Ailemi benden kim kopardı?

[Mamaru Shoji]

Göz kapaklarının ağırlığını kaldırmaya çalışıyordu. Yastığında kendisine ağır gelen kafasını, bir daha kaldırmak istemiyordu fakat kalbi hâlâ çarpmaya devam ediyordu. Sağ elini suratından kaydırıp saçlarının arasına daldırdıktan sonra bugün ne yapacağını düşündü. Bugün bir plânı yoktu. Yatağında doğrulduktan sonra düşünceleri, ailesinin yokluğuna kaydı. Katillerinin kim ve nereli oldukları hâlâ bir muammaydı. Bunu öğrenmenin bir yolu var mıydı acaba? Belki Akademi’dekilerden küçük de olsa bilgi kazanabilirdi. Bu yüzden bugünkü durağı, Akademi olacaktı. Yüzünü yıkayıp, kendisini uykunun ellerinden kurtardıktan sonra saçlarını yıkadı. Kafasını kurulayarak salona geçtikten sonra çoğu zaman olduğu gibi dayısı ortalıklarda yoktu. Bu adam, nasıl bu kadar uyuyabiliyordu yahu? Nasıl beceriyordu bunu? Üstüne shinobi kıyafetlerini giydikten sonra kapıdan çıkartıp, kendisini gerçeklerle yüzleştirmek için Akademi’nin yolunu tuttu.

Ailesinin ölümünden beri dayısı ile bu konu hakkında hiç konuşmamıştı. Belki kendisi de bir şey bilmiyordu fakat o, en azından bir şeyler öğrenebileceğini hissedebiliyordu. Akademi’ye giden yolda giderken, söyleyeceği şeyleri plânlamaya başladı. Ne diyecekti onlara? Doğru düzgün bir cümle kurması gerektiğinin farkındaydı. Tabiî resmî olması da gerekiyordu. Arkadaşı ile konuşur gibi konuşamazdı. “Selamlarımı sunmakla beraber, buraya bir konu hakkında bilgi sahibi olmak için geldiğimi de söylemek isterim. Ölen annem Mamaru Hitomi ve babam Mamaru Ryota hakkında bilgileri öğrenebileceğim bir yer veya kişi var mı acaba?” Bu cümle, işe yarayabilirdi. İçindeki sabırsızlıkla, hızlanmaya başlamıştı. Aklında bir düşünce vardı fakat bunun doğruluğundan emin olmak istiyordu.

[GM-Naruto]

Sakin adımlarla yoluna devam ediyorsun. Dışarı adım attığın gibi dikkatini çeken ilk şey hava oluyor. Sis fazla yoğun olmamasına rağmen hava oldukça soğuk. En azından üşümeni sağlayacak derecede soğuk.Aklının içinde provalarını yaparken kendini çoktan Akademi kapısının önünde buluyorsun. Oldukça sakin duruyor. En azından kapıdan içeri baktığında koşturan insanlar falan görmüyorsun. Ara ara geçen bir kaç kişi fazlası yok.

[Mamaru Shoji]

Adımlarını, belki de hiçbir zaman öğrenmek istemeyeceği gerçeklerle yüzleşmek için sürdürüyordu. Teni ile pek de sık karşılaşmadığı soğuğun birleşmesi ile ellerini birbirine sürtmesi bir oldu. Biraz ısınmaları için ağzıyla sıcak hava dalgası yolladıktan sonra boynundaki atkıyı, ağzını kapatacak şekilde yukarı çekti. Ellerini de cebine soktuktan sonra biraz daha az üşümeye başladığını fark etti. Uzun zamandır gelmek istediği yere doğru ilerlerken, kafasını kaldırınca gitmek istediği yerin girişine geldiğinin farkına vardı. Etrafta koşup duran insanlar görmeyi beklemiyordu fakat yine de burası, beklediğinden daha sessizdi. Belki de soğuk yüzünden böyledir diye düşündü. Başka nedeninin olabileceğini sanmıyordu. Sayıları fazla olmayan kişiler dışında, canlılık göremiyordu. Bu kişilere de istediği şeyi sorup soramayacağını kestiremiyordu. Adımlarını Akademi’nin içine yönlendirdi ve sorusunu sorabileceği bir kişiyi aramaya başladı. Bugün buradan, gerçeklerle karşılaşmadan gitmek gibi bir niyetinin olduğunu sanmıyordu. Duyacağı şeyler onu üzecek olsa bile artık bunlarla yüzleşmesi gerektiğini biliyordu.

