Umut

[Kiyoshi Ryoichi]

Not:Telefondan yazıyorum,yazı turunu ona gore degerlendırırsenız cok memnun kalırım.

''Sabır''dedım kendı kendıme.Koyde kaybolmustum,ve gozume,eskıden hatırladıgım bınalar olmasaydı,daha nereye gıdedım Allah bılır.''Butun ugraslarıma degıcek'' dıye dusundum.''Hak eden,hakkını alır''.Hak ettıgımı dusunuyordum.Cunku zor zamanlar gecırmıstım.Cok calısmıstım.Ve sırada ''Karasu Bunshın'' vardı.Kutuphanede umdugumu bulamamıs,ve akademıye yonelmıstım.Bır Chuunın veya jounın ın bana yardım edebılecegını umuyordum.Sacımı basımı duzelttım.Ara sokakların bırısınden,meydana cıktım.Sonunda daha anlasılır,hatırladıgım bır yoldaydım.Neden hersey sınırımı bozmak zorundaydı?Etraftakılerın bana baktıgını hıssettım.Dısımdan konusuyor olsam gerek,herkes benı anlamısa benzıyordu.''Ne bakıyorsunuz!?Dagılın!'' Dıye bagırmak ıstesemde,kendıme hakım oldum.Bos yere ne dayak yemek,nede oldurulmek ıstıyordum.Akademı bınası uzaktan gozukmeye baslayınca derın bır nefes aldım.''Ya buradanda bu teknıgı ogrenemezsem?'' Dıye telasa kapıldım.Bu teknıgı asırı azruluyordum.Kafaya koymustum bır kere,ne olursa olsun ogrenmelıydım ve bunun ıcın herseyıde yapardımAdımlarımı yavaslattım,akademı bınasının kapısına dogru yuruyordum.

[GM-Naruto]

Yavaş adımlarla akademi binasının önüne geliyorsun. Her nefes alış verişinde ağızından çıkar hafif buhar dikkatini çekiyor. Havaların son zamanlarda soğuduğu fark etmiştin. Ağzından çıkan buhar ise kesin sonuç çıkarmanı sağlıyor. Akademi binasının önüne geliyorsun. Kapının hemen yanında iki tane shinobi. Biri sigara içerken diğeri de elindeki ufak şişeden bir şey içiyor. Tabi sohbet edip gülüyorlar da.

[Kiyoshi Ryoichi]

Not:Telefondan yazıyorum,yazı turunu ona gore degerlendırırsenız sevınırım.

Akademı Bınasının onunde ıkı senseı ıle karsılastım.Bırısı sıgara ıcıyor,otekısıde bırseyler yudumluyordu.''Alkol mu acaba?'' Dıye dusundum.Soguk havalarda ısınmak ıcın az mıktarda alkol alanlar oldugunu duymustum.Chuunınler kendı aralarında neselı bır muhabbet ıcerısındeydıler.Soze nasıl baslıyacagımı dusundum.Fakat bırsey bulamadım.Kararlı bır ses tonuyla konusursam,benı sevmıyebılırler dıye dusundum.Eger nazık bır sekılde konusursamda benı cok gucsuz gorme ıhtımallerı vardı.Ve ben bunu ıstemıyordum.Zaman daralırken,ne soylıyecegıme karar verdım.Senseılerın karsısına gectım.''Islerı zor olsa gerek,bu sogukta kım kapıda nobet tutar kı?'' Dıye dusundum.Seslıce oksurdum.Dıkkatlarının bana odaklanmasını ıstıyordum.''Afedersınız'' dedım seslıce.Ses tonumun kaba oldugunu fark edınce duraksadım.''Hay ben senın gıbı...'' Dedım ıcımden,kendıme.Bır konusma yapmayı becerememıstım.Onume dusen kafamı kararlıca kaldırdım.Gulumsedım.Bu sefer nazıkce ''Karasu Bunshın ogrenmem gerekıyor.Kutuphanede ufak bır arastırma yaptım,fakat bır bılgı edınemedım.'' Dedım.Ses tonum bu sefer hosuma gıtmıstı.''Akademıde senseılerıme Karasu Bunshın hakkında sorular sormak ıstıyorum.Acaba bana yardımcı olabılır mısınız?'' Dusunmeden agzımdan cıkan kelımeler,sahsımı ıkna etmıstı,fakat chuunınlerın ne dıyecegını bılmedıgımden konusmamın sonuna ekledım.''Koyum ve kendım ıcın guclenmem gerek!''

