Nara' nın Yükselişi(Karasu Bunshin no Jutsu)

[Nara Gama]

Her zamanki gibi güneşe kızarak ve istemeyerek uyanıyordu Gama. Yeni bir gün yeni heyecanlar aramak istiyordu ancak bu aralar içinde bir çalışma hastalığı doğmuştu Gama' nın. Babasının ve annesinin kalktığını düşünüyordu. Dün akşam düşündüğü konuda babasından yardım isteyecekti. Bunshin no Jutsunun daha gelişmiş bir halini öğrenmek istiyordu. Kage Bunshin no Jutsu ismini daha önce duymuştu ve Kage Bunshin için babasından yardım isteyecekti. Babasının bu konuda yardım edeceğine emindi. Yavaşça kalktıktan sonra ilk defa yatağını topluyordu. Gama gerçekten bir değişime mi uğruyordu yoksa bir istekte bulunacağı için mi böyle davranıyordu? Gama' yı tanıyan herkesin vereceği cevap tabiki ikincisi olacaktı. Ardından kıyafetlerini giydi. Ekipman çantasını farklı tarzıyla kemerine taktı. Yeni bir gün şimdi başlaycaktı. Gama elini yüzünü soğuk suyla yıkadıktan sonra aşağıya koşa adımlarla indi. Babası ve annesi kahvaltı ile meşgulduler. ''Günaydın.'' dedikten sonra Gama da kahvaltı masasına oturdu. Bir yandan atıştırırken bir yandan da konuşmaya başlamıştı bile. ''Baba bana Kage bunshin öğretsene. Bildiğine eminim.''. Sadece iki cümle kurmuştu. Gelecek cevabın kesinlikle olumlu olacağını düşünüyordu. Cevabı babasından beklerken söze annesi girdi. ''Gama baban sana Kage Bunshin öğretemez. Sen sormadan açıklayacağım merak etme. Öncelikle gizli bir tekniktir ve babanın öğretme yetkisinin dışında. Gizli teknikleri öğrenemezsin diye bir şey yok tabiki. Ancak seviye olarak D-Rank bir genine jutsunun öğretilmesi de yasak.''. Açıklama Gama için yeterliydi. Gama üzülmüştü. Bu durumu farkeden babası; ''Kage bunshin öğrenemiyorsan sende git Karasu Bunshin öğren. İşlevleri aynıdır. Ancak o da gizli bir jutsu olduğu için gidip akademideki shinobilerden yardım istemelisin.'' dediği anda kapının çarpılma sesini duymuştu Gama' nın ailesi. Gama evden koşarak çıkmıştı ve hedefi akademiydi. Karasu Bunshin öğrenmek istiyordu.

[GM-Naruto]

Bir Nara için oldukça sıradan olan bir günde, oldukça sıradan insanların arasından, oldukça sıradan bir şekilde ilerlemeye başlıyorsun. Sana bunu düşündüren şey ise kuşkusuz bir Nara olarak sahip olduğun ve diğer insanların nadiren erişebildikleri yüksek zekan oluyor. Etrafta insanların üzerindeki para harcama ve para kazanma merakı ise seni iğrenmeye kadar itecek kadar fazla duruyor. Bunun dışında kalabalığı gürültüsü ise bir Nara için epey can sıkıcı. Bu şekilde ilerlemen devam ederken ilerideki Akademi Binası'na yavaş yavaş yaklaşmaktasın.

[Nara Gama]

