Diablo Tayfası- Yeni Çağın Şafağı

[GM-One Piece]

Not: Yeni bir başlangıç gibi düşünerek bazı düzenlemeler yapıyorum itirazınız olursa bildirin;

Hepiniz kıyıdasınız ve sırılsıklam bir haldesiniz. Geminiz hasarlı bir biçimde sığlıkta durmakta. Batması zor bir ihtimal ama yola çıkabilecek durumda da değil. Lara; kaybetmiş olduğun ağır kılıcındı ve onu bulamadığından ötürü yanında sadece bir kılıç var. Aynı zamanda burnun çok fana bir biçimde akıyor. Soğuk almış durumdasın. Riki ve Leji, siz ikiniz de Lara kadar olmasa da biraz üşütmüş gibisiniz. Ayrıca meyve kullanıcısı olan Leji karaya kadar arkadaşları tarafından taşınmış olduğu halde soluk soluğa. Neichi, Akuma ve Hirako da herhangi bir sorun yok. Çevrenizde bir yol olmasa da ileride bir sahil kasabası görebiliyorsunuz. Bir kaç kilometrelik uzaklıktaki küçük bir yerleşke olduğu bulunduğunu yerden anlaşılıyor. Kasaba geminizin demirlemiş olduğu noktanın kuzeyinde. Alex hala görünürlerde yok. Hemen hemen hepiniz aç ve susuzsunuz.

[Miyamoto Hirako]

Bütün vücudumda bir sızlama hissetmeye başlamıştım.Gözlerimi hafifçe açtığımda kumların üzerinde yatmakta olduğumu farkettim.Ayaklarım denizin içindeydi ve gelen dalgalar baldırlarıma kadar çarmaktaydı.Bedenimde biraz üşüme sezmiştim.Hemen yerimden kalkmalı ve kendimi toparlamalıyım.Ellerimi kullanarak yattığım yerden kalktım ve ani kalkmanın sonucunda başımda küçük bir dönme oluştu.Sanırım yakında bir hastalık vuracak bana.Sağıma ve soluma baktığımda Alex dışında bütün tayfam sahilde yatmaktaydılar.Saçlarım dağılmış, bütün kıyafetlerim ıslanmış, açlık ve susuzluk çektiğimi hissediyorum."Berbat bir haldesin Hirako ve tayfanda seninle beraber aynı durumda." Daha sonra gemime baktığımda sahilin açıklarında durmuştu.Her nasılsa bizde buraya kadar sürüklenmiştik.Akşam ne oldu? Evet hatırlıyorum bir fırtınaya maruz kaldık ve sonucunda kendimizi burada bulduk.En azından fırtınadan kurtulmayı başardık.Peki biz neredeyiz? Burası neresi?

Bütün bu sorular aklımı kurcalamaktalar.Aklıma birden kılıçlarım gelmişti.Elim hemen kılıçlarımı koyduğum yere gitti ve yerinde yoktular.Sahile hemen bir göz gezdirdiğimde bulunduğum yerden bir kaç metre ileride yanyana durduklarını farkettim.Hemen gidip onları aldım ve yerlerine koydum.Bütün bedenimde bir yorgunluk vardı.Fırtınanın yorgunluğu olmalı bu.Ardından hemen tayfama dönüp onlara seslendim "Pekala millet bu kadar yatmak yeterli.Hadi uyanın yoksa hepiniz orada geberip gideceksiniz.Yeni adamız hayırlı olsun.Her ne kadar zorda olsa karaya çıkmayı başardık." diye seslendim hepsine.Ardından yarısı suyun içerisinde olan Leji'yi sudan çekerek çıkardım.

Adaya baktığımda ileride yani bir kaç kilometre kadar ileride bir yerleşim yeri olduğu belliydi.İlk iş olarak oraya gitmeliyiz.Önce karnımızı doyurup sonra da bir güzel dinlenmeliyiz.Ama hepsinden önce şu adamları kaldırmam gerekiyor.