[GM-Naruto]

Öksürdüğün gibi ikisinin dikkatini üstüne çekiyorsun. İkisi seni merakla senin yapacağın şeyi bekliyorlar. Sen konuşmaya başladığın sırada sigara içen bitmek üzere olan sigarasını avucunun içine bastırıp söndürüyor. Adamın avucuna baktığında ise tüm külleri avucunda topladığını görüyorsun. ''İstediğin jutsulara malasef sahip değiliz ufaklık.Ancak içeride müsait olan kişilerden isteyebilirsin. Ancak bilenlerin de öğreteceğini sanmam. Kimse kimseye durduk yere bir anda jutsu öğretmez. İşin zor evlat.'' demesinin ardından elindeki külü ve sigara çöpünü iyice sıkıyor ve hafif gülen ifadesi ile sana bakıyor.

[Kiyoshi Ryoichi]

Chuuninler çok iyi insanlara benziyorlardı.Onları sevmiştim.İnsanın içini ısatan ses tonu ile,sigarasını içen, ''İstediğin jutsulara malasef sahip değiliz ufaklık.Ancak içeride müsait olan kişilerden isteyebilirsin. Ancak bilenlerin de öğreteceğini sanmam. Kimse kimseye durduk yere bir anda jutsu öğretmez. İşin zor evlat.'' dedi.Umutsuzluğa kapılmamla beraber,mutluda olmuştum.Küçüklüğümden beri insanlar bana pek fazla şevkat göstermezlerdi. "Umudumu kaybetmemeliyim!" dedim içimden. "Bu jutsuya çok ihtiyacım var!"
Büzülen dudaklarım,Senseinin bana gösterdiği şefkatin ardından renk kazandı.Gülümsedim ve "İlginizden ötürü çok teşekkür ederim,sensei!" dedim ve hemen ardından ekledim "Küçüklüğümden beri hep sizin gibi insanlar bana güç vermiştir.Ne olursa olsun bu jutsuyu öğrenmeliyim.Bu soğukta hasta olmamanız ve kendinize iyi bakmanız dileği ile!" diyerek sözlerime son verdim.Gözlerimi kapadım ve saygıdeğer chuuninlere otuz iki diş gülümsedim. Kendilerine selam verdim ve içeriye girdim.

"Başlangıç olarak öğretmenler odasından başlasam iyi olacak" diye düşündüm ve öğretmenler odasına yöneldim.Aklıma akademideki yıllarım gelmişti.Ne kadar güzel günlerdi.Tako ile beraber yaptığımız yaramazlıklar... Onohamao'nun hep bizi azarlaması ... Tekrar sırıttım.Sanırım uzun süredir böyle mutlu bir gün yaşamamıştım.Mutlu olmak aslında garip geliyordu,çünkü genel olarak çabuk sinirlenen bir karakterim vardır.Bunları düşünürken öğretmenler odasının kapısına çoktan gelmiştim bile.Derin bir nefes aldım ve kapıyı iki defa tıklattıktan sonra açtım.İçeriye göz gezdirdim.Karşıma çıkan ilk sensei ye "Merhaba,sensei! Karasu Bunshin öğrenmek istiyorum,acaba bana yardımcı olacak birilerini tanıyor musunuz?" diye sordum merakla.Gözlerim fal taşı gibi açıktı.Kalp atışlarım hızlandı,ve merakla sensei nin bana vereceği cevabı beklemeye başladım.

[GM-Naruto]

İçeriye girerken çıkmakta olan biriyle karşılaşıyor ve sözlerini hemen söylüyorsun. Yüzüne tebessüm alarak hemen konuşuyor. ''Malasef o jutsuyu bilmiyorum..Birilerinin bir birine hemen jutsu öğreteceğini pek sanmam evlat. İstediğin jutsu ilgi çekicidir. İşin zor ! İçeri gidip soruşturabilirsin. Bilen kişiler muhakkak var. ''Demesin ardından hemen yanından geçip gidiyor. Oldukça hızlı adımlarla. Acelesi olduğu belli ancak o acele sırasında soruna acelem var değilde cevap vermesi çok hoşuna kaçıyor.