Evden koşarak çıkmıştı ancak köy meydanına adım attığında etrafı biraz süzmüştü. Herkesin sıradanlığının farkına varması çok kısa bir süre almıştı. Bu kadar sıradan bir gün ve kişilerin arasında koşmanın çok saçma olacağını düşünerek her zamanki şekliyle yürümeye başlamıştı. Çevredekilerin sürekli aynı olması ve hiç değişmemesi gerçekten saçma geliyordu Gama' ya. Herkes tarafından belirlenmiş bir hedef vardı ve hepsi bunun peşinde koşuyordu. Belkide bu hedefi kendileri belirlememişti. Elini cebine attığında çıkardığı paraları saydı ve tam 10 ryosu vardı. Çevredeki insanlar gerçekten umutsuz vakaydı ona göre. Belkide hedefleride yoktu. Onlar sadece programlanmıştı ve sürekli aynı işi yapıyorlardı. Sabah kalkıyoyorlardı ve sadece hareket edebilmek için yemek yiyorlardı ve ardından para kazanmak ve harcamak için kendilerini sokaklara atıyorlardı. Elinde bulunan paralara şöyle baktı ve sinsice gülümsedi. Herkes bunun peşinde koşuyordu. Bu ryo denilen şey insanlara mutluluk vermiyordu ancak herkes bunun arkasındaydı. Bu demir parçalarının mutluluk verdiğini sanıyorlardı. Herhangi bir şey öğrenmek veya bir amaç peşinde koşmak gibi dertleri yoktu. Kendisinin ise bir amacı vardı. Hayır bir değil iki amacı vardı. Yaşamak ve köyün devamlılığını sağlamak. Belki çevredeki insanlarda yaşamak için uğraşıyorlardı ancak Gama' nın amacı olan yaşamak onlarınki kadar basit olamazdı. Diğer insanların bunu anlayacağını da pek düşünmüyordu zaten. Köyün bu durumundan artık iğrenmeye başlamıştı. Elindeki paraları tekrar cebine fırlattı ve kfasını kaldırdığında akademi binasını görmüştü. Yavaş ve sakin olan adımları onu hedefine doğru emin bir şekilde yaklaştırıyorlardı.

Akademiye girdiğinde rütbesi kendisinden yüksek her kimi görürse görsün soracağı tek bir soru vardı.''Buralarda bana Karasu Bunshin öğretecek birilerini tanıyor musunuz? Bu arada ben Gama. Nara Gama''demeyi de ihmal etmeyecekti. Belki soruyla karşılaşırsa cevap verebilirdi.

OUT: Akademi binası yazarken küçük ayzdım. Eğer özel adı akademi binası ise diğer rp'lerimde düzeltebilirim.

[GM-Naruto]

Akademi Binası'na girdiğinde etrafta koşturmakta olan bir çok çocuk görüyorsun. Bir ders arasına denk geldiğini de bu şekilde anlayabiliyorsun. Yaşları 6 ile 15 arasında değişen çocukların büyük çoğunluğu çığlıklar ata ata ve bitmeyen enerjilerini tükete tükete merdivenlerden inip çıkıyor, koridorlarda koşuyor, birbirleri ile kavga ediyor. Senin akademi zamanında da bu görüntülerin olduğunu hatırlayabiliyorsun ve kısa bir süreliğine de olsa bir geçmişe dönüş yaşıyorsun. Gözünün önünde canlanan kısa süreli anılar ise yine çocuk bağırışları ile son buluyor. Etrafta ise bu koşan çocuklar dışında kimseyi göremiyorsun.

Out: Nereye gittiği belli olsun diye ve konunun esas yerini teşkil ettiği için ben Akademi Binası şeklinde yazmayı uygun görüyorum.

[Nara Gama]

Akademi Binası' na girdiğinde etrafta koşuşan çocuklar kendi sesleri arasında kayboluyordu. Ders arasında akademiye girmeyi başrmıştı Gama. Zamanlaması gerçekten harikaydı. İstese böyle bir anı tutturamazdı. Öğrencilerin bulunduğu her mekanda olacağı gibi bir ortam vardı ve çocuklar birbirleriyle kavga ediyor, merdivenleri inip çıkıyorlardı. Sıkıntıdan bunalmış olmalıydılar. Derste üstlerinde biriken tüm stresi boşaltmak için kısa bir süreleri vardı ve bunu da başarıyla yapıyorlardı. Geçmişten beri bu görüntünün değişmediğini hissediyordu Gama. Şimdi, kendisi öğrenciyken ve daha önce. Gelmiş geçmiş en büyük shinobilerin bile bu eski yolda yürüdüklerine emindi. Hatta bir ara Hokage' yi böyle bir ortamda bağırıp çağrışıken düşünüyordu. Hokage' den sonra babası geliyordu aklına ve yüzünde bir gülümseme beliriyordu. Mezarlıkta uyuyan ve uyanması mümkün olmayan shinobilerin bile bu Akademi' den geçmiş olması. Gama' ya ilginç geliyordu. Kendi dışındakileri bir kenara bırakıp bir süre kendi yaptıklarını ve yaşadıklarını hatırlıyor. Yüzündeki gülümseme akademiyi üç yılda bitirdiğini hatırlayınca daha da artıyordu. Burda olma nedenini unutmuş ve eski günleri tekrar yaşıyordu. Bu anılar etraftaki çocukların bağırış ve hareketleriyle başladığı gibi bitiyordu. Etraftaki gürültü onu günümüze döndürüyor ve burda olma amacını hatırlamasına neden oluyordu. Aklına hınzır planlar geliyor ancak burasının yeri olmadığına ve bir an önce amacına yönelmesi gerektiğini düşünerekten planlarını daha sonraya erteliyordu. Etraftaki herhangi bir çocuğua senseilerin nerde olduğunu sormayı düşünüyor ancak çocukların ne yapacağı belli olmayacağından dolayı bundan da vazgeçiyordu. Akademi içinde gezinerek bir sensei bulmak kafasına yatan en mantıklı düşünce oluyordu. Amacına doğru sakin amaçlarla ilermeye başlıyordu.

