Kirigakure Takım 1 - Sınır

[GM-Naruto]

Kiri Takım 1

Honkotsu

Thai Saenchai
Chikuma Koshirou
Ieyoshi Yuudai

En son buluşmadan bu yana yaklaşık bir hafta geçiyor. Onca süreden sonra bir gün evinize geldiğinizde kapıda asılı olan kağıtları görüp ufak telaşa kapılıyorsunuz. Daha sonra yazılanları okuduğunuzda olayı kavrıyorsunuz.

'' Yarın öğlen 1'de köy kapısında olun. İlk görevimize çıkacağız bunun içinde iyi hazırlanıp uykunuzu alın. Geç kalanları dayak bekliyor olacak !
Honkotsu ''

Sonlara doğru yazının korkutuculuğu dikkat çekici bir nokta oluyor.



İki tur Free dönülecek ve hemen Gm-chan girecek. İyi rpler dostlar. Pasiflik olmasın.

[Ieyoshi Yuudai]

Küçük çocuk kahkahalar atarak eve doğru koşturuyordu. Arkasından ise kendisini takip eden bir toz bulutu vardı. Bu toz bulutunun içinde ise küçük çocuğu öfkeyle kovalayan bir grup esnaf vardı. Yuudai'nin yaptığı eşek şakası sonucu yine ayaklanmışlar, ellerine aldıkları ilk kafa yaran obje ile çocuğun arkasına takılmışlar, günlük koşularını yapıyorlardı. Yuudai biliyordu, bu göbekli amcalar beş dakikadan fazla dayanamıyordu. Bu nedenle bu kadar rahat olabiliyordu. Sürekli sokakları dönüp kahkaha atıyordu. Fakat onunda aklı bir yere kadardı. Bu sesi takip ettikleri sürece çocuğu kaybetmezlerdi. Ki ses tüm köyden duyulabilir bir tizliğe sahipti.

Nefes nefese kalmış, kahkaha atmaktan boğazı ağrımıştı. Fakat arkasında kimse kalmamıştı. Herkesi atlatmış, yorgun bir şekilde eve gelmişti. Güneş ise çoktan tepeye gelmişti ve tabi yemek yeme vakti de. Evin önüne gelince dikkatini çeken ilk şey kapıda asılı olan kağıt yaprağıydı. " Sersem satıcılar! " diye söylenerek kapıdaki kağıdı alıp kapıyı açtı. Sonrasında ise kağıdı buruşturarak havaya attı ve kağıda bir top gibi vurarak mutfağa gidişini izledi. " Anneeee! Acıktım ben! " diye bağırıp odasına doğru yol aldı. Annesi ise Yuudai'e taş çıkartan bir ses tonuyla çocuğa cevap verdi. " Acıktıysan gel de ye! " bunun üzerine ise otoritesini kabul ettiği tek kişiye, yani annesine, cevap vermeden boynu eğik bir şekilde mutfağa doğru ilerledi. " Of Yuudai! Yere çöp atmamanı kaç kere söyleyeceğim! Bu kağıt da neyin nesi? " diye ekledi annesi Yuudai mutfağa giriş yapıp, cam kenarındaki masaya oturunca. " Amaaan, reklam kağıdı herhalde. Hiç okumadım. " demiş ve annesi meraklanarak kağıdı açıp, neredeyse okunmayan yazıyı okumaya başlamıştı. " Sersem çocuk. Bu sana gelmiş, hemde akademiden! Her önüne gelen şeye zarar vermesen olmayacak sanki! " diye azarlamıştı küçük çocuğu. Sonrasında ise buruşuk kağıdı çocuğun önüne koymuş ve okumasını işaret etmişti. Siilinik yazıları zar zor okumuş ve heyecana kapılarak mutfağın içinde koşturmaya başlamıştı. İlk görevin heyecanından olsa gerekti...


... Sabah kahvaltısı niyetine yaptığı öğlen yemeğini bitirmiş ve üstünü değiştirmek için odasına doğru yol almıştı. Detaylara takılan birisi olmasa bile bugün özel bir gündü. Takımlarının ilk buluşması olarak sayıyordu bunu. Çünkü geçen sefer eziyet çekmişti. Eğer bu buluşmada öyle olursa, bir daha bu takımla buluşmaya da niyeti yoktu. İçip içip gelen bir kadın ne haltına yarardı ki bu çocuğun. Gerçi Mizukage'nin özel öğrencisi olsa bile bu çocuk doğrulamazdı o ayrı konu.