OUT: Gecikme için herkesden özür dilerim.Artık kurgumuza devam edebiliriz sıramız aynıdır bozmadan devam millet.

[Neichi]

Bütün bedenimi saran bir soğukluk hissediyordum.Sanırım dışarıda uyuyakalmıştım.Ama bu kadar soğuk beni etkilemez herhalde.Bedenimi saran yorgunluğu atmak için biraz uyumalıyım sanırım.Şimdi hiç kalkasım yok bu yüzden uykuma devam edeceğim.Ama bir dakika biz en son ne yapıyorduk? Bu düşünceler içerisinde gözlerimi açıp kafamı kaldıyorum ve sahilde yatmakta olduğumuzu görüyorum.Gemi, peki gemi iyi mi? Hemen yerimden fırlıyorum ve denize baktığımda gemiyi görüyorum.Bu sırada Hirako'nun çoktan kalktığını ve bize kalkmamız konusunda bir şeyler söylediğini işitiyorum.Ona dönerek "Yine erkencisin Hirako." diyorum ve arkasından adaya bir göz atıyorum.Adaya göz attığımda biraz ileride bir yerleşim yeri olduğunu fark ediyorum.

Eminim Hirako'da oraya gitmemiz gerektiğini biliyordur.Bu yüzden onun kafasını böyle bir şeyler yormayacağım.Ben etrafa bir göz gezdiriyordum ki Hirako, Leji' yi tutuyor ve sudan çekip çıkarıyordu.Sanırım yapmamız gereken şey buydu ilk olarak.Tayfayı korumak bizim görevimiz.Hirako kaptan ve bende onun yardımcı kaptanıyım sonuçta.Hemen L'in yanına gidiyorum ve onu sudan çıkarıyorum.Ardından tayfanın geri kalanını sudan çıkarıyor ve Hirako'ya "Bunlar uyandığında oraya gidebiliri Hirako." diye ilerideki yerleşim yerini gösteriyorum.

Sahile oturuyor ve düşüncelere dalıyorum.Acaba bu adada bizi ne bekliyor? Doğrusu bir şeyler içmek iyi olurdu.Böylece biraz ısınırdık ama ondan önce lanet olsun benim karnım aç.Acaba ne kadar paramız var?

[Kiin Rikimaru]

Önümü göremeyecek kadar karanlık, toprak bir yolda ilerliyordum. Yolumu aydınlatan sadece havadaki şimşek ışıklarıydı. Sağanak yağmur beni yolumdan yıldıracak kadar yoğun yağıyordu. Fazla geçmeden önümde siyah demir parmaklıklı büyük bir kapı beliriyordu, demir parmaklıkların uçları sivri birer mızrak gibiydi. Muhteşem bir gıcırtıyla iki elimle kapının birini yavaşça açtım. Kapı açılırken bir şimşek ışığıyla kapının ardındaki devasa şatoyu bir karartı olarak görebildim. Kapıdan girdim ve fazla geçmeden şato tarafından yaratık sesleri gelmeye başlamıştı. İtiraf etmeliyim ki tedirgin olmuştum hatta korktum bile diyebilirdim. Ölüme açık bir şekilde şatoya yavaş adımlarla ilerliyordum. Birden bana doğru hızla gelen büyük bir gölge gördüm, bana yaklaştıkça fark ettim ki, vücudundan kanlar fışkıran bir et yığını üzerime doğru geliyordu. Sağ elimi kendimi korumak için kaldırdığım an, büyük dişlerini görmüştüm bile.

Aniden bir ses beni uyandırmıştı. Bu Hirako. Evet lanet olası Hirako! Uyanmıştım ama gözlerimi açmıyordum. Sağ elimle yere dokundum ince kumlar parmaklarımın arasından kayıyordu.Derin bir nefes aldım. Yorgundum ve yorgunluğumun sebebini biliyordum. Hasta olacağım sanırım bunun yorgunluğu var üzerimde, burnumun nemli olduğunu dahi hissedebiliyordum. Gözlerimi biraz aralamaya karar vermiştim. Yüz üstü yatan bedenimi aniden çevirdim, tayfada ki herkes etrafta dağınık halde yatıyordu. Bütün bu düşünceler ve şu lanet kabus artık uykumu kaçırmıştı ayağı kalkıp üstümü silkelemeye başladım. Deniz arkamda kalıyordu, tayfayı görünce aklıma hemen gemi gelmişti arkamı döndüğümde gemiyi görmüştüm yani tencereyle kurtarmaya çalıştığımız gemi tek parça halinde kalması bile beni şaşırtmaya yetmişti.

