One Piece]

Adadan kaçalı bir kaç gün olmuştu, Alex peşinizde bir marine gemisi olduğundan emin gibiydi. Silah kullanmakta usta olduğu gibi gözcülük konusunda da yetenekli biri olduğu anlaşılıyordu. Stresli geçen bir kaç günü ardından bir sabah karşınıza çıkmış ve en sonunda görünürde hiç bir gemi olmadığını bildirmişti. Bu sayede rahat bir nefes almıştınız. Günlerdir doğru dürüsüt ne uyku çekmiştiniz ne de yemek yiyebilmiştiniz.

Şu an güvende olsanız da amabarınızda yiyecek tek lokmanız kalmamış durumda. Alex'in avlamış olduğu bir kaç kuş olmasaydı şu an belkide açlıktan kıpırdayacak durumunuz olmazdı. Düzenli bir seyir halindeydiniz, ne zaman bir adaya denk geleceğinizi bilmesenizde gözünüze çarpan bir kaç martı nedeniyle yakınlarda bir kara parçası olabileceğini tahmin edebiliyordunuz.

Not: Free rp imkanınız var, kendi aranızda konulşşabileceğiniz gibi Alex ile de konuşabilirsiniz. Ama o zaman benim yazmamı beklemeniz gerek.

[Miyamoto Hirako]

Bir kaç gündür açık denizlerde boş boş yolculuk yapıyoruz.Sigarasızlık iyice başıma vuruyordu ve açlıkta bunun cabasıydı.O adadan kaçtığımız günden beri birbirimizle pek konuşma fırsatımız olmamıştı.Neichi, durmadan bize rota çıkarmaya çalışıyordu ve ben de ya balık tutuyor ya da kaptanlıkla ilgili yapmam gereken şeyleri yapıyordum.Denizde pekte rahat yolculukta edemiyorduk doğrusu hep arkamızdan gelen bir denizci gemisi olduğundan şüpheleniyorduk ve Alex neredeyse bu konuda çok emindi.

Benim performansımın düşük olmasının en büyük nedeni ise sigaramın olmamasıydı ve yemeğimiz olmadığından dolayıda antrenmanda yapamıyordum.Orada yaşadıklarımız kendimizi daha çok geliştirmemiz gerektiğini gösteriyor.Ben Alex'in yanına gidip "Merhaba Alex, acaba artık şu durumları seninle konuşabilir miyiz? Ve eeee şey yolculuk konusunda kusura bakma ama zaten sana rahat bir yolculuk sözü vermedim bütüm elimden gelen bu.Şu madenle ilgili ve kendinle ilgili bana ne anlatabilirsin?" diye soruyorum.

Kaç gündür yolculuk yapmamıza rağmen Alex'i daha tanımıyordum gerçi tanımama gerek varmı orasıda mağlum.Ama Alex iyi bir nişancı ve tayfamda ona bir yer vermek isterim.Artık genişlemek iyi olur yoksa ilerde sıkıntımız büyük olacak.

[Neichi]

Açııım açııım açııım...Sigaraaaa sigaraaa sigaraaaa ve yemekten çok sigara.Yakın zamanda umarım bir adaya varabiliriz.Bu martıların buralarda gezinmesi hem bize beleş yemek demek hem de yakınlarda ada var demek.Sonuç olarak denizin cilveside işte bu açlık.

Ama bunlara katlanırsak gecenin sabahında mutluluğa kavuşacağız.Sabretmeliyim, sabretmelisin Neichi.Ne yapıyorum ben bunları düşünürsem daha çok acı çekerim.Gidip biraz balık tutmayı denemeliyim.Bunların ardından hemen gidip elime olta alıyorum ve denize atıyorum."Hadi rastgele Neichi".Yine başladı bekleme, yine başladı sabır yarışı.Keşke bir aşçımız olsada bize yemek yapsa.Ahh ahhh! Rotacı olacağıma aşçı olcakmışımda işte.Yanlış meslek seçimi herhalde böyle bir şey ama gerçi elimizde bir şey olmadığı için aşçı olsaydımda bir şey yapamazdım.Acaba şuan ki durumdan bizi kurtarabilecek meslek balıkçı falan mıydı?