Alın koruyucusunu kafasına geçirmiş, tantōsunu sırtına takmış, ceplerini ve çantasını ise son kez kontrol etmişti. Annesi küçük çocuğa bir iyilik yapmış ve bir çanta hazırlamıştı. İçinde ise bir matara su ile bir kaç pirinç topu vardı. Hazırlıkları bitince ise annesine hoşçakal diyerek evden ayrılmıştı. Hemen kendisini yormaya gerek yoktu. Bu nedenle biraz erken çıkmıştı. Ayrıca biraz dolanarak geçecekti. Çünkü yolunun üzerindeki esnaf ile geçen gün kavga etmişti ve korkudan o caddeden geçemiyordu. Bu nedenle biraz dolanması lâzımdı..

[Shibo Saenchai]

Bom boş geçen bir haftaaaa...Sıkıntıyla boğuşan bir genç adam...Evet , bu bendim.Sadece sıkılmıştı.Ortalıkta aylak aylak dolanmaktan başka bir şey yapmıyordum.Yine evimin önündeydim.Fakat evimin kapısında farklı bir şey vardı.Bir kağıt...Kapıma asılmış bir kağıt.Biraz merak ile kağıda doğru ilerliyordum.Kağıdı alıp okumam ile beraber hemen olayı anlaya biliyordum.Evden içeri girerek hemen odama çıktım.Yatağa uzandıktan sonra ellerimi enseme atarak düşünmeye başlıyordum.Sonunda bir göreve gidiyorduk ve geçen gördüğüm çocukta olacaktı.Hatta buluşmaya gelmeyen çocuk bile...En çok senseimizi merak ediyordu.Son buluşmamızda Terör estiren senseimizi...Yavaş yavaş kararmaya başlayan havada onca zamandır sadece düşünüyordum.Boş boş şeyleri düşünüyordum belki de...Erkenden uyuyup sabahın köründe kalkmam gerekecekti bu yüzden erkenden uyuyacaktım...

[ColdRainz]

Out: Siz aynen 2.turunuza devam edin. İkinci turun sonunda diğer arkadaş gelmez ise - alacak ve - puanlar sonucunda takımdan şutlanacaktır. İyi Rpler.

[Shibo Saenchai]

Güneşin yeniden ve yeniden sonsuzluğa parlayan ışıkları...Yeniden suratıma vuruyordu.Kulağımı tırmalayan ses...Yeniden halamın sesiydi.Sabahın köründe başıma dikilmiş durmadan " kalk!kalk!kalk! " diyordu.Alışmıştım gerçi artık bu sözlere...Yine de her sabah söylemesi bıkmadığım anlamına gelmiyordu.Sabahın inanılmaz yorgunluğunun verdiği his yüzünden sadece yuvarlanarak çıkabiliyordum yataktan.Yere düşmenin verdiği şok ile zıplamam sayesinde tamamen kendime geliyordum.Ardından ise üzerime bir şeyler çekip yavaş yavaş yola koyulacaktım.Ağır adımlar ile evden çıkarak rotamı köyün kapısına doğru döndürecektim...Kısa bir yolculuğumun ardından sonunda kapıya varmıştı. Oraya varmam ile beraber etrafa boş boş bakınan 1 hafta kadar önce tanıştığımız takım arkadaşımı görüyordum.Bir elimi kaldırıp selam verirken yavaşça ama yüksek seste konuşmaya başlayacaktım ;
-"Oii , Oii , Öbür çocuk ve Sensei hala gelmedi mi ?..." Biraz duraksamanın ardından "Bu arada Selam..." sözlerimi bitirmem ile beraber çocuğun yanına yaklaşacaktım ve yanında durarak sözlerini bekleyecektim.

[Ieyoshi Yuudai]

Uzun bir yolculuğun sonunda kapıya varmıştı. Etrafta uyuklayan nöbetçilerden başka kimse yoktu. Fakat emin olmak için kapının çevresinde dolanarak nöbetçilere baktı. Belki bir nöbetçiyle konuşuyorlardır diye. Ancak burada kimse yoktu. Planladığı gibi ilk gelen kişi o olmuştu. Neyse ki bu sefer bağırmasına veya onları aramasına gerek yoktu. Sınır kapısına gidip biraz nöbetçilerle konuşacaktı. Böylece zamanın nasıl geçtiğini anlamaz, sonrasında ise takımdakiler yavaş yavaş gelirdi.