[Lara Croft]

Yare yare...Bu gerçekten de kötü olmuştu.Denizler bana göre değildi...Önce tecavüze uğradım,sonra bacağımı incittim ve en önemlisi de kılıcımı kayıp ettim.Bunlar de yetmezmiş gibi burnum feci şekilde akıyor.Belli ki şifayı kapmışım.Çih.Kılıcım...Abimden bana yadigar kalan bu kılıcı kayıp etmek bana gerçekten acı veriyordu...Bunlar da yetmezmiş gibi kılıcımı bulamamak da ayrı bir mesele.Hirako ve Neichi aralarında bir şeyler konuşuyorlardı.Arada geçen:
"Kasabaya Gitmek!" kelimesi beni gerçekten benden alıyordu.Oldukça acıkmış ve susamıştım.Gemi sığ sularda ve kıyıdan ortalama 100 150 metre kadar uzaktaydı.Çih.Yavaşça ayağa kalktım e Hirako-chana doğru yöneldim.Aramızdaki mesele hala çözülmese de şu anlık meseleyi gündeme getirmeyi planlamıyordum.Neichi ve Hirako-can'ın yanına giderek:
"Hoi!Karaya çıkmayı başardık.Artık ne yapacağız.Ayrıca Hirako-chan uygun bir zamanda konuşmamız gerek.Sakın unuttuğumu zannetme! demiştim.Şu aptalların yaptığı planı merak etmeye başlamıştım doğrusu.Bakalım istediğim gibi eğlenebilecek miydim.Şimdiden başıma çok kötü şeyler gelmişti.Tek kılıcım kalmıştı.Bir ikincisini bulmam şarttı ama Katen Kyokotsum gibileri de bulunmazdı..!

[GM-One Piece]

Not: Sudan çıktığınızda Leji ve Akuma'nın ortalarda görünmediğini farz edin.

Yavaş yavaş toparlanıyor ve yola çıkıyorsunuz. Islak elbiseleriniz sabah esintisi nedeniyle bayağı üşümenize neden oluyor. Önceki gece yaşanan fırtınadan sonra yol oldukça çamurlu. Üstünüz başınız berbat bir halde. Yolda olağan dışı bir şeyle karşılaşmıyorsunuz.

Out; Dilediğiniz gibi muhabbet edin. Ben yazdığımda kasabaya ulaşmış olacaksınız.Ve maceranız başlayacak.

[Miyamoto Hirako]

Sahilden benden sonra Neichi, Riki ve L'de kalkmışlardı.Daha sonra Neichi'nin göstediği yerleşim yerine doğru yola koyulmuştuk.Tuhaf bir şey vardı ki o da Akuma ve Leji ortalıklarda yoktu.Eğer o fırtınadan sağ kurtulmayı başarabilirlerse zaten adada onları görebiliriz bu yüzden endişelenecek bir şey yok.Eminim sağ kurtulmuşlardır.Sabahın serinliği ve elbiselerimizin ıslak olması sebebiyle fena üşümüştüm.Dahası üstün başım berbat bir haldeydi.Yoldaki çamurda biz yürüdükçe bizi kirliyordu.