[GM-One Piece]

"O madenden çıkan metal işlenerek silah haline getiriliyordu. Bu silahlar da bizlere karşı kullanılıyordu tabi. O madenin yok edilmesi bu nedenle önemliydi. Elbette maden hala orada, yıkıntılar temizlenirse yeniden iş başı yapabilir. Ancak bu olana kadar hükümet hem zaman hem para kaybetmiş olacak. Bunlar da telafi edilmesi zor kayıplardır" demişti maden ilgili olarak. Daha sonra devam etmişti; "Ben aslında isyanın Grand Line sorumlularındanım. Ancak gelişen bazı olaylar sonucu bu taraflara yolum düştü. Şimdi ise buradaki isyanı organize etmekle uğraşıyorum, bu sırada da şansım olursa hükümete olabildiğince zarar vermeye çalışıyorum tabi ki."

Alex konuştuğu sırada bir yandan da elindeki tüfeği temizliyordu. Sıradan bir flintlock değildi bu silah, aslında flintlockla alakası bile yoktu. Kabzası altında takılıp çıkarılabilen bir aparat vardı bunun içerisinde parmak boğumu büyüklüğünde metal parçaları konuluyordu, ne barut vardı ne de çakmak taşı...

Neichi; balık avlama çalışmaların işe yarıyor ve oldukça büyük bir somon yakalıyorsun en azından on kilo kadar var. Ancak bunun nasıl hazırlanıp pişirebileceği hakkına bir fikrin yok. Uzaklardan yaklaşmakta olan bir seyahat gemisi gözüne çarpıyor, balığı oltanın ucundan çıkarmaya çalışırken. Görünüşe göre hasar almış durumda, yelkenleri kapkara dumanlar saçarak yanmakta, güvertesi delik deşik olmuş ve ardında kalas parçaları bırakarak akıntıya kapılmış şekilde ilerliyor.


Not: Bu gemi içerisinde diğer takım arkadaşlarınız ile karşılaşabilirsiniz. Kurgu basit, kimliği belirsiz kişilerce saldırıya uğradılar, kendileri dışında hayatta kalan kimse yok. Gemide erzak veya eşya namına hiç bir şey bulunmuyor. Tanışma rplerinizi yapabilirsiniz, uygun bir yerde girerim, Alex'in tanışma faslından uzakta olduğunu ve mufakta balıkla uğraştığını farz edebilirsiniz.

[Wendy]

"Ahh başım!" diye sızlıyordum. Nerede olduğumu hiçmi hiç bilmiyordum. Ama yattığım mekana bakılırsa tahta bir mekandı. Gözlerimi yavaşça açtım ve etrafıma bakındım. Bulanık görüyördum. Gözlerimi birkaç kere kırpıştırdıktan sonra görüşüm netleşmeye başladı. Etrafıma bakındım "Gemi!" diye bağırdım. Hemen ayağa kalkmaya çalıştım. Birkaç sendeleyişten sonra ayakta doğru düzgün durabildim. Ama heryerim sızım sızım sızlıyordu. Macerama çıkmak için bindiğim gemi kapkara dumanlar saçarak yanan, güvertesi delik deşik olmuş ve ardından kalas parçaları bırakarak giden bir gemi haline gelmişti.. Sanırsam gemi saldırıya uğramıştı. Gemide yerde yatan birkaç kişi daha vardı. Benimle birlikte beş kişi ediyorduk. Abim gibi maceralar atılmak istemiştim ama ne hale gelmişti maceram.Bana ne olduğu, nasıl saldırıya uğradık, bu gemiye ne olduğu, bu insanlar kim bunları hep merak ediyordum. Sonuçta ben meraklı biriydim ve sorular sormadan yapamazdım. Ama biraz daha gevezelik yapıp bu gemide durursam gemi yanıp kül olacaktı ve hepimiz ölecektik. Diğerlerinin yakınına gidip hepsinin duyacağı bir şekilde bağırmaya başladım "Heeeyy! Çabuk kalkın gemi yanıyor ve biz burda ölemeyiz! Heeey!" diye endişeli bir biçimde bağırıyordum.



Out: Düzeltildi

[Leji]