Kapıya doğru ilerlerken arkasından bir ses işitti. "Oii , Oii , Öbür çocuk ve Sensei hala gelmedi mi ?..." dedi birisi. Arkasına dönüp baktığında ise diğer takım arkadaşını gördü. Elini kaldırmış, kendisine doğru geliyordu. İyice yaklaşmasını bekledi, bağırmaya hali yoktu." Yoo, ikisi de burada, masanın altına saklandılar seni korkutmayı planlıyorlar. " dedi ciddi bir şekilde, eliyle sınırdaki kulubeyi göstererek. Sonrasında ise çocuğun selamına karşı " Sana da selam vampir çocuk. " dedi. Aklına gelen bir fikirle ise gözleri parladı ve eli tantōsuna gitti. Silahını hızlıca çekerek bir kaç artistik hareket yapmaya çalıştı. " Bak vampir çocuk, bende ne var. Süper keskin bir tantō, yüzyıl öncesine ait. 1000 ryoya aldım! Bununla herkesi doğrayacağım! Gya gya gyaaa! " deyip silahını tekrardan kabzasına soktu. Sonrasında arkasını dönüp surlara doğru ilerledi. Surların önüne bağdaş kurarak oturdu ve sırtını da duvara verdi. Sonrasında ise zemini hafifçe tokatlayarak diğer çocuğun oturmasını işaret etti.

[GM-Naruto]

Siz hareketlerinize devam ederken Sisin içinden gözüken hafif karanlık inceden ürkütüyor sizi. Yavaş yavaş size doğru yaklaşıyor ve ilerledikçe de büyüyor. Büyüdükçe ise daha belirgin bir hal alıyor. İyice yaklaştığında ise sisin içinde gelinlik giymiş gibi duran Sensei'niz duruyor. Sisle beraber o kadar uyumlu ki ağzınız açılıyor istemsizce.
''Çocuklar takip edin yolculuk bizi bekliyor. Aklımda planlar var, bunun için biraz erken gitmeliyiz.''Ses tonu fazla sakin geliyor size. Belki de normal halidir ? Emin olamıyorsunuz.Daha önce sarhoş gördüğünüz için kişiliğinden ve yapacaklarından emin değilsiniz. Sözlerden sonra gelmenizi işaret ediyor ve sisin arasına dalıp ilerlemeye başlıyor.

[Shibo Saenchai]

Sorumu sormamla beraber sakin bir şekilde beni beklediği için azda olsa şaşırıyordum.Zira ilk kez gördüğümden biraz daha sakin duruyordu.Yanına gelmem ile beraber hiç değişmediğini belli eden sözlere başlıyordu. -" Yoo, ikisi de burada, masanın altına saklandılar seni korkutmayı planlıyorlar. " Sözlerini bitirmesiyle kafam kendiliğinden aşağıya doğru düşüyordu.Kendime gelip yeniden kafamı kaldırmam ile gözleri parlayan çocuğun bir şey yapacağını anlamıştım. Biraz geri durarak elinin nereye doğru gittiğine bakıyordum.Küçük bıçağını çekerek bir kaç saçma hareketin ardından yeniden konuşmaya başlıyordu ; - " Bak vampir çocuk, bende ne var. Süper keskin bir tantō, yüzyıl öncesine ait. 1000 ryoya aldım! Bununla herkesi doğrayacağım! Gya gya gyaaa! " Sözlerini bitirmesiyle küçük bıçağını çıkardığı yerine sokuyordu. Ardından ise yeniden yürümeye başlıyordu. Peşinden gitmeye başlamışken yavaş yavaş birazda dalga geçen sesle konuşmaya başlıyordum ;
- " Küçük bıçağın bayağı da güzelmiş ! 1000 Yıllık olduğuna göre bir yumrukta kırılır... " sözlerimin bitmesi ile sinsi gülümsemem ile Yuuda'nın tepkisini bekliyordum ki sisin içinde gördüğüm gölge tamamen ona odaklanmama yetiyordu. BGölgeye odaklanmış kim olduğunu gittikçe çok merak ederken , bir anda sisin içinden çıkan kafa şaşırmama yetiyordu...SENSEİMİZ...Daha şaşkınlığım bitmeden konuşmaya giriyordu sensei. - ''Çocuklar takip edin yolculuk bizi bekliyor. Aklımda planlar var, bunun için biraz erken gitmeliyiz.'' Ardından ise yürümeye koyuluyordu sisin içine doğru. Adımlarım hızlanarak Yuuda ya yaklaşıyor hatta onu geçiyordum ve sisin içine doğru sessizce dalıyordum...