[Kiyoshi Ryoichi]

Karşıma çıkan senseinin acelesi olduğu her halinde belliydi.Hızlıca "Malasef o jutsuyu bilmiyorum..Birilerinin bir birine hemen jutsu öğreteceğini pek sanmam evlat. İstediğin jutsu ilgi çekicidir. İşin zor ! İçeri gidip soruşturabilirsin. Bilen kişiler muhakkak var. '' dedi.Ve hızlı adımlarla uzaklaştı.Bana o acelesinin arasında cevap vermesi çok hoşuma gitmişti.İşim her ne kadar zor olursa olsun,bu jutsuyu öğrenmeliydim.Senseide benim gibi düşünüyordu.Sözleri tekrar tekrar aklımda yankılandı "istediğin jutsu ilgi çekicidir"

"Söylediği gibi içeriye gidip soruşturmalıyım" dedim içimden.Etrafa bir daha göz gezdirdim ve içeriye ilk adımımı attım.Aklıma birden dışarıdaki soğuk geldi ve irkildim.En azından samimi insanlar içimi ısıtmıştı.İçerideki öğretmenlere baktım ve aralarından en bilgesini kendimce seçmeye çalıştım.Beni reddetmesi halinde ne yapacağını bilmiyordum.Fakat herşeyi yapabileceğiminde farkıdaydım.Aralarından bir tanesini seçtim ve "Afedersiniz sensei,işinizi böldüğümün farkındayım,fakat sizden bir ricam olacak.Karasu Bunshin öğrenmek istiyorum.Bu jutsuyu bilen birisini bana söyliyebilir misiniz?" dedim ve ekledim "Köyüm ve kendim için güçlenmem gerek!"

Olabildiğim en masum ifadeyi takınmaya çalıştım ve merakla beklemeye başladım."Sanırım kalbim yerinden fırlıyacak"

[GM-Naruto]

Gözüne çarpan ilk kişiye doğru yaklaşıyorsun. Yaklaşırken ise tek gözüyle seni inceden süzüyor ve sen yaklaştığında ise sana dönüp bakıyor. Sözlerini söylediğinde ise inceden yüzünü gülümseme alıyor.''Gizli bir jutsuyu herkesin bildiğini sanmıyorum evlat ama bilen elbet vardır. Ancak böyle sorarak hareket ettiğine göre bir genin olmalısın. Jutsu öğrenmeden önce onun temelini öğrendin mi ? Temelini öğrenmeden önce geninken ilerleme kaydettin mi evlat ? Jutsu her şey değildir.'' Son kelimesini söylerken ise senin bir elini alıp kulağın üstüne götürüyor. Bir şeyler ima ediyor ancak anlamakta zorlanıyorsun. Tüm sözleri ise sana zonk diye oturuyor. Sebebi ise mantıklı konuşması.

[Kiyoshi Ryoichi]

Not:Telefondan yazıyorum,lutfen yazı turunu ona gore degerlendırınız,sımdıden tesekkurler.

Senseı bana ''Gizli bir jutsuyu herkesin bildiğini sanmıyorum evlat ama bilen elbet vardır. Ancak böyle sorarak hareket ettiğine göre bir genin olmalısın. Jutsu öğrenmeden önce onun temelini öğrendin mi ? Temelini öğrenmeden önce geninken ilerleme kaydettin mi evlat ? Jutsu her şey değildir.'' Dedı.Ilerleme kaydettıgımı dusunuyordum.Aklımda daha guclu olmak ıcın bır plan vardı,ve o plandakı asıl yol,karasu bunshın den gecıyordu!

Ustadı sevmemıstım.Artıste benzıyordu.Ama ''kısısıne gore davranmak'' olayı buraya daha cok uyuyordu sanırım.Sonuc olarak kendısınden yardım ıstemıstım.Duzgun bır ıfade takındım.Ses tonuma dıkkat ettım ve neselı bır sekılde,''Evet Senseı.Ilerleme kaydettıgımı dusunuyorum.Ama ısın temelı konusuna gelınce,pek anlıyamadım.Lutfen bana yardımcı olunuz!'' Dedım.Hazır ol pozısyonuna gectım ve kafamı kaldırdım.''Dısarıdan komık gozukmuyorsam garıp olur sanırım'' dedım ıcımden.Cunku kendıme bıle komık gelmıstı.

[GM-Naruto]

"Peki evlât, şimdi git ve gölgeni cisimlendirmek üzere denemeler yap bahçede. Yeterince çalışma yaptığını düşündüğün zaman yanıma dönersin ve sana ikinci aşamayı anlatırım." diyor konuşmakta olduğun usta sana. Sen de akademinin boşalmış bahçesine çıkıyorsun, ya okul bitmiş ya da akademi veletleri derste olmalı. Sana da genişçe bir alan kalıyor, bir de ağaç. Ayrıca tabi ki Konoha'nın güneşli havası...

Out; İlk çalışma mesajı olarak değerlendirilebilir bir sonraki. Ama lütfen düzgün yazılsın.