[GM-Naruto]

Adımlarını içeri yöneltiyorsun ve içeri attığın ilk adımla vücudunun dahada ısındığını fark ediyorsun. İçerisi oldukça sıcak ! Sen yürürken koşuşturan insanlar aynı tempoyla devam ediyor. Kapıdan içeri girerken ise kapıda bekleyen ve tahminin doğrultusunda nöbet tutan kişi seni süzüyor ve kafasıyla selam vermekle yetiniyor. Etrafta dikkatini çeken kimse yok gibi şuan.

[Mamaru Shoji]

Adımlarının gittiği yer, Akademi’nin içiydi. Birkaç adım attıktan sonra artık istediği yere ulaşabilmişti. Dışarısı ile içerisi arasında sıcaklık farkının olduğunu, daha ilk saniyede anlamıştı. Sıcaklığın artmasından dolayı ağzını kapattığı atkıyı, tekrar eski yerine çekmişti. Elleri hâlen cebindeydi. Burada ellerin cepte olmaması gerektiği gibi bir kural olduğunu sanmıyordu. Sağ eliyle, saçlarını birkaç kez düzelttikten sonra etrafına bir göz attı. Kapıdaki, muhafız veya onun gibi bir şey olduğunu tahmin ettiği adamın kafasıyla selam vermesine karşın yüzüne yalandan bir gülümseme kondurup, başını hafifçe öne eğdi. Daha tanımadığı insanlara kaba davranmak gibi bir özelliği yoktu. Onların gözlerinde kötü bir izlenim yaratmak istemezdi. Her karşılaştığı kişinin, ileride bir gün yardımı dokunabilirdi. Gözlerini adamdan diğer yöne çevirdiğinde, sorusunu sorabilecek kimsenin olmadığının farkına vardı. Neredeydi bu insanlar? Yetkili bir ağabey yok muydu buralarda? Üzerinde bulunduğu yolda ilerlemeye karar verirken, adımlarını da harekete geçirmişti. Bilgili birini bulana dek ilerlemeye karar vermişti.

[GM-Naruto]

Gözüne yetkili olarak iri iki çanta taşıyan biri çekiyor. Yukarı merdivenlere doğru yürümekte kendisi. Onun dışındakilerin hepsi çok meşgul gözüküyor. Bir odadan diğer odaya...Kimisi ise yukarıya doğru koşturmakta. Akademiyi bu kadar yoğun gördüğün söylenemez. İster istemez meraklanmanı sağlıyor. Çantayla ağır adımlarla yukarı giden kişinin acelesi olmayışı dikkatini çeken tek nokta. Ancak aradığın şeylere ulaşman için doğru yolda olup olmadığını bilmiyorsun. Akademi doğru gelse de ne yapacağın hakkında fikrin olmaması işleri sıkıcı hale getiriyor.

[Mamaru Shoji]