Yerde öylece uzanmış bütün seslere aldırış etmeden uykuya dalmaya çalışıyordum.Etraftaki kargaşa canımı sıksada halsizliğim bütün bedenimi kaplamış gibi görünüyordu.Bir sağa bir sola döner iken burnuma gelen değişik bir kokusu ile aniden uzandığım yerden fırlayarak delice etrafa bakmaya başladım.Büyük kırmızı burnumun koku hassasiyeti sıfırdı.Biraz daha kokunun içeriğine dalınca bir yanık kokusu gibi duruyordu.Etrafta geminin yandığına dair bağırışmalar ile daha çok ürkmüştüm.Az önceki umursamaz halim uçup gitmişti.Korkudan güverteye bile çıkmaya cesaret edemiyordum.Görüşüne göre bir gemi tarafından saldırıya uğramıştık.Ne yazık..Bu gibi durumlar için kendimi hazır hissediyordum.Sonuç olarak biz bir korsanız.Bir korsan sadece seyehat edip bol keseden yemek yemezdi.İçimde iki ses oluşmuş biri sadece boş boş beklememi , diğeri ise ne olup ne olmadığını öğrenmemi istiyordu.İkinci sesin söyledikleri daha mantıklı gibiydi.Cesaretimi toplayarak az önce uzandığım odadan kendimi dışarıya atarak ne olduğuna bakmaya başladım.Durum vahim idi.Gemi paramparça olmuş , gemiden kopan tahta parçaları deniz üzerinde dans ediyordu.Ne yapacağım hakkında hiç bir fikrim olmadığı için elimden gelen tek şey etrafa boş beleş bakmaktı.

Sanırım Oldu ?

Heniz bir korsan değilsin, korsan olmak için yola çıkmış olabilirsin ama bir yolcu gemisindesin şu an.

[Lara Croft]

Lanet olsun!Ne oldu öyle?O sesler de neydi?Gemiyi bu hale çeviren şey de neydi?Lanet olsun!Başım başım ağrıyor.Kılıçlarım?Kılıçlarım nerede?Ah!Evet oradaymış.Başımı hafiften tutarak ayağa kalkıyor ve benden üç metre kadar uzağa savrulan kılıçlarımı alıyorum.Daha doğrusu kılıçlarım savrulmamış.Lanet olası bir varoş tarafından çalınmaya kalkınmış ve o varoşun üstüne ise gardrop devrilmiş.Yavaşça kılıçlarımı yerde yatan varoşun o pis ellerinden aldıktan sonra kınlarıyla birlikte belimin yan taraflarına yerleştiriyorum. Acaba bize saldıranlar kimlerdi?Korsanlar mı?Hayır.Korsanlar olamaz.Hiç uyarı atışı duymadık.Korsanlar gururlu insanlardır her ne kadar bir çoğu beş para etmez köpeğin teki olsa da.Lanet olası Marineler neredeydi peki?Yıllar öncesi gibi yine olay yerine geç geleceklerdir.Eminim buna.Acaba neler oldu?Bize saldıran kimlerdi?Bunların cevabını bulmam için güverteye çıkmam lazımdı.Gemideki yangın malesef çoğu yeri kapatsa da bir kaç dolanışdan sonra güverteye çıkabilmiştim.Artık dışarıdaydım.Hava dumanlı da olsa nefes almak güzeldi.Biraz etrafıma bakındım.İleride martılar vardı.Eminim ki orada bir kasaba vardır.Oraya yüzmem lazım ama...Ama burada insanlar var?Onları kurtarmam gerekmez mi?Hayır!Benden düşük seviyeli ve cahil insanlar için hayatımı riske atamam.Peki ya yakışıklı bir kaç çocuk varsa?Aman öff!Ne diyorum ben. diye kendimle çelişmeye başladım.Biraz etrafı gezmenin iyi olacağını düşündüm.Başımın ve diğer uzuvlarımın ağrısı geçmişti.Kendimi daha iyi hissediyordum artık.Biraz dolandıktan sonra ilerid bir gemi gördüm.Başta tam göremesem de anlamıştım.Bu bir korsan gemisiydi.Bayrağı ise:

Evet.Bize saldıranlar belki bu korsanlardır ama...Ama onlar olması zor!Her halde bize saldırıp batıracak duruma getirdikten sonra balık tutacak değiller ya!Her ihtimale karşı ne olur ne olmaz diyerek ve ne kadar isteksiz de olsa bu gemidekileri korumak için kılıçlarımı çekiyor,gardımı alıyor ve mümkünse de o korsanlarla konuşmayı planlıyordum...

[Genso Akuma]

Gözlerimi açtığımda kendimi güvertede buldum başımda büyük bir ağrı vardı sanırım bunun sebebi başımı vurup bayılmam. Yerden kalkıp etrafıma bakınıp neler olduğunu anlamaya çalışıyorum, sanırım saldırıya uğramışız gemi yavaş yavaş parçalanmaya başlamış çarpmanın etkisiyle hafif bulanık görsemde ileride gemi türü bişeyler var. Gemide ölü insanların yanı sıra hayatta kalanlardan karsımda üç kişi var başka kimse varmı bilemiyorum şaşkın gibiler ama bir tanesi hazır durumda sanırım onunla konuşmalıyım neler olduğnuu biliyor gibi.