[GM-Naruto]

Akademi'nin içinde dolaşmana rağmen gözüne çocuklardan başka kimse çarpmıyor. Bir zil sesini andıran şekilde çalan bir çan ile öğrencilerin hepsi bağırışlarla sınıflara yöneliyor. Bu çan sesini ise sen de oldukça iyi biliyorsun. Derse tekrar dönme zamanını söyleyen bu çan sesi ile bir anlığına dahi olsa tekrar bu sıralara oturmayı düşünüyorsun. Önünden geçmekte olduğunu sınıflara birer birer görevli öğretmenler girerken o kadar hızlı hareket ediyorlar ki onlara tek bir kelime dahi edemiyorsun. Bu disipline ise oldukça alışıksın. Dersin bir saniyesini bile boş geçirmek istemeyen ve çocuklara bir şeyler öğretmen için varını yoğunu ortaya koyan öğretmenlerin sıradan acelecilikleri...

Artık koridorlar, merdivenler bomboş kalıyor ve sanki terk edilmiş bir kentte tek başına duruyormuşsun gibi bir his doğuyor içinde. Ne bir öğrenci sesi var artık yürüdüğün yollarda ne de bir çocuk görüntüsü.

[Nara Gama]

Akademide dolaşıyordu ancak çocuklardan başka kimseyi göremiyordu etrafta. Çocuklardan jutsu hakkında yardım isteyemezdi elbette. En kısa zamanda yetkili birisini bulması gerekiyordu. Kulağına çbir çan sesi geliyor ve bu dinlenme arasının bittiğini ders vaktinin yaklaştığını hatırlatıyor etrafta bağrışan çocuklara. Bu sesi duyan çocuklar hızlı bir şekilde eğitim aldıkları sınıflarına giriyorlar. Gama içinde bir özlem hissetmeye başlıyor. Bu sıralara tekrar oturabilme isteği beliriyor bir anlığına da olsa içinde. Önünden bir çok öğretmen geçiyor. Ancak Gama hiçbirisine bir kelime dahi edemiyor. Öğretmenler dersin bir dakikasının bile öneminin farkındalar ve bu yüzden çok hızlı bir şekilde hareket ediyorlar. Akademide görülmesi sıradan olaylardan biriside öğretmenlerin tez canlılığı. Öğrencilerin bir dakikasının bile önemini tecrübeleri sayesinde iyice kavramış öğretmenler. Bir süre sonra ortalığı tamamen bir sessizlik kaplıyor. Etrafta ne bir çocuk bağrışması ne de başka bir ses var. Az önce olan gürültünün aksine şu anki durum Gama' ya sanki ıssız bir eyrde tek başına kalmış hissi uyandırıyor. Yetkili birisini şu saatlerde bulamayacağının farkına varıyor. Akademi Müdür' ünün yanına gitmenin en iyisi olacağını düşünüyor. Ayrıca müdürün yanına giderken belki bir jounine rastlama ihtimalide yüzündeki umutsuzluğun biraz azalmasına devam neden oluyor. Ağır adımlarla ilerlemeye başlıyor.

OUT: Sınıf duvarlarının üst kısmında pencere var mı? Sınıflardaki pencere sistemi nasıl acaba?