[Ieyoshi Yuudai]

Yuudai sözlerini sarfettikten sonra beyaz saçlı çocuk karşılık verdi. " Küçük bıçağın bayağı da güzelmiş ! 1000 Yıllık olduğuna göre bir yumrukta kırılır... " Bu laf, kırmızı bayrakların çekildiği andı. Daha da iyi anlaşamazlardı bu çocukla. Yuudai tip tip çocuğa bakarken kahkahalara boğuldu tekrardan. " Gya gya gyaa! yüz yıl dedim vampirella, bin yıl değil. Ayrıca kendinden o kadar eminsen neden kırmayı denemiyorsun. " demişti yüzündeki pis sırıtış, neşeli ifadesinin yerini alarak. Sonrasında ise oralı olmayıp etrafına bakındı...

Sisin içinde uyumlu gri tonunu bozan bir şey vardı, gittikçe belirginleşen. Bu şey kendisini tedirgin etse de etrafta olan nöbetçiler içini rahatlatıyordu. Bir çığlığına bakıyordu, aynı anda bütün shinobilerin buraya toplanması. Zaten gelen kişi büyük ihtimal takım kaptanı olan hatundu.

Tahminleri tutmuş, sisin içinden senseileri çıkagelmişti. Ona olan saygısından mı yoksa ona olan aşkından mı hızlıca ayağa kalkmıştı, bunu kimse bilemezdi. Ancak yüzündeki hayranlık uyandıran şapşal ifade nedenini azda olsun belli ediyordu. Kadının güzelliğine resmen erimişti daha ne olsun. Fakat kafasını serice sallayarak kendisine gelmişti. '' Çocuklar takip edin yolculuk bizi bekliyor. Aklımda planlar var, bunun için biraz erken gitmeliyiz .'' demişti sensei. Madem tanışmak için beklemiyorlardı, Yuudai bunu yol üzerinde de yapardı. Etkili bir konuşma ile bu senseiyi kendine hayran bırakabilirdi ! Tabi bu Yuudai'nin inandığı kurguydu. Adımlarını sıklaştırmış ve kadının yanına gelerek hayranlıkla konuşmuştu. " Senseeiiii. Ben sizin en güçlü öğrencinizim.. Ayrıca gelmiş geçmiş en iyi kılıç ustası olacağım, buna emin olabilirsiniz ve sizi gittiğim her yerde öveceğim! Eee sensei, sen kendini hiç tanıtmadın. Daha adını bile bilmiyorum. Zaten buluşmaya içip içip gelmiştin. Bir daha olmasın, yoksa bozuşuruz! "

[GM-Naruto]

Oldukça sakin bir şekilde ilerliyorsunuz taaaa ki Yuudai ağzını açana kadar. Konuşmasına eş zamanlı olarak Senseiniz yavaşlıyor ve cümleler bitince o da tamamen duruyor. Arkasını bir anda dönüp '' Kiminle konuştuğunu bil piç velet ! Mizukage bile benle böyle konuşamaz.'' dedikten sonra Yuudai'nin sol kulağını kapıyor ve sıkarak ilerlemeye devam ediyor. Bir kaç adımdan sonra sıkmasını kaldırmaya çeviriyor. Bu durum Yuudai için oldukça acılı anlar oluyor ve hala da yapıyor. Korkutucu bir ses tonu alıp yüzünü de korkunç yaparak kafasını Yuudai'ye yaklaştırıyor ve '' Adım Honkotsu vee içki benim kardeşimdir. Ailem hakkında düzgün konuş küçük piç.'' olan olaylar,ses tonu,söyleyiş tarzı ve söylediklerini göz önüne alınca boku yediğini gösteren bir Sensei olduğunuzu anlıyorsunuz. Şuan en iy ianlayan Yuudai. Hem şaşkın hemde ufak bir korku var.Kulağındaki inanılmaz acıda cabası. Tabi bunlar Saenchai için biraz korkutucu biraz da komik.