Kılıçlarını çekmiş hazırda bekleyen karamel saçlı kızın yanına giderken ilerideki şeyin tam anlamıyla bir korsan gemisi olduğunu anlıyorum bize saldıranlar onlar mıydı acaba hayatta kalan insanlara güvenip güvenmeyeceğimi bilemiyorum ama başka sansımda yok gibi neyse gidip bi konuşalım bakalım " Heey ! neler olduğnu biliyor musun ?" diye soruyorum kıza.

Bütün bunları yaparken tedbiride elden bırakmamalıyım.Belki kız o korsanlardandır ve bana saldırmaya kalkabilir.Dahası ben buradan nasıl kurtulabilirim? Yakınlarda bir ada var mıdır? En kötü ihtimalle hepsini öldürüp şu karşıdaki gemiyi ele geçiririm.

[Kiin Rikimaru]

Başımı kaldırdığımda geminin güvertesinde olduğumu görebiliyordum fakat kafamı biraz daha kaldırdığımda 4 gölge görmüştüm. Bundan önce hatırladığım büyük bir gürültüyle birinin sırtıma vurmasıydı. Acaba hangisiydi?Ya da bunlar mıydı? Sol elimi yavasca belime uzattığımda bıçaklarımın olmadığını hissedebiliyordum."kahretsin! İşte orda." bir metre kadar uzağımda 2 bıçağımında üst üste durduğunu daha yeni fark edebiliyordum. Fark etmemle sola yuvarlanarak iki bıçağımı almam aynı anda olmuş gibiydi.Ardından hemen ayağa fırlayarak bu kadar masum insana kıymak ha şimdi görürsünüz. "Konuş bakalım ninjaya benzemeye çalışan adam ne istiyorsunuz bunca insandan eğer birşeyler istiyorsanız benden alın!" arkamdan vuran güneş gölgemi büyütüyordu bu da bana daha çok cesaret veriyordu.

[Lara Croft]

Off.Şu insanları neden koruyordum ben?Ayrıca ne yapıyorlardı hala?Bir çoğu da erkek olacak değil mi?Aylak aylak uyuyorlar.Bayanlar onları korurken nasıl bu kadar rahat olabilirler?Bir erkek bulup bunu onun suratına vurmak istiyordum!Ama tabi önce kıymetlilerini kaldırıp güverteye gelmeleri lazımdı.Nedense etrafta birisinin beni izlediğine dair bir hisse kapılıyorum.Ayrıca bu gemideki bir kaç şeyi merak ediyordum.Acaba kaç tane savaşçı vardı?Daha doğrusu toplam kaç insan vardı?Kaç tanesi ölmüştü?Kaç tanesi hayattaydı.Bu düşünceler içindeyken birden bir ses ile irkilmiş,arkamı dönmüş ve gardımı almıştım ki birden birisine rastlıyorum ve bana şu soruyu soruyor:
" Heey ! neler olduğnu biliyor musun ?"
diyordu.Yare yare.Sonunda aptal erkeklerden birisi kalkmıştı.Gardımı düşürmeliydim ama aynı zamanda da düşürmemeliydim.Ağır ve keskin olan kılıcımı kınına koyarak sağ elime hafif olan kılıcımı aldım ve gardımı düşürmüş gibi yaptım ki aynı zamanda belimde asılı duran çantamdan bir de ayna çıkartıyordum:
"Yare yare!Sonunda şu aptal erkeklerden birisi kıymetlisini kaldırdı da güverteye çıkabildi.Ne kadar da çıtkırıldımsınız!Hadi bir kadın bunu yapsa neyse ama erkeksiniz canım siz erkek!İki dakika arkamı kolla!Saçımı düzeltmem lazım"diyerek aynada saçımı düzeltmeye başlıyor ve bir gözümle de karşımdaki çocuğu süzüyordum.Saçımı düzeltmem bitmişti.Belli ki dost'du bu kişi.Kılıcımı kınına koydum ve çocuğa doğru yaklaştım ve elimi uzatarak"Merhaba.Ben "L". demiştim ki duyduğum bir bağırmayla kılıcımı çekip nittoryu pozisyonuna geçmem uzun sürmedi.Duyduğum bağırma ise şuydu:
Konuş bakalım ninjaya benzemeye çalışan adam ne istiyorsunuz bunca insandan eğer birşeyler istiyorsanız benden alın!.Mattaku.Ne salak insanlar vardı şu dünyada.Gidip boğazını kessem haberi olmayacak...