Fırtınanın etkilerini hala üzerimizde görüyordum.Yorgunluk, açlık, susuzluk, üşüme, çamur vs. Herhalde başımıza daha kötü şeyler gelemezdi.Ama en azından hala hayattayız.Bu iyi bir şey ve biz hala hayattaysak sorun yok demektir.Tabi kaybolan bir kaç tayfa üyem ve Alex hala ortalarda yoklar.Bir şekilde o kasabaya varmalıyız.Yolda yürürken adımlarımı biraz hızlandırıyorum ve tayfaya "Millet adımlarımızı hızlandırmazsak burada donup kalacağız.Bir an önce şu kasabaya varıp, elbiselerimizi kurutup, sıcak bir şeyler içmeliyiz.Ya da bizi ısıtacak şeyler bu yüzden adımlarınızı hızlandırın biraz.Biliyorum dün akşam ki fırtınadan dolayı hepimiz yorgunuz fakat biraz daha dayanmanızı istiyorum sizden.Eğer hayatta kalmak istiyorsak ve bu işten en az hasarla kurtulmak istiyorsak mücadele etmeliyiz." diye tayfamın dayanma gücünü arttıracak sözler sarf ettim.Eminim bunlar onun farkındadır ancak yine de sözlerimden biraz da olsa destek alabilirler ve güçlerini toparlayabilirler.

Önümüzde hala uzun bir yol vardı.Kasabanın ucunu görebiliyorduk ancak yeterince uzaktaydı.Artık sadece yürümeliyiz.Sadece yürümeliyiz çünkü hiç birimizde enerji kalmadı ve konuşursakta vücudumuzda olan bir parça enerjiyidir yürümek yerine çene çalmaya vermiş olacağız.Bu bizi daha kötü bir duruma sokardı.En azından şuradan geçen birisi falan olsaydı.Yapacak bir şey yok yürümeye devam.

[Neichi]

Artık bütün tayfa ayaktaydı ve ileride görünen kasabaya doğru ilerlemeye başlamıştık.Sabahın serinliği beni iliklerime kadar titretiyordu.Fırtınadan önce ana baba günü gibi olan tayfamız artık sadece dört kişi kalmış gibi görünüyordu.Sonunda Leji ve Akuma'yı da kaybetmiştik.Nerede oldukları ve nereye kayboldukları belli değildi.Dahası can borcum olan Alex'te yoktu ortalıklarda.Eminim bu mesele Hirako'nunda kafasını kurcalıyordur.Bir süre çamurların içerisinde ilerledikten sonra Hirako bize hızlanmamız gerektiğini söyledi.Ancak pek bunu yapasım yoktu.Çünkü bütün bedenimi kaplamış bir yorgunluk hissediyordum.Ancak Hirako'nun söyledikleride mantıklı şeylerdi bu yüzden hemen adımlarımı hızlandırmalı ve bir an önce o kasabaya varıp dinlenmeliyiz.

Hirako'nun ardından bende adımlarımı hızlandırdım.Her yerim sırılsıklam ve çamur içerisindeydi.Dahası bu çamurlu yolda yürümekte bizi yoruyordu.Vıcık vıcık çamurlar bizi oldukça yavaşlatıp zorluyorlardı.Tam bunları düşünüyordum ki bu adanın bir yağmur adası olduğunu fark ettim.Neden o fırtınaya yakalandığımızı aşağı yukarı kestirebiliyordum ancak hala rotacılık bilgim bunlar için yeterli değildi.Sanırım pek korsan olmaya uygun birisi değilim.Hele ki rotacı olmaya hiç uygun değilim.Ancak yine de beraberce el ele vererek bu adaya gelmeyi başardık.Cebimizde pekte paramız yoktu doğrusu.Ancak bu kasabada 3 - 5 beli bir şey kazanabiliriz.En azından şimdi şu açlığımızı ve yorgunluğumuzu giderebilirsek.

Yolda ilerlerken aklıma birden Riki'de sigara olduğu geldi.Hemen ona döndüm ve "Riki, acaba iki tane sigara verebilir misin? Neredeyse bir haftadır sigarasızım ve bu durum beni çok zorluyor.Daha sonra sana karşılığını veririm." dedim.Eğer bana sigara verirse iyidir.Yaşadık Hirako.