[GM-Naruto]

Out: Sınıflar genel olarak bir amfi tarzında. Sadece sıraların en arkasında ve dış cephe duvarına denk gelen sınıflarda cam bulunmakta. Bunun dışında sınıflara giriş kapısının üstünde yatay olarak duran dikdörtgen bir cam daha bulunmakta.

Bir de Akademi Müdürü tarzında biri bulunmamakta.

In: Koridorlarda bir Jounin bulma ümidi ile dolaşmaya devam ediyorsun ancak elle tutulur olmayı bırak, bir sonuca bile ulaşamıyorsun.

[Nara Gama]

Rp Out: İstediğim gibi değilmiş. Aklım bir fikir gelmişti uygulamaya koyamayacağım. Antreman sahası gibi bir yer vardır diye düşünüyorum ve rp' me devam ediyorum. Takım tanışma konusunda Hige bizi oraya çıkarmıştı ve Gama' da akademiden mezun olduğu için sorun teşkil etmeyeceğini düşünüyorum. Ayrıca müdür için kusura bakmayın bilgim yoktu. Her okulda bir müdür olur diye düşünmüştüm. Ayrıca öğretmenler odası gibi bir yer var mı? İlerleyen rpler için bilmem iyi olur diye düşünüyorum.

Rp İn: Koridorlarda dolaşmaya devam ediyordu ancak kimslere rastlayamamıştı. Herkes görevde miydi? Bilmiyordu. Tek bildiği şey bu jutsunun kendisi için çok kullanışlı olacağıydı. Adımları sakinliğini kaybetmemişti ve temposunda hiç bir değişiklik yoktu. Belki diğer dinlenme arasına kadar bekleyebilirdi. Beklemeyi fazla sevmeyen bir tipti ve bu yüzden bunun saçma olduğuna kanaat getirdi. Aklına ilginç bir fikir gelmişti. Sınıfların pencere durumlarının nasıl olduğunu hatırlamıyordu ancak hatırlaması için kafasını birazcık kaldırması yeterli olacaktı. Kafasını kaldırdı ve hüsrana uğradı. Pencereler istediği konumda değildi. Çakra kontrolü üzerine yaptığı antremanların ilk defa meyvesini yemek istemişti. Kapının üstündeki pencere düşüncesi için elverişliydi ancak kapıya temas etmesi gerekiyordu. Bu da dersi sabote etmesine neden olurdu. Herhangi bir sınıfa dalmamasının nedeni dersi sabote etmemesinden dolayıydı. Dersteki öğrencilere ve öğretmenlere saygı duyuyordu. Bu yüzden bunu yapamazdı. Aklına bir şey daha geliyordu. Bugün kafası oldukça hızlı çalışıyordu Gama' nın. Sonuçta bu jutsuyu öğrenmek bir ihtiyaç gibi geliyordu Gama' ya. Antreman sahasına inebilirdi ve belki orada birilerini bulabilirdi. Akademinin neden bu kadar sakin olduğuna hala anlam verebilmiş değildi. Eğer dışarda antreman sahasından da bir sonuç alamazsa diğer dinlenme arasını bekleyecekti.

[GM-Naruto]

Out: Elbette senseilerin toplandığı bir yer var. Buna öğretmen odası da diyebiliriz.

In: Aşağıda zemin katta bulunan antrenman sahasına doğru harekete geçiyorsun. Teker teker çıktığın merdivenleri gerisin geriye inmek şu an için sana oldukça koyuyor. Genin zamanlarında defalarca çalışmış oldğunu antrenman sahasına geldiğinde tıpkı ders arasında olduğu gibi birçok öğrencinin burada bulunduğunu görüyorsun. Öğrencilerin bir sıra oluşturduğu sahada, öğrencilerin karşısında bir öğretmen olduğunu düşündüğün kişi, öğreciler ve sensei arasında iki tane öğrenci bulunmakta. Gördüğün kadarıyla ortadaki iki önce dövüş öncesi tüm akademi öğrencilerine öğretilen işaretleşme ile birbirlerine seslenmekte. Kısa bir süre sonra ise iki öğrenci dövüş pozsiyonuna geçerek birbirlerini saldırmayı beklemeye başlıyorlar.