Bir yandan ilerleyip, bir yandan da sorusunu soracak birini ararken dikkatini bir adam çekiyor. Elindeki iki tane, gerçekten büyük sayılabilecek çanta taşıyordu bu adam. İçinde ne olduğunu düşünmeden edememişti. Meraklı yapısının her zaman başını derde soktuğunu da biliyordu fakat bundan bir türlü vazgeçemiyordu. Ne vardı ki onlarda? Gidip sorsa, söyleyeceğini hiç sanmıyordu. Dikkatini çeken bir diğer şey ise, dışarıda koşuşturma olmamasına rağmen içeride, herkes bir iş peşindeydi. Elinde çanta taşıyan adamın dışındaki herkes bir şeyleri yetiştirmeye veya yapmaya çalışıyor gibi görünüyordu. Ne oluyordu yahu burada? Sorusunu soracak birisini hâlen bulamamıştı fakat merak duygusu, buradan gitme duygusuna ağır basıyordu. Böyle bir durumda, nasıl çekip gidebilirdi ki? Buralarda bir şeyler olduğu kesin bir olaydı. Çantaları taşıyan adamın yanına gitmeyi kafasına koymuştu. Peki ona ne diyecekti? İlk önce herkesin telaşının nedenini sorması gerektiğini biliyordu. Sonra da ailesi ile ilgili bilgileri nereden veya kimden bulabileceğini. Yanıt vereceği bir muammaydı fakat en azından burada olanlar hakkında bir bilgi almadan gitmek istemiyordu. Buraya geliş nedeni bu olmasa da merak ettiği şeyler arasına yeni biri katılmıştı. Yapacaklarını kararlaştırmıştı. İlk işi, çantaları taşıyan adamın yanına gidip, sorularını sorup, cevaplarını öğrenmek olacaktı. Buraya gelirken hiçbir macera yaşamayacağını düşünürken belki de şimdi, bir maceranın ilk adımlarını atıyordu.

[GM-Naruto]

Merdivenlerden çıkan adamın yanına gitmek üzere hemen hareketleniyorsun. Dikkatini bir tek onun çekmesi biraz garip geliyor sana. İçten içte kıllanıyorsun kendinden.Ancak hislerine güvenmek sana doğru olan şey. Merdivenlerden hemen çıkıyor ve üst kata varıyorsun. Adamı merdivenlerin son basamağında yakalıyorsun. Yanına geldiğin gibi durup sana bakıyor. ''Hııı ?'' Çok kıroca bir ses çıkardı kendisi.

[Mamaru Shoji]

Out: N'oluyo lan bizim çocuğa ._.

In:
Yürüyüşünü, adama ve adamın hızına yetişebilmek için hızlandırmak zorunda kalmıştı. Bir şeyler için koşturmaktan her ne kadar hoşlanmıyor ise de bu gibi durumlarda, yaptığı şey, gerekli oluyordu. Adam, kendisinden ileride olduğu için aradaki mesafeyi kapatmak biraz zaman alacağa benziyordu. Yine de böyle ufak bir şey için amacından vazgeçecek değildi. Bir süre merdiven çıkıp, bir üst kata ulaşmıştı artık. Adamın hâlâ acelesi yok gibi görünüyordu. Ne diye böyleydi ki? Diğerleri koşturup dururken bu adam niye böyle sakindi? Ne oluyordu burada amua goyim. Hızlıca merdivenleri çıkmaya devam ediyordu. Bir süre daha ilerledikten sonra nefes alış verişi hızlanmış bir biçimde, merdivenin sonunda yakalayabilmişti. Adama yaklaştıktan sonra adam, ona dönüp hanzoca bir şekilde ''Hııı?'' diyerek bön bön bakıyor.

“Ne hıısı göt? Azıcık adam ol, efendi ol.”

“Ben birkaç şey sormak istiyorum. Herkes bir şeyin peşinden koşuyor. Bunun nedeni nedir acaba? Bir olay falan mı var? Bir de ölen ailem ile birkaç bilgi sahibi olmak istiyorum. Bunu gerçekleştirebileceğim herhangi bir yer veya kimse var mı?”

[GM-Naruto]

Sözlerinden sonra tek kaşı kalkık diğeri ise inik bir bakışla hemen konuşuyor. ''Hayır, klasik bir gün. Sadece işler biraz daha yoğun...O tür şeylerin cevaplarını bulman için uzun süre shinobilik yapan birilerini bulman lazım. Yani biraz yaşlı,deneyimli,çok şey görmüş kişileri..'' Sözlerin ardından yüz ifadesini normale çevirip bayık bakışlarla seni süzüyor. Oldukça sakin bir hali var.