[Lara Croft]

Arkadaşlarım...Arkadaşlarım mı? Hwee?Ne diyorum ben böyle?Hangi aptal benim gibi zeki, güzel, becerikli, tatlı, güçlü ve mükemmel bir kızla arkadaş olabilirdi ki?Bu seviyeye yaraşacak birisi var mı?Hayır!Yalnızca L buna yaraşır.Fark ediyorum ki şu kırmızı burunlu aptal ve Akuma-chan etrafta yoktu.Acaba neredeler?Yoksa...Şu aptal Leji boğuldu mu?Çih.İyi de olmuş.Hirako-chan ve Yılan suratlı-chan ile birlikte Yılan-chanın "Riki" diye seslendiği sarı saçlı-chan bir şeyler konuşuyordu aralarında.Hirako-chan biraz daha dayanmamızı ve köye ulaşmamız gerektiğini söylüyordu.Çih.Herçekten hava çok kötüydü ya da bende bir sorun vardı...Evet bende bir sorun vardı.Gerçekten de çok üşümüş,yorulmuş,acıkmış,susamış ve hastalanmıştım.Çih.Can sıkıntımın geçmesi için biraz şu çocuklarla konuşmaya karar verdim.Kasabaya doğru yürümeye başlamıştık.Ben ise kendimi yormamak adına ne düşük ne de yüksek bir sesle:
"Hoi hoi çocuklar..! Sigara içmek sağlığa zararlıdır.Yapmayın!Ayrıca...Hirako-chan.Buradan sonra ne yapmayı planlıyorsun?Alex-chan da burada yok.Leji-chan ve Akuma-chan da ortalıklarda yok.Zaten...Zaten kızıl saçlı-chan da düştü.Ondan da haber alamadık.Şu anda ne yapacağız peki?4 Kişi kaldık,karnımız aç,yorgunuz,hastayız,susadık...Biraz para kazanmamız lazım değil mi?Zaten...Zaten abimin bana emanet ettiği biricik kılıcımı da kayıp ettim.Çih.Eee...Planın nedir?" dedikten sonra birazcık sorgular, birazcık da meraklı bir tavırla cevap bekliyordum...

[Kiin Rikimaru]

Geminin tek parça kalması beni yeterince şaşırtmıştı.Şimdide Akuma ve Leji ortalıklarda görünmüyorlardı.Zaten ikisinide sevmemiştim kaybolmaları iyi oldu.Diğerleride ilerde bulunan bir yerleşim yerine doğru yola çıktılar ve ilerlemeye başladılar.Hemen arkalarından koşarak onlara yetiştim.Bir süre hiç kimseden ses çıkmadı.Sabahın soğukluğu üzerimize vuruyordu ve bu yüzden kesin hasta olacaktık.Burnumda akıyordu zaten.Sanırım bütün tayfayı bir sağlık taramasından geçirmek iyi olacak.Yerleşim yerine vardığımızda ilk işim bu olmalı.

Yürüdüğümüz yer çamur içindeydi ve bu yüzden hepimiz paçalarımıza kadar çamur olduk.Dahası zaten sırılsıklamdık.Dün akşamki fırtına bizi bu hale sokmuştu.Şu korsanlar hala yetersizler işte.Ancak sonunda bu da olmuştu ve bende bir korsan olmuştum.Yoldaki sessizliği ilk bozan Neichi oldu ve benden gelip iki tane sigara istedi.Sanırım bu sigaraların birisi Hirako içindi.Neichi'ye iki tane sigara çıkarım uzatırken L denen aptal kızda arkadan sigaranın sağlığa zararlı olduğu ile ilgili bir konuşma ile başlayıp ardından bir sürü şikayet dolu soru yağdırdı.Bunun üzerine ben "Buyur Neichi sanırım birisi Hirako için.Bu arada L sigaranın sağlığa zararlı olduğunu bende biliyorum ancak bu bir bağımlılık.Düşün bir doktor olarak ben bile içiyorum.Ayrıca artık şikayet etmeyi kes geri kalan geride kaldı.Biz yolumuza devam etmeliyiz." dedim.